Wil men dit wel lezen?

Soms begin ik met schrijven en dan denk ik: ”Wil men dit wel lezen?”

Vervolgens verwijder ik het hele stuk om opnieuw te gaan beginnen met iets anders.
Zo zijn er denk ik al duizenden woorden zo de prullenbak ingegaan zonder gelezen te zijn.

Zonde? Ja, misschien wel. Misschien ook niet.
Ik wil schrijven wat men wil lezen. Maar ik wil ook mijn ideeën kwijt. Deze twee combineren is af en toe nog best lastig.
Zeker aangezien ik natuurlijk geen idee heb, wie dit leest en wat de lezer wil lezen.

Komt men alleen lezen om mijn spinsels te lezen over wat er in de wereld gebeurd?
Of komt men lezen in de hoop dat er wat meer te lezen komt van mijn spinsels over wat er in mijn omgeving gebeurd?

Ik wil eigenlijk alles schrijven wat er in me opkomt. Dat doe ik ook, alleen plaats ik niet alles.
Waarom niet? Geen idee eigenlijk.
Of, nou ja, eigenlijk ook weer wel.
Ik wil niemand kwetsen.
Ook wil ik geen al te heftige discussies uitlokken.

Een tijd geleden had ik op Facebook iets geplaatst over het al dan niet komen van asielzoekers bij mij in de omgeving.
Daar komen dan reacties op (gelukkig geen heftige discussie waar ik wel een beetje bang voor was).

De reacties gingen onder andere over dat er in Nederland gekeken moet worden naar de mensen hier. De armoede die er heerst en de ouderen die er steeds meer alleen voor komen te staan.

Mijn vraag is dan:

  • Hoeveel van de mensen die roepen dat er eerst naar de armoede moet worden gekeken, kijken daar zelf ook naar?”
    Hoeveel van de mensen die dat roepen hebben ooit aan iemand in de buurt die moeite heeft met rondkomen daadwerkelijk een boterham gegeven?
  • Hoeveel van deze mensen staan klaar voor de ouderen in hun omgeving?
  • Hoeveel van deze mensen zullen een donatie doen bij de eerste de beste grote actie voor een wereldramp. Waarna ze vervolgens roepen dat er meer voor de mensen in eigen land gedaan moet worden?

Ik vind ook dat de armoede aangepakt moet worden. Dat de ouderen geholpen moeten worden.

Maar ik vind ook dat we vluchtelingen niet zomaar aan hun lot over moeten laten.

De vragen die ik hierboven stel, zet ik dan weer niet erbij. Omdat ik geen discussie wil uitlokken.

Geef iedereen een beetje, en met iedereen, bedoel ik iedereen die het nodig heeft,
En wat geef je dan? Geld, eten? Meestal zijn de mensen die het echt nodig hebben al blij met een beetje aandacht en liefde.
En als ik dan zoiets heb geschreven als hierboven, denk ik vaak: Laat maar. Dit plaats ik niet, verwijder het en begin weer opnieuw.
Snap je?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s