The Duff / labels

 

Thuis zitten sucks.
Ja echt. In de vakantie is het heerlijk, maar als je thuis zit omdat je niks kan door rugklachten is het echt niet leuk.
Alle series die op Netflix staan zo’n beetje al gezien de afgelopen weken.

Vandaag een film gekeken.
“The Duff” Iemand deze film al eens gezien? Hij is nog vrij recent (februari 2015).
Ik had hem in ieder geval nog nooit gezien.

Duff staat voor: Designated Ugly Fat Friend

Het was een grappige film, maar wel 1 die me aan het denken zette.

Iedereen heeft een ‘Duff’.

In de film gaat de hoofdrolspeelster haar best doen om door iedereen aardig gevonden te worden. Hierdoor gaat ze voorbij aan haar eigen persoonlijkheid, haar eigen ‘ik’.
Mensen vonden haar vreemd. Ze vonden haar een Duff.
Haar 2 beste vriendinnen waren nl knap en dun en zij niet. Nadat iemand het had gezegd ging ze er over nadenken en zag ze in zichzelf ook een Duff.

Ik snap dat wel. Kan daar wel inkomen. Iedereen is een Duff op zijn of haar eigen manier. Net zoals iedereen een Duff heeft.

Ik was ook een Duff! Dat besef ik me nu.

Aan het einde van de film heeft ze het over labels.
Hoe iedereen een label krijgt opgeplakt van anderen. Maar dat men veel meer is dan alleen dat ene label.
Iemand is niet alleen arrogant, iemand is niet alleen mooi, iemand is niet alleen een huilebalk of een studiebol.
Wat er vaak niet gezien wordt is de persoon die achter dat label schuilgaat.

Die studiebol kan wel eens een hele goede zanger zijn. De huilebalk een briljante actrice. De arrogante is eigenlijk een heel teder en kwetsbaar persoon.

Natuurlijk is het makkelijk om labels te plakken. Wie doet het niet?
Ik doe het. En jij waarschijnlijk ook.

Weet je wat zo erg is. Ik ben helemaal geen labelmens.
Er zijn mensen die mij een huilebalk noemen, misschien een aansteller. Andere mensen vinden mij een lachebek. Misschien zijn er zelfs mensen die mij iemand vinden die zich nergens wat van aantrekt. Of juist te veel.
Mensen die mij echt kennen weten dat ik van alles wat ben en ook weer niks van dat alles. Zo zie je maar dat geen enkel label echt past. Terwijl ik zeker weet dat heel veel mensen mij 1 van deze labels gegeven hebben.

Ik roep altijd dat ik het niet doe. Ik plaats mensen niet in hokjes, ik plak geen labels. Tijdens de film bedacht ik me dat ik hier net zo schuldig aan ben als ieder ander.

Gelukkig ben ik wel iemand die verder kijkt dan de eerste indruk. En dat is toch vaak waar het label op gebaseerd is. De eerste indruk.

Kijk verder dan de voorkant, loop er eens omheen of doorheen. Wie weet valt het heel erg mee. En is die arrogante eigenlijk een heel lief persoon. En kan je met die studiebol feesten tot je er bij neervalt.

Fixeer je niet op de labels. Al helemaal niet als ze geplakt zijn door een ander.

Er zijn mensen die heel wat labels hebben of hebben gehad en die heel veel moeite doen om ze er af te krijgen. Sommige zitten echt muurvast, terwijl ze niet kloppen.
We kunnen deze mensen helpen ze er af te krijgen, door er doorheen te kijken. Labels zijn daar heel gevoelig voor. Als ze worden genegeerd, verdwijnen ze vanzelf.

Wat ik hiermee eigenlijk wil zeggen?

Als je een bord eten hebt wat er mooi uit ziet, proef je toch ook eerst voor je zegt dat het lekker is?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s