Even terug in de tijd

En dan kom je op Facebook een bericht tegen, wat je binnen een seconde terug in de tijd zet.
Binnen een zucht sta je die eerste schooldag weer voor dat inmense gebouw.
Mijn hemel wat vond ik het eng.
Ik was nog zo klein. Net 11 geworden, vroege leerling, en daarbij ook echt heel klein voor mijn leeftijd.
De rest van de leerlingen leken wel reuzen. Er was er niet 1 die ik normaal aan kon kijken. Ik moest altijd omhoog kijken. Nou ja, zo voelde het voor mij in ieder geval.

Ik zal er geen doekjes om winden. Het eerste jaar was er niet 1 voor in de boeken. Dat jaar wil ik eigenlijk het liefste vergeten.
Hoorde nergens echt bij, had geen vriendinnen. Best zielig zo hè? Viel wel mee hoor, want zodra ik thuis was en lekker naar buiten kon, had ik het wel heel leuk.

‘Gelukkig’ bleef ik dat jaar zitten. Echt gelukkig niet natuurlijk, maar had te veel gemist om naar het tweede jaar te mogen.

Het tweede jaar was al een heel stuk beter. Ik zat bij een vriendinnetje in de klas, waarmee ik ook nog eens 2x per week trainde voor de (jaja kom maar op met de grappen) korfbal en natuurlijk zagen we elkaar elke zaterdag omdat we dan een wedstrijd hadden.
Maar ook kwam ik dat jaar steeds meer met kinderen uit andere klassen in contact en langzaam veranderde dat timide meisje in een iets minder timide meisje.

Pas op het MAVO gebouw ging het echt lekker. Daar voelde ik me veilig, het was er klein en knus, niet te veel leerlingen, een klein en overzichtelijk gebouw. (net als ikzelf dus……Klein)

Maar door een bericht op Facebook kwamen er veel herinneringen naar boven.
Een van de leraren uit die tijd, gaat na 40 jaar lesgeven. 40JAAR!!!! Mijn hemel, hoeveel kinderen heeft hij in zijn lokaal gezien. Hoeveel kinderen hebben van hem Engels gehad? En later geschiedenis?

Ik in ieder geval niet. Maar deze leraar had wel een reputatie. (een goede!) Iedereen wist wie hij was.
Ook diegene die geen les van hem hebben gehad.

Er wordt gevraagd (door mijn oude godsdienstleraar, die overigens ook een bijzondere indruk maakte zijn eerste jaar bij ons, of in ieder geval bij mij.) om een brief te schrijven voor deze man. Deze brieven willen ze gaan bundelen en op die manier een mooi aandenken geven aan 40 jaar (ik blijf het ongelooflijk vinden) onderwijs.
Ik zou niet weten wat ik zou moeten schrijven, aangezien ik geen leerling van hem was, denk ik niet dat hij mij nog zou kennen. Ook al wist ik uiteraard direct wie hij was.
Denk dan ook dat ik geen brief ga schrijven, misschien ooit als ze het voor 1 van mijn leraren doen, maar nu niet.
Vind het in ieder geval een heel leuk idee en het heeft bij mij weer wat verloren momenten naar boven gebracht. De 1 mooier dan de ander.

Wie weet heeft 1 van jullie wel les gehad van deze leraar.
Misschien moet ik hem dan kenbaar maken.
Het gaat om Dhr. Verspeek, leraar op Christelijke SG Melanchthon in Rotterdam.

Knuff M0n13k
(die nog even over de mooie tijden door gaat mijmeren)

 

 

3 Comments »

  1. Hahaha… Daar heb ik ook gezeten. Op het brugklas gebouw dan aan de Molenvijver. Net voor de kerst overspannen en toen geswitcht naar de Prinses Irene waar ik geweldige jaren heb gehad.
    Heb je ook nog op het hoofdgebouw gezeten? Daar werkte mn vader als conciërge. De wereld is klein, zo bijzonder!!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s