Brussel 22-03-2016

Brussel, Dinsdagochtend 22-03-2016

Wat begon als een normale dag, bleek al snel een dag voor de geschiedenisboeken te worden.
En niet op een positieve manier.

Rond 8 uur ontploft de eerste bom op vliegveld Zaventem.
Er volgt al snel nog een ontploffing.
Al snel wordt duidelijk dat het om een aanslag gaat.
Terwijl Europa nog in shock is over de gebeurtenissen, de mensen in Brussel nog niet echt beseffen wat er is gebeurd, volgt er een nieuwe aanslag in een metro.
blog 1
De dinsdag, die begon als een normale dinsdag, werd een dag om snel te vergeten. Of juist niet.

Vrij snel kwamen er al weer berichten dat de aanslagen waren opgeeïst.
Slik. Een traan…….. Stil…. Het komt wel heel erg dichtbij.

Liefde is sterker dan angst. We moeten de angst niet laten overheersen.
Dat wil ik ook niet, maar het gebeurd.
Ik merk het aan mijn kinderen en aan de mensen om me heen.

Veilig?

’s Avonds aan tafel komt al snel het gesprek op de aanslagen in Brussel. Met direct de vraag: “Mamma, komen ze ook hierheen? Hier in de straat?”
“Nee lieverd, ik ben niet bang dat ze hier in de straat zullen komen.”
En daar ben ik echt niet bang voor, ook al is er een metrostation in de buurt.
Maar als ik dan in de avond naar de winkels rij en zie dat er 2 agenten bij het metrostation staan, dan slaat er toch weer een stukje extra angst toe.
blog 4
En ik betrap mezelf op het feit dat ik de angst laat regeren door aan dochterlief te vragen voorlopig even niet met de metro te gaan.

Verhalen van slachtoffers

blog

Foto’s en flimpjes van mensen die volledig in paniek zijn. Foto’s van mensen die in shock zijn. De foto van de indiase stewardess blijft op mijn netvlies staan. Vreselijk.
Al snel volgen ook de verhalen over mensen die niet 1 maar een dozijn engeltjes op hun schouder hebben. Zo is er Dennis van TVRijnmond, die net even een andere rij koos, vlak voor de bom afging.
En die jongen, die in Boston de aanslag heeft overleefd, in Parijs de aanslag overleefd en dan nu..in Brussel overleeft hij weer een aanslag. Dat kan natuurlijk gezien worden als een mooi verhaal. Maar hoe mooi is het als je 3x getuige bent van een aanslag. En dat in 3 jaar tijd. Dat is 1 aanslag per jaar gemiddeld. Niet echt iets om gelukkig van te worden lijkt mij.

Realiteit

Gelukkig is er nog een (ietwat naïeve) realiteitsgevoel.
In België is er opgeschaald naar bedreigingsniveau 4 en hier in Nederland is dat niveau 3.
Dus hier is het veiliger.

Let love rule
logo

Terug op het laten regeren van de angst.
Als je dan hoort dat mensen op straat worden beschuldigd van de aanslagen. Mensen die er niks mee te maken hebben. En waarom? Alleen omdat ze moslim zijn, misschien omdat ze een hoofddoek dragen?
Hoevaak zullen deze mensen moeten bewijzen dat ze onschuldig zijn?
Waarom? Hoe komt iemand erbij om zomaar op straat iemand te beschuldigen.

Over één kam scheren

Niet elke katholiek was schuldig aan de misstanden binnen de kerk.
Niet elke Duitser was schuldig aan de misstanden tijdens de tweede wereldoorlog.
Niet elke voetbalsupporter is een hooligan
Niet elke vluchteling is een gelukszoeker.
Niet elke kale man is een gabber.
Niet elke moslim is een terrorist!

Laten we niet iedereen over 1 kam scheren.
Laten we de angst van zijn troon afstoten en de liefde laten regeren

Knuff M0n13k

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s