4 mei 2 minuten

En dan denk je..
Waarom? Waarom maak ik me druk om die kleinigheden.
Waar? Waar maak ik me dan allemaal zo druk om?
Is het dat allemaal wel echt waard?

Elk jaar op 4 mei gaan dit soort gedachtes door mijn hoofd.
Als we de Nederlandse oorlogsslachtoffers gaan herdenken.

comite-4-5-mei
Als we alle slachtoffers van de oorlogen gaan herdenken.
Ik herdenk niet alleen de Nederlandse slachtoffers, maar alle slachtoffers over de hele wereld.
En niet alleen de slachtoffers die tijdens de oorlog(en) zijn overleden.
Maar wat denk je van die mensen, die de oorlog hebben overleefd en de jaren erna alleen bezig zijn geweest met het overleven van hun herinneringen. Mensen die de rest van hun leven gevangenen zijn geweest van hun opgelopen trauma’s, in wat voor vorm dan ook.

Ken je de slogan: “Je kan een kind uit de oorlog halen, maar de oorlog niet uit het kind!” Dat geldt niet alleen voor kinderen. Zeker niet! Heel, heel veel overlevenden van de oorlogen hebben de oorlog nooit helemaal achter zich kunnen laten. Pas op het moment dat ze voor altijd hun ogen sluiten, dan… ja dan laten ze eindelijk de oorlog echt achter zich.

Ik heb zelf de oorlog (geen enkele oorlog) meegemaakt. Mijn ouders ook niet, maar mijn opa’s en oma’s daarentegen hebben hem allemaal heel bewust meegemaakt. Een ieder op zijn/haar eigen manier.
En de verhalen……. Ik ken ze (bijna) allemaal. Er zullen ook heus verhalen zijn die zij niet hebben verteld, om de kinderen kinderen te kunnen laten zijn. Misschien wel om ons niet met die herinneringen te belasten.

Altijd heb ik iets gehad met de 2de wereldoorlog. Geen idee waar het vandaan kwam. Ik las er veel, heel veel, over. Vrijwel alle oorlogsfilms heb ik gezien. Waarom? Om nooit te vergeten wat er gebeurd is? Ik heb geen idee, waar denk je aan als 12 of 13 jarige als je voor het eerst ‘het Achterhuis’ leest? Behalve dat ik heel goed weet dat ik tot tranen geroerd heb zitten, heb ik geen idee wat er door me heen ging. Ook de 300x dat ik het daarna nog heb gelezen heb ik zitten huilen. De 100X dat ik de film heb gezien, dacht ik: “Dit mag nooit weer gebeuren!”
En dat was het eerste boek wat ik er over las. En de eerste film die ik heb gezien. Inmiddels al vele boeken en films verder ben ik nog bij elk boek en elke film tot tranen geroerd en denk ik: “Dit mag nooit meer gebeuren!”

Daarom ben ik op 4 Mei 2 minuten stil. En niet alleen ik, maar ook mijn kinderen denken er inmiddels hetzelfde over en zijn die 2 minuten stil. Ook zei denken: “Dit mag nooit meer gebeuren!”
Soms vertel ik ze wel eens een verhaal over de oorlog wat door mijn opa’s en oma’s aan mij is verteld. Maar alleen als ze aangeven dat ze het willen horen. Vorig jaar zijn ze met opa en oma naar Normandië op vakantie geweest. Hier hebben zij een stukje geschiedenis gezien.

Ergens vind ik het heel mooi dat ze zo geïnteresseerd zijn. Zeker omdat ze alles van 2 kanten bekijken.

Samen zijn wij straks 2 minuten stil en herdenken wij alle slachtoffers van de oorlog(en).
En morgen…….

dodenherdenking

morgen vieren we de vrijheid.

Knuff m0n13k

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s