Nieuwjaarsconcert

Om te beginnen wil ik jullie allemaal een heel heel heel heel heel gelukkig nieuwjaar wensen!

Happy-New-Year

Er is er 1 jarig hoera hoera!

WAUW! Ja! Wauw. Wat? Ik zal het je vertellen.

Het begon allemaal een paar weken geleden op Facebook. Op 16 december zag ik dit filmpje voorbij komen op Facebook waarin het Rotterdams Philharmonisch Orkest Rotterdam uitnodigt om kennis te komen maken tijdens het nieuwjaarsconcert. Voor het nieuwjaarsconcert op 5 januari werden de Nesselanders uitgenodigd. 100 bewoners van deze mooie, gezellige en leuk wijk mochten op 5 januari naar het nieuwjaarsconcert komen. Je moest nog wel even worden uitgeloot (of ingeloot? Ik weet dat nooit zo goed 😉 ). Voor de grap vul ik mijn gegevens in. Ik win toch nooit wat, dus wat zou het.

Oja, waarom doet het RPhO dit? Omdat ze in 2018 100 jaar bestaan. En dit willen ze vieren met de stad. Wat een leuk idee!

Oké, ik heb mijn gegevens dus ingevuld. Vertel het aan vriendlief die vervolgens stuiterend van enthousiasme wachtte op de uitslag. (ja, dit is overdreven! Die was ook niet laaiend enthousiast, maar net als ik het idee: Ze wint toch nooit wat!) Krijg ik op 22 december een mail dat ik ben ingeloot (ik heb de mail erbij gepakt, we moesten dus ingeloot worden).

Gewonnen!

Gefeliciteerd, u bent ingeloot en bent komende vrijdag 5 januari welkom in de Doelen bij het Nieuwjaarsconcert.

Hier had ik niet op gerekend, maar vond het wel heel leuk. Ik was wel erg benieuwd hoe zo’n concert er aan toe gaat. Ik bedoel ik luister af en toe wel een naar radio 4, maar nooit langer dan een kwartier. Dit is een hele avond, of in ieder geval 1,5 uur. Spannend. Met de kerst oppas geregeld voor de kleine man (alleen thuis blijven is hij nog net even te klein voor). Dus niets hield ons meer tegen voor een leuke avond bij het RphO.

De afgelopen weken heb ik er met plezier naar uitgekeken. Tot vandaag, of eigenlijk gister. Ik bedacht me ineens dat het misschien wel heel erg tegen zou kunnen vallen, dat het wel eens helemaal niet leuk zou kunnen zijn. Je moet stil zitten. Oh HELP! Kan ik hier nog onderuit. Believe me I’ve tried! Niet gelukt. Dus vanavond om 19:15 stap ik met een frisse dosis tegenzin in de auto. We maken grappen als: “Zouden ze popcorn hebben? Waarschijnlijk wel chips, dat kraakt zo lekker.” “Als het echt niet leuk is, kunnen we altijd in de pauze naar huis gaan.” Oke.. Dat laatste was geen grap, dat was een afspraak, als we het niet leuk vonden, dan gingen we in de pauze naar huis. Tegen dochterlief (die wel oud genoeg is om alleen thuis te blijven) zeiden we nog dat we misschien wel om 21 uur weer thuis zouden zijn.

De Doelen

Om 19:45 stappen we de Doelen binnen. Weer een WAUW! Wat is dat mooi! Onwijs! Zoiets heb ik geloof ik nog nooit gezien. Nog maar even wat drinken,

doelen

we zijn wel heel vroeg. En dan de zaal in. Hier keek ik echt mijn ogen uit. De muzikanten waren aan het inspelen/stemmen (hoe-noem-je-dat?).

IMG_0862

Stoelen werden nog neer gezet. Langzaam stroomt het vak met Nesselanders vol. Op het moment dat ik door heb dat we met zijn allen in één vak zitten schiet nog door mijn hoofd: “Dit lijkt Miljoenenjacht wel!”

Natuurlijk is iedereen aan het rondkijken of ze bekenden zien. En ja hoor, daar zitten ze, een stukje verderop. Oud-klasgenootje van dochterlief met haar moeder. We wonen bij elkaar om de hoek, zien elkaar nooit en dan kom je elkaar daar tegen. Dit even tussendoor.

rdamphil
Er verschijnt een man op het podium. Hij geeft ons een klein tipje van de sluier over wat we mogen verwachten.

Florian Magnus Maier

componist

Om te beginnen heeft Florian Magnus Maier speciaal een stuk gecomponeerd met de naam “Rotterdam” Als echte rotterdammer (nou ja, Duitser die zich rotterdammer voelt. En wees eerlijk, de echte rotterdammers voelen zich rotterdammer, dus hij is een rotterdammer!) heeft hij dit stuk mogen componeren. Alles kwam er in terug. De trams, de boten en zelfs de clubliederen van Sparta, Excelsior en Feyenoord. (om meezingen te voorkomen heeft hij deze goed verstopt. Zo goed verstopt dat ik ze niet kon vinden.)

Kirill Gerstein

pianist

Daarna komt Kirill Gerstein het concert voor piano nr. 1 in bes van Tsjaikovski spelen. Geloof me, hij was me bij deze uitleg vrij snel kwijt. Want, zei hij, voor de mensen die het kennen, het zou anders zijn, maar toch hetzelfde. Snap jij het nog?

Na de pauze kwamen de walsen van Strauss jr. (JA JA JA Die ken ik! Van André Rieu) Je hoort het al. Het zegt mij ongeveer helemaal niets. Dus het vertrek in de pauze zat er steeds meer in.

Lahav Shani – Dirigent

dirigent

Het begint! De dirigent komt op en het publiek applaudisseert. (Wat een mooi geluid is dat daar. Het geluid van de regen die heel hard op het tentdoek klettert.) Zodra hij de eerste tekenen geeft verstomt het applaus en zwelt de muziek op. En hoe? Wat is dit gaaf! Het is druk, het is veel, het is hard. Het is alsof ik door Rotterdam loop. Ik heb de boten niet gehoord, ik hoorde de tram niet. Maar die hoor ik ook niet als ik gewoon door Rotterdam loop. Het zijn namelijk geluiden die bij de stad horen. Je zou ze pas horen als ze er niet zijn. Dit muziekstuk ís Rotterdam!

FIRST_Rotterdam_Kantoren_uitzicht3

Het tweede stuk voor de pauze is ook echt heel mooi. Ik zie drie mensen op de invalidenplaatsen zitten. Naast elkaar. Zo mooi! De een zit stilletjes te kijken en te luisteren, de middelste heeft zijn hoofd op zijn blad gelegd en lijkt in een diepe slaap te zijn gevallen en de derde zit heel enthousiast mee te dirigeren. Dat uitzicht en dan deze muziek. Ja, dat is genieten. Maar dat niet alleen. Het enthousiasme van de muzikanten en de dirigent, de waardering van het publiek (dit voel je in de zaal hangen) Het is allemaal zo mooi, zo overweldigend. We lopen naar buiten in de pauze. Nee, niet naar buiten buiten, maar naar de foyer en besluiten na de pauze gewoon weer terug de zaal in te gaan.

Ik heb hier zeker geen spijt van. De walsen waren heerlijk. En de laatste…. Het publiek bleef staan en meeklappen met de muziek, tot de dirigent aangaf dat we moesten stoppen. Vanaf dat moment was het de dirigent die met kleine handgebaren liet weten wanneer we zachtjes en harder mochten meeklappen of juist heel stil moesten zijn. En hij leek nog tevreden ook over ons vermogen naar deze gebaren te luisteren.

Bekeerd

Ik ben om. Vanmiddag wist ik nog zeker dat ik het niet leuk zou vinden. Een collega zei dat het misschien een uurtje of 1,5 (misschien 2) zou duren. ZO LANG? Dat hou ik nooit vol. Het tegendeel is bewezen! Het is voorbij gevlogen. Ik heb er van genoten. Genoten van de muziek, genoten van de sfeer die er hangt, het geluid, het samenspel tussen de dirigent en de muzikanten. Genoten van het totaal plaatje!

Tot vrijdagmiddag wist ik niet eens precies de naam. Was het nu het Groot Rotterdam Philharmonisch Orkest? Of het Groot Philharmonisch Rotterdams orkest? Het is dus het Rotterdams Philharmonisch Orkest.

Rotterdam Philharmonisch Orkest meets Rotterdam

Ben jij Rotterdammer en heb je net als ik nog nooit iets gehoord of gezien van het RPhO, mag ik je dan adviseren om op deze manier kennis te gaan maken? Gewoon door je op te geven via deze website: https://www.rotterdamsphilharmonisch.nl/nl/wijk

Wie weet ben je daarna net zo enthousiast als ik.

(Mocht je kaarten krijgen en ze niet willen… Ik weet wel iemand die in jouw plaats wil gaan 😉)

Een muzikale knuffel M0n13k

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s