Orange is the new Blue

Nee! Ik ben niet in de war! Ik bedoel niet Orange is the new Black, maar echt Orange is the new Blue. En nee! Het is geen serie afgeleid van Orange is the new Black. 😉 Wat het betekend lees je hieronder.

De dag dat Ricky begon met honkballen, herinner ik me als de dag van gister. Al een tijd lang kwam hij thuis met verhalen over zijn juf, die weer een beker of een medaille had. Er was maar 1 ding wat hij wilde. Hij wil net als zijn juf worden. Die medailles en die beker…

Honkbal it is!

Zijn juf deed aan softbal. Aangezien er al een aantal sporten (voetbal, tennis, volleybal, basketbal en ga nog maar even door) de revue waren gepasseerd, heb ik in het begin de boot afgehouden. Geen enkele sport heeft hem langer dan een week geboeid namelijk. Maar toen hij na een aantal maanden nog steeds riep dat hij wou honkballen, zijn we op zoek gegaan naar een vereniging. Echt in de buurt konden we niets vinden. Na navraag bij zijn juf, bleek er toch een vereniging bijna om de hoek te zitten.

Diezelfde week nog zou hij mee gaan doen met een training. Ook al was dit heel spannend, had hij al heel snel besloten dat dit was wat hij wou. Na (voor de zekerheid) nog 2 oefentrainingen, hebben we hem dan daadwerkelijk ingeschrevenen is zijn honkbal carrière van start gegaan.

honkbal-02

Hoofdstuk afgesloten

Nu vier seizoenen en een paar kampioenschappen verder, valt het doek voor hem binnen deze vereniging. En dat is echt heel erg jammer. Niet alleen had hij een onwijs leuk team. Ook de ouders waren een team. Elke wedstrijd stonden (bijna) alle ouders, broers en zussen langs het veld de jongens aan te moedigen. Soms nog fanatieker dan de jongens zelf (Sorry coaches en umpires)!

honkbal-01
(de broertjes hingen in de hekken 😉 )

En zelfs bij de trainingen kwamen er veel ouders kijken. Al met al een fantastische tijd geweest.

Het is geen makkelijke beslissing en er is echt wel het een en ander aan voor af gegaan. Maar de belangrijkste reden is toch wel dat er volgend jaar geen team binnen de vereniging is voor hem. Te oud voor de aspiranten,te jong voor de heren en geen Juniorenteam. Tsja, dan moet je toch echt wel nagaan denken over wat je wilt. Je hebt de keus tussen: stoppen, een jaartje niks of overstappen.

Geloof me, stoppen is geen optie voor hem! Hij wil honkballen! Het was niet eens in hem opgekomen om naar een andere vereniging te gaan. Want bij deze vereniging zitten zijn vrienden. Maar ook deze vrienden hebben de wil om te honkballen en een deel daarvan ging verder kijken waar ze komend jaar wel kunnen spelen.

Als je dan ziet dat een team, wat al geen compleet team meer is, nog verder uit elkaar valt. Dan heb je eigenlijk geen keus meer!

Tijd voor iets nieuws

Dus is de tijd gekomen om verder te kijken. Een jaar stilstaan is niet goed als je wilt blijven groeien in je sport. Op zoek naar een andere vereniging dus. Die we gelukkig hebben gevonden. Afgelopen week heeft Ricky meegetraind en kwam laaiend enthousiast uit de training. En dat is zo fijn om te zien. Op naar de nieuwe vereniging met een (deels) oranje tenue.

Afscheid nemen bestaat niet

Nee! Afscheid nemen doen we niet. De jongens zijn vrienden geworden. Hebben de afgelopen tijd ook buiten het seizoen om regelmatig afgesproken en ik kan me zo voorstellen dat ze dit zullen blijven doen. Dat hoop ik in ieder geval. De tijd zal het leren.

Ondanks dat dit geen afscheid is, doet het toch zeer. Ik ben zelf niet iemand die heel goed tegen verandering kan en er is momenteel zoveel verandering. Niet alleen qua vereniging, maar ook op een aantal andere vlakken. Heb er de afgelopen week echt heel slecht door geslapen.

Always look on the bright side

Dank je wel Euro Stars voor alle kansen die mijn zoon bij jullie heeft gekregen. Voor alle energie die de coaches, teammanagers en natuurlijk ook de ouders in het team (en randzaken) hebben gestoken. Natuurlijk liep niet altijd alles vlekkeloos, er zijn echt wel heel veel dingen verkeerd gegaan ook.Het is ook niet voor niets dat de een na de ander stopt. Ook dat heeft een reden. Is het aan mij om hierover uit te weiden? Nee! Althans, ik vind van niet.

Laten we vooral terugkijken op de leuke momenten (en die zijn er gelukkig genoeg geweest) en de wat mindere momenten en situaties vergeten.

Dikke sportieve knuffel M0n13k

 

3 Comments »

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s