Pure emotie in de trein

En dan zit je in de trein vanmorgen en word je overvallen door emoties. Gaar van een heel relaxt weekend. (Dat ben ik niet meer gewend natuurlijk) Het was echt heel fijn.

Vroeg

De zaterdag begon al vroeg. Om 6:15 dacht onze kleine man dat het toch echt wel tijd was om op te staan. Mijn lijf en hoofd dachten daar heel anders over. Gelukkig heb ik een superlieve vriend, die er uit ging zodat ik nog een paar uurtjes kon slapen. Toen ik wakker werd had hij zelfs lekker broodjes voor het ontbijt gehaald. Dus hadden we ons zondagsochtendontbijt op zaterdag. Heerlijk zo’n rustig begin. (Dat de vrijdagavond een en al drama was door een verschrikkelijk onrealistische hersenkronkel van mij, vergeten we even.)

Relax and eat.

Na een rustige ochtend ben ik naar het Oude Noorden gegaan (Back to my roots) om daar te lunchen met een oud-collega-vriendinnetje. Laatste keer dat ik in die omgeving was, was het echt vreselijk. Maar jeetje, wat is dat Noordplein opgeknapt en gezellig geworden. We hadden afgesproken bij NOMO. Nog nooit van gehoord, maar volgens haar echt heel lekker eten. True! Aanrader: Uncle Archibald! Loved it!Gezellig zitten bij kletsen bij een hapje en een drankje. Daarna nog een rondje gelopen door het Zwaanshals. (Er was een tijd dat ik hier echt bangig was, nu helemaal niet meer!) 

Eat some more

En……met de metro weer naar huis. Danisha ophalen en wegbrengen. Kleine man logeren bij opa en oma… en wij? Sushiiiiii. Natuurlijk bij ons favoriete restaurantje Matuya in Ridderkerk. Daar komen we inmiddels al een aantal jaar en het is altijd even gezellig en natuurlijk goed eten. Niet onbelangrijk in een restaurant. Mocht je daar komen, vergeet dan de Moni Maki niet te bestellen. Die is naar mij vernoemd, dus extra speciaal. *wink*

Lazy lovely sunday

Zondagochtend werd ik al vroeg wakker, maar toen het besef er was dat de kleine man niet thuis was, sliep ik binnen een milliseconde weer in. Om pas rond 10 uur wakker te worden. Hoe lekker is dat? Voordat we de kleine man gingen ophalen, nog even naar de Tunnel of Love geweest. Onder het grote publiek beter bekend als de Maastunnel. Kortom een heerlijk weekend! Het heeft me wel even een boost gegeven en nu kan ik er wel weer even tegenaan.

Trein

Ik ben een beetje afgedwaald geloof ik. Vanmorgen in de trein. Door alle relaxte drukte heb ik dus helemaal niets van het schaatsen gezien. Maar dan ook echt helemaal niets. Op de radio hoorde ik over de (misschien wel) mooiste overwinning van Ireen Wust ooit.

Je begrijpt dat ik wel benieuwd was nu. Gelukkig vond ik al snel een interview met haar. (De race zelf heb ik nog steeds niet gezien.) Binnen luttele secondes stond ik met haar mee te huilen. (Heb ik ook niet heel veel voor nodig)

Pure emotie in de trein.

https://www.omroepbrabant.nl

Ik wil het niet, maar het is niet te stoppen. De tranen rollen over mijn wangen. Dat je 5 weken na de dood van je beste vriendin zo’n prestatie neer kan zetten. Ongelooflijk knap. Diep diep respect! Ik denk echt dat je hulp had van boven Ireen! Gefeliciteerd met deze overwinning Ireen! Ik weet zeker dat Paulien megatrots is op jou!

Dikke knuff M0n13k

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s