Herinnering

Soms ontmoet je iemand, die een onuitwisbare indruk maakt.

Het is bijna april en ik denk al aan dodenherdenking. Het is niet zo dat ik al plannen aan het maken ben voor die avond. Maar het kwam doordat ik iemand zag lopen, die mij deed denken aan een vrouw die ik heb gesproken tijdens de dodenherdenking hier in de buurt een paar jaar geleden. Misschien was je het zelfs wel. Ik weet het niet zeker.

Dodenherdenking

Een aantal jaar geleden besloot ik om naar de herdenking hier in de buurt te gaan in plaats van de herdenking op televisie te kijken. Waarom? Omdat ik mijn kinderen wilde laten zien dat het niet vanzelfsprekend is dat we leven zoals we dat nu doen en kunnen. En herdenken tussen mensen die daadwerkelijk de oorlog hebben meegemaakt, is de mooiste manier om dit te leren. Althans…..dat is mijn idee. Misschien ben jij het hier helemaal niet mee eens.

Ondanks dat het klein was en er niet veel mensen waren, was er een enorme saamhorigheid. Er was een koor wat een aantal mooie liederen ten gehore bracht. Was het altijd even zuiver? Nee! Dat niet! Maar dat hoeft ook niet. Het gaat om het gevoel was er bij zit. Een aantal sprekers en iemand die een gedicht voordroeg. En toen was het 19:58 en klinkt de taptoe. Waarna het een paar minuten muisstil is op het veld. De tranen liepen over mijn wangen.

Memories

Tsja, emowrak als ik ben, kan ik het natuurlijk ook op 4 mei niet droog houden. Ik zal vast niet de enige zijn. In die twee minuten is het niet alleen herdenken wat ik doe. Mijn herinneringen gaan met me aan de haal. Ze lijken een loopje met me te nemen. Ik kan ze niet tegenhouden, waardoor ik veel meer herdenk dan alleen oorlogslachtoffers. Mijn opa’s en oma’s, ooms en tantes, nichtjes, vrienden. Maar ook herdenk ik mijn verleden, de goede en slechte momenten. Ik herdenk vriendschappen die er ooit waren, maar nu niet meer zijn.

Het is maar 2 minuten. Veel te kort om dit allemaal de revue te laten passeren. En toch gebeurd het elk jaar. Dus ook dit jaar, waar ik het nu over heb. De tranen rollen over mijn wangen. Tranen van verdriet en tranen van dankbaarheid. Dankbaar dat wij nu wel in vrijheid mogen leven.

Knuffel

De kinderen waren inmiddels samen aan het ravotten. (Het mocht! De 2 minuten stilte waren voorbij) Ineens komt er een vrouw naar me toe en vraagt of ze mij een knuffel mag geven. Dat mag! En ze verteld, met tranen in haar ogen, dat ze het snapt. Zij heeft het er ook altijd heel moeilijk mee. Je herdenkt nu eenmaal veel meer dan alleen de oorlogslachtoffers. We raken aan de praat.

Vechter

Jij verteld dat je dakloos bent en nu verblijft in het Leger des Heils huis wat hier staat. Langzaam krabbel je weer uit de goot. Jij hebt niet altijd van vrijheid kunnen genieten. Gevangen als je zat in je verleden. Ik vind het fijn dat je mij in vertrouwen neemt. Een eer vind ik het, dat jij je vrij genoeg voelt om dit te vertellen. Je hebt immers genoeg meegemaakt om nooit meer iemand te vertrouwen. En toch doe je het. Je vertrouwt mij. Iemand die je helemaal niet kent. Je zegt dat wij hetzelfde zijn. Dat er een heleboel gelijkenissen zijn.

Hoe gaat het met jou?

En nu…..jaren later….kom ik iemand tegen die op jou lijkt. Was je het? Of toch niet? Ik weet het niet. Wat ik wel weet, is dat ik me afvraag hoe het nu met je gaat. Ik heb je nooit meer gezien, ben je nergens meer tegen gekomen. Heb je eindelijk je eigen plekje? Is het je gelukt weer helemaal terug naar de top te klimmen. Uit dat vreselijke dal te komen? Of heb je een terugval gehad?

Hoe het ook is….. Ik denk met een warm hart terug aan ons gesprek een paar jaar geleden op 4 mei. Dank je wel voor deze mooie herinnering!

Een herinnering om te koesteren.

Dikke knuffel M0n13k

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s