En dan komen de mosselen

Nou! Dat hebben we ook weer achter de rug. Doelen stellen voor jezelf is nog best lastig. Je moet namelijk aangeven wat jij wilt, zonder aan anderen te denken. En dat is niet mijn sterkste kant. De vraag wat zij een goed doel vond, werd niet beantwoord.

Gelukkig was ik zo bijdehand geweest een en ander op te schrijven. Dus toen ze vroeg wat ik wilde bereiken, somde ik het lijstje zo op. En klaar! Dacht ik! Niet dus. Ze kwam met de vervolgvraag: Wat heb je nodig om dit te bereiken? Ja uhm… Geen idee. “Oké! Maar wat is dan de reden dat je bijvoorbeeld niet meer alleen over straat durft?”

Pffff…. Dat weet ik niet, als ik dat wist was ik al 10 stappen verder!! En ineens is het doel niet meer om alleen over straat te durven, maar de reden te achterhalen waarom ik dat niet meer durf. Met als gevolg, dat als ik dat eenmaal weet, ik weer alleen over straat zal durven. Dat is waar we voor gaan. En natuurlijk gaan we er ook voor dat ik van die stomme paniek en angsten af kom.

Dan volgen er nog wat praktische punten, zoals wanneer beginnen we…. Dat is de 19de al. Op dat moment slaat de schrik om mijn hart. De 19de. Dat is over anderhalve week. Hoe ga ik me hierop voorbereiden? Wat kan ik verwachten? Ik heb geen idee. De rest van de middag heb ik me vreselijk gevoeld. Soms heb je van te voren het idee dat het wel mee zal vallen, blijkt het toch een stuk zwaarder te zijn dan je dacht. (Niet dat ik niet zenuwachtig was voor dat gesprek. Heb er de halve nacht van wakker gelegen..)

Na een korte slaap ben ik me uit gaan leven op de mosselen. (lekker eten helpt 😉) Bijna 2 uur bezig geweest met het schoonmaken van de mosselen. Je moet er wat voor over hebben. Maar dan heb je ook wel mooie schone mosselen, zoals je in een restaurant krijgt. Het koken gaat gelukkig een stuk sneller. En het eten ook. Al snel was ik er klaar mee. Ze waren echt smerig. Die lucht, die smaak… (En geloof me als ik zeg, dat ik dat niet snel zeg over mosselen!) Ken je die geur van een vies openbaar toilet? Nou, zo roken sommige mosselen en ze smaakten niet veel beter. (niet dat ik weet – of wil weten – hoe een openbaar toilet smaakt) Je kan je waarschijnlijk wel voorstellen hoe ik me de rest van de avond gevoeld heb. Mentaal in de kreukels door het gesprek eerder die middag en lichamelijk in de kreukels door de mosselen. Vroeg naar bed dus maar.

Vanmorgen ging het nog niet veel beter. Mijn maag was nog behoorlijk aan het rommelen. Gelukkig inmiddels (lichamelijk) een beetje opgeknapt. De bezorgers van ons nieuwe fornuis kregen het voor elkaar om de onrust die ik al voelde te versterken. Wat een stelletje onbeschofte horken waren dat zeg. Grofgebekt, luid en denigrerend. Gatver! Hoop dat ze tegen de rest van de mensen waar ze vandaag langs moesten een stuk vriendelijker zijn geweest.

Maar goed, even samengevat:
Doelengesprek – check
Startdatum bekend – check
Nieuw fornuis – check
Nooit meer mosselen (denk ik nu) – check

Trusten en een dikke knuffel M0n13k

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s