Energie

Hoe een intro een blog op zich werd…

Donderdag had ik me bedacht te schrijven, zodra ik van de bedrijfsarts terug was. Dat liep dus even anders (ik ben namelijk echt niet nu pas net terug haha). Toen ik vrijdag thuis kwam, ben ik als eerste even gaan liggen. Er stond nog veel op de to-do lijst voor die dag in verband met de verjaardag van Danisha (19 hè! Ze werd alweer 19!!!!), maar ik had echt helemaal geen energie meer. Even een powernap was het idee. Het werd alleen een powernap van een uur of 3 😱

Je begrijpt al dat ik daarna alles in een veel kortere tijd moest proppen. En natuurlijk (as always) ging ik vele malen grondiger aan de slag dan eigenlijk in de planning lag, want dat is wat je doet als je al weinig tijd hebt. Wat wel een prettig resultaat geeft, maar tegelijkertijd zorgt dat ik weer razendsnel door mijn spaarzame energie heen ga. Hierdoor vrijdags geen tijd meer genomen om even te schrijven.

Ach… zaterdag een nieuwe dag. De visite komt in de middag, dus dan kan ik ‘s avonds gaan zitten om te schrijven. Uhm……niet dus. Zaterdagavond was ik op. Maar dan ook echt op. De drukte van de verjaardag, de visite en ondertussen ook de spanning voor de EMDR van maandag hadden me opgebroken. Zaterdagavond lag ik dus als een hoopje ellende op de bank. Half half beetje tv kijkend, veel huilen en verder helemaal niets.

Gelukkig is daar de zondag. En is er dan vast ruimte om even te zitten en te schrijven. Maar guess what??? Niet dus. Al vroeg was ik wakker, maar ben halverwege de ochtend nog even gaan liggen, om voldoende energie te hebben voor de visite die die dag zou komen. En ‘s avonds zouden we sushi gaan eten. Dat wou Danisha graag. Zo gezegd, zo gedaan.

Moe van de verjaardagsdrukte en zenuwachtig voor de volgende dag zijn we naar ons favoriete sushirestaurantje in Ridderkerk gegaan. En eerlijk is eerlijk, heerlijk gegeten. Maar man man, wat was ik kapot toen we thuiskwamen. Ook hier dus geen energie om te schrijven.

Maandag had ik dus mijn eerste EMDR-behandeling. (Hier kom ik later nog eens op terug) Het was wederom de bedoeling om even te schrijven zodra ik thuis was. Maar dat lukte niet. Ik was te moe. Again. Jeetje, bestaat er nog wat anders dan moe zijn? Ben hier zo klaar mee.

En nu…. woensdag…., bijna een week later, eindelijk de tijd gevonden om te schrijven over afgelopen vrijdag.

Wat er dan zo bijzonder was aan vrijdag? Zoals ik al zei, moest ik vrijdag langs de bedrijfsarts. Net als vorige keren eerst even langs mijn collega’s gewandeld. Bij het werk wat ik doe is er over het algemeen een groot verloop en dat valt nu extra op. Er zitten steeds minder collega’s die ik ken. Dat zal nog best spannend gaan worden, wanneer ik weer aan het werk ga.

Terug naar waar ik oorspronkelijk over wou schrijven. De reis naar de bedrijfsarts en terug naar huis. Donderdagavond zei ik tegen Jeff, dat het misschien een idee was om met metro en trein te gaan. Alleen het idee al zorgde voor angst, maar ik moet het toch een keer doen. Heen zouden we samen reizen en terug zou Jeff in een andere coupé gaan zitten.

Zo gezegd, zo gedaan. Vrijdagochtend de metro genomen naar het treinstation en vanaf daar de trein naar Centraal Station. Of ik het spannend vond? Hmmm…ken je die gele stangen die aan de deuren van de trein zitten? Daar stond mijn handafdruk in, zo hard heb ik geknepen. Ik vond het doodeng….but I did it! En toen moesten we nog terug. Ik ging zitten in de trein en Jeff zei dat hij een stuk verderop ging zitten. Toen heb ik hem gevraagd dat niet te doen. Dat ging me nu niet lukken. Het gesprek met de bedrijfsarts had er voor gezorgd dat ik op het randje van mijn zenuwen liep. Ik trok het allemaal niet meer. Dus ook de terugreis hebben we ook samen afgelegd.

Ergens baal ik hier wel van. Mijn doel voor deze week was het reizen met de trein, waarbij Jeff een coupé verder zou gaan zitten en dat is dus niet gelukt. Aan de andere kant. Ik ben verdulleme wel met de trein gegaan. Dat had ik een paar weken geleden echt niet durven dromen. Over een paar weken moet ik weer terug naar de bedrijfsarts en dan doen we gewoon een nieuwe poging.

En ach…. samen reizen is toch ook veel leuker?

Dikke knuffel M0n13k

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s