Geplaatst in Depressief, It's my life

Avontuur(tje)

Eindelijk ben ik weer een beetje bijgekomen van mijn hachelijke avontuurtje. Oké! Ik overdrijf een beetje, maar het was best even spannend. Het heeft voor een flinke paniek gezorgd. En die was helaas niet zo 1 2 3 weer weg.

Wat er gebeurde? Ik zal het je vertellen.

Vorige week had ik niet mijn beste week ooit. Sterker nog, het ging even helemaal niet zo goed. Ik zat alleen maar binnen, kwam eigenlijk helemaal niet buiten. Ja, om even de kleine man naar het kinderdagverblijf te brengen en op te halen. Daar hield het wel een beetje mee op.

Donderdagochtend had ik de kleine man naar het kinderdagverblijf gebracht en daarna mezelf ‘knus’ geïnstalleerd op de bank. Netflix aan, ontbijtje en mijn telefoon binnen handbereik. Het zou vanzelf wel 17 uur worden en dan kon ik mijn kleine man weer gaan halen. Tussendoor vooral slapen, eten en Netflix. Ja! Zo’n week was het inmiddels al. Donderdag liep het even anders.

Terwijl ik zo ‘knus’ in de bank zit weggedoken, belt Jeff. Hij zei dat het misschien wel een idee was om er even op uit te gaan. Even naar ‘de dooie bomen’ en stukje wandelen en misschien wat foto’s maken. Het was prachtig weer, zei hij! En weet je? Als je zelf niks kan bedenken, is het wel fijn als een ander dat voor je doet. En daar ging ik dus…gewapend met mijn camera naar de auto. En KOUD!!! Het was zo vreselijk KOUD! Prachtig weer? Ik bevries! Maar ik laat me niet kennen. Stap in de auto, verwarming op standje sauna en gaan.

Om die vreselijke weg naar de ‘dooie bomen’ te vermijden, ging ik naar de ‘groenzoom’ in Bleiswijk. Volgens Google Maps ongeveer 20 minuten rijden en geen files. Dat moet dan toch lukken, zou je zeggen. NIET DUS!

Stukje N219, stukje A12. Bij Zoetermeer er af. So far, so good! Huppakee! De N470 op. Zelfs dat lukte, maar toen werd het lastig. Google zei: ”Neem de 3de afslag op de rotonde en ga rechtdoor.” Dus ik neem de 3de afslag en begin te twijfelen, want dit was niet rechtdoor, dit was linksaf. Hmmmm. Omkeren dan maar en door op de N470. Maar gelukkig Google herstelde snel en stuurde mij bij de volgende rotonde weer de 3de afslag in. En terwijl ik de eerste zijstraat net voorbij ben, roept ze: ”Ga nu naar links!” Uhm, tsja, te laat! Daar was ik al voorbij. (Voel mijn paniek langzaam toenemen!) Terwijl ik zit te twijfelen of ik moet keren of niet, wordt de route herrekend en kan ik rechtdoor rijden. Over een nog smaller weggetje dan het weggetje wat ik probeerde te vermijden door NIET naar de ‘dooie bomen’ te gaan! ARGH! En natuurlijk is het daar onwijs druk. Vrachtwagens die me tegemoetkomen – ‘Nee! Ik kan niet te ver opzij! Er is een sloot naast me!’- fietsers voor me, die ik maar niet in kan halen omdat er steeds tegenliggers zijn. En als je ze dan eindelijk aan het inhalen bent, roept Google: “Ga hier naar rechts!”. Ja! Kom op nou! Even serieus! Dit meen je niet?! Hoe dan? Ik ben die straat dus alweer voorbij en keren gaat hier dus echt niet. (Paniekniveau op een schaal van 1 tot 10. Nu op een dikke 8!) Dus rechtdoor maar weer en wachten op de volgende aanwijzing. Op dit moment staat het huilen me niet meer nader dan het lachen, maar zit ik gewoon te huilen. Terwijl ik mezelf aan de ene kant heel erg probeer tot rust te maken en aan de andere kant ben ik bezig mezelf voor van alles uit te maken. Want –even serieus– hoe suf is het als je zelfs MET navigatie continu verkeerd rijdt! (Paniekniveau op een schaal van 1 tot 10. Inmiddels een 11!)

Om een lang verhaal kort te maken. Na een flinke omweg door Oude Leede, Pijnacker en Delfgauw, kwam ik weer terug op de N470! Op het moment dat de o-zo vriendelijke Google –die ik inmiddels wel kan schieten– weer de Oude Leedeweg instuurt, weet ik in ieder geval dat ik direct naar links moet. Vanaf dat punt ging het dan eindelijk redelijk soepel. En zo kwam ik na ruim een uur op de plek van bestemming aan! (In Bleiswijk! EDIT: Berkel en Rodenrijs! Met dank aan Esther!)

Auto geparkeerd en het park ingelopen. Maar doordat de paniek zo hoog was opgelopen door die vreselijke weggetjes (in een overigens prachtige omgeving), kwam ik niet echt tot rust. Dat ÉN ik moest naar de wc! ARGH! Toch even de tijd genomen om wat foto’s te maken. Helaas de flamingo’s niet gezien. Ik weet niet waarom, maar wou eigenlijk pinguïns typen, welke ik daar overigens ook niet heb gezien.

Na een half uurtje lopen, ben ik toch maar terug naar de auto gegaan om terug naar huis te rijden. Dit keer NIET met Google Maps, maar met Waze. Het verschil? Met Waze kom ik wel waar ik wezen moet.

Ach! Dit is zo’n dag waarvan je zegt: “Later lachen we er om.” Maar nu nog even niet. Gelukkig heb ik er wel een paar mooie foto’s weten te schieten, ondanks de onrust.

Dikke knuffel M0n13k

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s