Geplaatst in actualiteit, It's my life

Vreemd

Is dit het juiste woord, ‘vreemd’? Ja, het leven is nu vreemd, raar, eng en bijna surrealistisch.

We mogen niet naar buiten, althans niet onnodig. Gelukkig mogen we nog wel een blokje om lopen. Behalve wanneer je klachten hebt natuurlijk. Het is dan alleen weer niet de bedoeling dat we met honderden tegelijk op het strand of in het bos lopen. Ik snap dat er mensen boos zijn geworden over de beelden van afgelopen weekend op het nieuws. Waar we zagen, zoals het werd gebracht, hoe een groot deel van Nederland op de stranden, in bossen en parken liepen, zonder acht te slaan op de 1,5 meter regel.

Maar misschien kunnen we het een beetje relativeren door in te zien dat we niet elke Nederlander kunnen vragen wat zijn/haar plannen zijn die dag. Zodat we zelf een andere plek kunnen opzoeken. Dus dat er veel mensen op 1 plek zijn, kan gebeuren. Handig is het niet! En JA! Je kan natuurlijk van te voren bedenken dat meer mensen een frisse neus willen halen en dat graag op het strand doen. Maar laten we er vanuit gaan dat niet iedereen op het strand, lak heeft aan de regels.

Wat ik wel vind, is dat men meer aan de regel van 1,5 meter afstand had moeten denken. Of beter, niet alleen er aan denken, maar er ook naar handelen. Er is ook niet verboden om naar buiten te gaan, maar HOUD AFSTAND! Ga je boodschappen doen (je moet toch eten!), maar HOUD AFSTAND! Ga niet bij de ander in de nek staan hijgen. Kan je er even niet langs zonder de afstand bewaren, wacht dan gewoon even. Met zijn allen kunnen we dit toch gewoon doen? Laten we nou zorgen dat we met zijn allen snel de verspreiding van dit virus tegengaan. Des te eerder kan het normale leven weer beginnen.

Want heel eerlijk (en misschien wel een beetje egoïstisch), ik wil weer ‘normaal’ naar therapie kunnen. Het (verplicht) binnen zitten, helpt mij niet in mijn strijd tegen de depressie. De neerslachtigheid wordt eigenlijk elke dag weer een stukje groter. En dat zal vast niet alleen voor mij gelden. Ik denk dat vele medepatiënten dit zullen ervaren. Wat mij is opgevallen is dat er in het nieuws ook weinig gezegd wordt over de ggz en hoe die om moeten gaan met de huidige situatie. Gelukkig heb ik een geweldig vangnet thuis en kan ik mijn therapeut mailen wanneer ik het nodig heb en hebben we 1x per week telefonisch (of via facetime) contact met elkaar. Het is een beetje behelpen, maar het is iets.

Gisteren werden de aangescherpte maatregelen bekend gemaakt! Top! Maar tegelijkertijd is er nog wel veel onduidelijk. De maatregelen zijn doorgetrokken naar 1 juni! Tot 1 juni. Tot die tijd zien we dus vrijwel niemand. Kan niet langs mijn (schoon)ouders en ook naar mijn zus gaan is niet mogelijk nu. Ook de Opa en Oma’s kunnen we niet bezoeken. Tot 6 april. Dat was nog enigszins te overzien. Maar tot 1 juni. Mijn hemel! Dat is echt heel lang! Geen verjaardagen, geen visite, geen feestjes what so ever. Ook geen examenfeestjes!

Examenfeestjes? Ja! Rick doet dit jaar eindexamen VMBO. Nou ja, doet eindexamen? We hebben dus net gehoord dat de Centraal Examens niet zullen doorgaan. Dat betekend dat de resultaten van de schoolexamens tellen. Gelukkig staat hij er goed voor en hoeven we ons geen zorgen te maken. Maar toch. Hoe raar is het om examen te doen zonder de centrale examens. En de diploma-uitreiking? Die kan ook geen doorgang vinden. Weet je wat nog het meest bizarre was van dit hele verhaal? Rick baalde als een stekker dat die landelijke examens niet doorgaan. Dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht. Nu maar hopen dat hij zijn schoolexamens goed zal afronden verder, zodat we hem in ieder geval kunnen feliciteren.

En wat betekent het verder dat de maatregelen zijn doorgetrokken naar 6 juni? Kappers en andere ‘contact-beroepen’ moeten hun deuren sluiten. De Horeca die nog langer dicht moet blijven. Ik kan alleen maar hopen dat al deze bedrijven het gaan redden en er na de Coronacrisis niet nog veel meer slachtoffers blijken te zijn. Gaan de scholen wel weer door? (lijkt me niet, want waarom dan de examens schrappen?) De kinderopvangcentra, blijven die ook gesloten voor kinderen waarvan de ouders geen vitaal beroep hebben?

Gaan mensen zich nu wel aan de regels houden? Of wordt het binnenkort allemaal nog strenger? Hoe gaan we die tijd doorkomen? Wanneer kunnen we iedereen weer zien. Ik weet dat het geen zin heeft om me dit soort dingen allemaal af te vragen, omdat ik niet anders kan doen. Ik hou me aan de afspraken. Ik blijf zoveel mogelijk binnen (of in de tuin), hoeveel moeite het me ook kost. Ook de kinderen blijven zoveel mogelijk binnen. Doen jullie dat ook?

Even terug. Ik weet dat het geen zin heeft om me hier druk over te maken, omdat ik er geen invloed op heb. Is dit mijn kronkel? Of maken meer mensen zich druk over hoe het nu allemaal verder moet? Hoe kom jij de tijd door?

Dikke knuffel M0n13k

Stay Safe!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s