Geplaatst in It's my life

Avontuur op de fiets

Zondagavond aan Jesse beloofd dat we een stukje zouden gaan fietsen maandag. Zo gezegd, zo gedaan!

We besluiten om een rondje Nieuwerkerk te fietsen. Terwijl we onderweg waren, leek het mij ineens heel leuk om langs het oude huis van mijn opa en oma te rijden. En natuurlijk weet ik na al die jaren het adres nog precies te vinden!

Dus we rijden via het oude dorp Nieuwerkerk in, so far so good. Bruggetje over, weg oversteken. Oja! Dit gaat helemaal goed. We gaan de goeie kant op. Ik weet het zeker.

Waar ik alleen geen rekening mee heb gehouden is dat er wellicht een en ander veranderd zou zijn. Maar goed, er blijven natuurlijk bekende herkenningspunten. Zou je denken.

Al vrij snel zijn we in de mossenbuurt, waar ze gewoond hebben. Hier links, daar rechts. Nu rechtdoor en daar weer naar rechts. En dan moeten we hier links! Ik weet het zeker…

Mmm…Nu rijden we ineens in de dalenbuurt. Even later, als ik denk weer een en ander te herkennen, blijken we in de kruidenbuurt te zijn. HOE DAN? Langzaam word ik een beetje wanhopig, maar ik geef me niet gewonnen en doe (heel eigenwijs) net of ik precies weet waar we heen gaan. Tot Jeff zegt dat we deze weg al een keer hadden gereden. Oké, een rondje gereden dus. Nou, uhm, net gingen we hier links, dus nu rechts. Hoe moeilijk kan het zijn? We komen langs een prachtig prinsesje met een allerliefste glimlach. Hier nog een speeltuin…. Jaja, nu moeten we hier rechts en dan gelijk links en dan kunnen we zo weer …. En zo ging het maar door. Oh, kijk nou! Nog een speeltuin. Die hebben ze hier veel zeg. Niet dus! Bleek dezelfde speeltuin te zijn.

En weer gaan we verder. We passeren nog een keer het prachtige prinsesje wat ons weer heel lief toelacht (Waarschijnlijk denkt ze gewoon: ”haha jullie zijn gewoon de weg kwijt!”). Nou, toevallig weet ik precies waar ik heen moet! Dat je het ff weet! En ineens zien we dat Nijn niet meer aan het stuur zit. Ojee, maar jammer dan, de route terug gaan we echt niet meer vinden. Het is niet anders. Ondertussen ligt Jeff half in een deuk, nadat we weer in een straat komen waar we al 6x zijn geweest. En begin ik langzaam toe te geven dat ik het misschien niet helemaal precies meer weet.

En dan ineens in de verte. Hé een speeltuin, die komt me bekend voor. We zijn in de buurt! Wat denk je?

Juist! Dezelfde speeltuin als die we al 2x eerder zijn tegengekomen. Meevaller: Nijn lag daar netjes op het fietspad op ons te wachten! Jesse blij en wij nog steeds geen idee waar we heen moeten. Jeff natuurlijk sowieso niet. Maar ik ook niet meer. We doen nog 1 poging en komen bij het winkelcentrum uit. En daar geef ik het op. Na 45 minuten kriskras door Nieuwerkerk te hebben gereden, besluit ik dat we naar huis gaan fietsen. Wel nog met een heerlijke (bewust gekozen) omweg, zodat Jesse de geitjes, schapen, paarden, stieren, kippen en alpaca’s kon zien.

Thuisgekomen kijk ik op de route die we gereden hebben, blijkt dat we een keer of 3 om het blok huizen waar mijn opa en oma woonden gereden zijn. Ik had het gewoon niet herkend. Te veel veranderd!

We hebben niet gevonden waar we (of ik) naar op zoek waren, maar wel een heerlijk fietstochtje gehad, waarbij Jeff veel gelachen heeft en ik mijn geheugen een beetje vervloekt heb. Dik een uur aan het fietsen geweest.
Het was het waard! En de volgende keer? Gewoon weer een nieuwe poging!

Dikke knuffel M0n13k

De route door Nieuwerkerk. En de rode markering geeft aan waar ik had willen belanden. 🤭

2 gedachten over “Avontuur op de fiets

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s