Geplaatst in De strijd tegen de kilootjes, It's my life

Under 80

Ow yeah! I did it! Under 80. Had ik dat durven dromen? Nee! Zeker niet! De wens was er wel, dat zeker. Maar ik had niet gedacht dat het haalbaar zou zijn. Natuurlijk riep ik dat ik het wel even zou doen en dat ik het zou gaan redden, maar dat is grootdoenerij geweest.

Vallen en opstaan

Het ging met vallen en opstaan. Zeker de laatste tijd. Het ene moment zat ik onder de 80, om er een paar dagen later weer boven te zitten. Zo frustrerend! Echt niet te doen. Het erge is, dat ik niemand de schuld kan geven behalve mezelf. Ik nam die patat bij mijn Berenmenu i.p.v. de salade. Ik wilde een pizza eten i.p.v. koken. Ik heb zelf dat stukje taart genomen op die verjaardag. En vergeet de drie gebakjes op Jesse zijn verjaardag niet.  En op mijn eigen verjaardag nam ik zelfs een colaatje bij de lunch. En die lunch was al niet koolhydraatarm ofzo. Die magnum… mmm zo lekker. Laten we die heerlijke wafel met veel te veel slagroom maar gelijk vergeten. Of dat ik die avond heb genoten van al het lekkers in ons favoriete sushirestaurantje.

Back in the game

Ja en dat lukte dus niet. Back in the game. Oftewel…terug in het gareel. Daar heb ik het oprecht heel moeilijk mee. Een paar weken heb ik het niet zo nauw genomen wat betreft het eten, dat breekt me nu op. Uiteraard weet ik dat het beter is als ik weer netjes volgens mijn dieet ga leven. Ook weet ik dat ik dit kan. Alleen me er weer toe zetten lukt nog niet echt. Oké, de cola is echt beperkt gebleven tot die ene dag. Maar qua eten…. ARGH!

Eetbuien

Ja, ook deze zijn er weer volop aanwezig. Nou ja, ze zijn altijd aanwezig, alleen wist ik ze goed te onderdrukken. Maar nu lukt het niet. Ik krijg het niet onder controle. Voor ik het weet hang ik weer met mijn hoofd in de (koel)kast op zoek naar wat te eten. Zo blij dat we standaard niet al te veel lekkers in huis hebben, dat houdt het een beetje binnen de perken. Een tijdje geleden bracht ik Rick met een vriendin naar de bioscoop. Het enige wat ik in mijn hoofd had was ‘Dan kan ik op de terugweg mooi ff een menuutje halen bij de Mac!’. Enige idee hoe trots ik was op mezelf dat ik gewoon langs de Mac ben gereden, zonder het terrein op te gaan om eten te halen. (Ik zeg nu natuurlijk niet dat ik wel in mijn hoofd had dat ik altijd nog kon omkeren om terug te rijden! Wat ik overigens ook niet heb gedaan.) Het kostte me echt veel moeite, dat kan ik je wel vertellen.

Het gekke is dat het makkelijker is om een eetbui -waarvan je de oorzaak niet kan herleiden- te weerstaan, dan nu. Nu weet ik waar het vandaan komt. Op de een of andere manier heb ik daardoor het idee dat het gerechtvaardigd is om mezelf vol te proppen. Waar er voorheen een stemmetje was wat zei: “Nee, nee, eten lost niets op. Geef er nou niet aan toe. Ga afleiding zoeken!”, is er nu een stemmetje wat zegt: “Eet maar! Het mag, je bent verdrietig. Toe maar!”.

Meer hé! Ik ga dat stemmetje weer overwinnen. Let op mijn woorden!

Over 80 – Under 80

Al met al was dit dus best een gevecht. Elke keer dacht ik: “Oeh ja! Onder de 80, nu kan ik weer wat gaan schrijven.” En als ik dan de dag erna op de weegschaal ging staan en weer boven die 80 was, vond ik het niet fair om een stukje te gaan schrijven over hoe goed het was dat ik er onder ben geraakt. Maar nu…. Al 2 dagen onder de 80 en dat is me nog niet eerder gelukt. Langzaam krijg ik weer de schwung te pakken en kom ik weer in het gareel. Ook qua bewegen lukt het steeds weer wat beter. Ik krijg zelfs zin om weer mijn hardloopschoenen aan te gaan doen. Nu nog het juiste moment vinden om het in te plannen. (Excuses! I know!)

Op naar de 75

Of eigenlijk naar de 74,9! Kleine stapjes! Kleine stapjes!
Het leuke is wel, dat wanneer ik die 74,9 heb gehaald ik zelfs voorbij mijn laagste gewicht van de afgelopen de 10 jaar ga. Hoe mooi zou dat zijn?! En ondertussen verdwijnt er steeds meer M0n13k, maar komt er wel een leukere en meer zelfverzekerde versie voor terug. Een versie die zelfs een rok en een jurk heeft gekocht. Ik kan me de tijd niet heugen namelijk dat ik me niet vreselijk onzeker voelde ik een rok of jurk.

Dikke knuffel M0n13k

2 gedachten over “Under 80

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s