Geplaatst in It's my life

Zomaar een zondag

Wat een weer hè? Wat een heerlijke temperatuur en dat zomaar op een zondag in september. Hier kan ik wel aan wennen! Hoewel het ook zijn nadelen heeft.

Rick moest vandaag honkballen. Na een heerlijke avond en ochtend me-time had ik daar wel zin in en ook nog eens genoeg energie voor.

Me-time? Yups. Niet geheel gepland, maar wel gekregen. Jeff was een weekendje vissen, Jesse ging een dagje eerder naar opa en oma. (Met als big surprise dat zijn Tante en grote neef er ook waren) En ik zou een gezellige avond met de pubers hebben. Totdat de pubers besloten dat ze de nacht zouden doorbrengen op de boot van schoonpuber. Waardoor ik dus ineens moederziel alleen was. Qualitytime met ikkes dus. Even onderbroken door de bezorger van mijn avondeten en de buurman die kwam melden dat mijn autolichten nog aan stonden. (Nogmaals onwijs bedankt buurman!) Daarna was het me, myself en WIDM.

Oeps…. iets met afdwalen. Dus we togen af naar Kijkduin! Kijkduin? Yups! Daar spelen The Storks! Kijkduin ja! Van alle verenigingen die in hun poule zitten, moesten ze, uitgerekend die ene mooie zondag van september met een temperatuurtje van zo’n 25 graden, in Kijkduin spelen. En waar denk je dat heel Haaglanden en omstreken hun dag doorbracht? Juist! In Kijkduin! Om 14:30! Dus…… nadat we na lang zoeken –met veel geluk– eindelijk een parkeerplaats hadden gevonden, moesten we nog een kleine kilometer teruglopen naar het veld. Om het ongenoegen nog even erger en compleet te maken. Juist vandaag had ik mijn hakken aangetrokken. Superleuk! Maar niet fijn als je nog zo’n stuk moet lopen.

Afijn! Gelukkig was het een gezellige wedstrijd. Uhm, wacht even….. rewind! Gelukkig was het erg gezellig langs de kant. En hebben de jongens in het veld genoten. Ook al waren de jongens van The Storks net even een maatje te groot voor onze jongens. Wel nog even leuk om te vermelden is dat heel H3 van The Orioles ook naar Kijkduin was gekomen om JH2 aan te moedigen in de laatste minuut. 😉 Dat ze daarna hun eigen wedstrijd moesten spelen, vermeld ik er even niet bij natuurlijk.

Eenmaal thuis hebben we het lekker makkelijk gehouden met eten. En ben ik met een boek de tuin ingedoken. Wat een heerlijk weer zeg. Je hoort gelijk weer overal de gezellige drukte in de tuinen. Heerlijk, maar lastig lezen. Heb een concentratieboog van lik-mijn-vestje en werd dus al snel afgeleid door alle geluiden om me heen.

Toen Jeff thuiskwam ging ik even helpen met het leeghalen van de auto. (Wat er allemaal niet meegaat op zo’n visweekendje…..) Alleen kwam er van helpen niet veel. De kleinkinderen van de buren waren op de parkeerplaats aan het spelen en zijn (kennelijk) nogal nieuwsgierig aangelegd. En zo stond ik ineens allerlei vragen te beantwoorden. Die vragen schoten alle kanten op. Van “Heeft u kinderen?” en “Waar werkt u?” tot “Hoe laat gaat u slapen?” en “Wat is uw lievelingskleur?” Ook zijn we er achter gekomen dat ik geen slakken lust en eigenlijk niet zo heel goed kan dansen.

Wel hebben we er weer een paar vriendjes bij. De kleinste van het stel (heel erg verlegen, werd gezegd) kwam als snel even kroelen en high-fiven, net als zijn iets grotere neefje…. Ook waren zij nieuwsgierig wat Jeff allemaal aan het doen was, dus gingen ze dat even op hun gemakje bekijken. Pas toen ik beloofde dat onze kleine man volgende keer gezellig met hun mee mag spelen, mocht ik nog een stukje gaan lezen van ze. En wat denk je? Is het inmiddels donker geworden. Dàààààg lekker lezen in de tuin. Maar wat een gezellig en leuk vragenuurtje was dit. En dat allemaal op een gewone zondag in september.

Lieve zonnige groetjes M0n13k

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s