Kunst en Poëzie Route Rotterdam

Al een tijdje heb ik de app RDAM ROUTES op mijn telefoon staan. Er staan hele leuke routes door Rotterdam in, waardoor je een andere kant van de stad ziet dan normaal. Alleen uhm…als je vrijwel niet buitenkomt en al helemaal niet alleen (door die stomme depressie), ga je dus ook niet zomaar zo’n route lopen. Maar eindelijk was het zover. Het was mooi weer, ik voelde me redelijk en had gewoon even wat afleiding nodig. De sterren stonden gunstig voor een leuke wandeling zeg maar. We hebben de camera’s gepakt en een leuke route uitgezocht. Dat was nog best lastig, want ik wou ook weer niet een te lange route. Dus kozen we –nou ja, koos ik– voor de Kunst en Poëzie Route van 4km. Tijdsduur 70 minuten stond erbij.

Dan ben je in het centrum, je hebt je auto geparkeerd in de garage onder het schouwburgplein en ben je dus zo dichtbij Bram dat je wel even langs MOET gaan. Zo gezegd, zo gedaan. Nadat we een Brammetje hadden geluncht op het Kruisplein zijn we gaan lopen.


The Idler’s Playground (kunstenaar: Cosima von Bonin)

De route begint bij de Speculaasjes (kunstenaar: J.H. Baas) bij het Centraal Station. Heel eerlijk gezegd zijn we gelijk doorgegaan naar de tweede hotspot, omdat deze ons niet heel erg trok. Na een korte stop bij Wall Relief No. 1 (kunstenaar: Henry Moore) gingen we door naar hotspot nummer drie ‘The Idler’s Playground’. De app geeft aan dat we er zijn en begint zijn verhaaltje over het kunstwerk. Ik ben blij dat hij verteld hoe het er uit moet zien, want het hele kunstwerk is in geen velden of wegen te bekennen. Dat is een teleurstellend begin van de route zo zeg.

Monument voor de Gevallenen (kunstenaar: Mari Andriessen)

Via de Zwevende Vrouw (kunstenaar: Carel Kneulman) op de muur van het oude Thalia en de Slavenburgse Bank (kunstenaar: Jan Engelchor) komen we bij het Monument voor de Gevallenen. Een monument waar ik echt al duizenden keren langs ben gelopen, maar nog nooit écht naar gekeken had. Nu wel en met uitleg. Deze beeldengroep van Mari Andriessen is een monument voor de slachtoffers van de tweede wereldoorlog. De kijkrichting van de 4 personen symboliseert het verloop van de jaren na de oorlog (Nooit geweten!). Zo maakt het gebogen hoofd van de vrouw het verdriet om het verleden zichtbaar. En weerspiegelt de omhoog kijkende man het optimisme van de wederopbouw. De andere man en het kind vormen dan weer een schakel tussen het verleden en de toekomst. Zelfs de plek is symbolisch, tussen het oude stadhuis en de nieuwbouw van de Lijnbaan. (informatie uit de app RDAM Routes)

Nakie van blakie (kunstenaar: Piet Starreveld)

Via ‘De reis van Erasmus’ (kunstenaar: Louis van Roode) en ‘Het Ding’ (vind ik dit echt mooi?) (Kunstenaar: Naum Gabo) komen we bij ‘Vrede en Welvaart’. Een beeld van een naakte dame die oorspronkelijk hing aan de Incassobank op de Blaak. Daarom kreeg zij toentertijd de bijnaam ‘Nakie van Blakie’ (dit had ik nog nooit gehoord en moest er een beetje van grinniken) nu hangt ze mooi te zijn aan het ABN-AMRO gebouw aan de Coolsingel.

Cascade (Kunstenaar: Atelier van Lieshout)

Dit kunstwerk trok mijn aandacht door de figuren die aan de vaten hangen. De olievaten die symbool staan voor de Rotterdamse havenindustrie. Terwijl het ook een waarschuwing kan zijn tegen de consumptiemaatschappij en de uitputting van de fossiele brandstoffen. Maar het kan ook een ode zijn aan de mens die omhoog klimt en zijn obstakels overwint. Dit spreekt mij natuurlijk wel heel erg aan. Ineens zijn het geen figuren meer die aan vaten hangen, maar ben ik het die omhoog klimt uit mijn depressie en obstakel voor obstakel aan het overwinnen ben. Overigens had ik niet alleen nog nooit van de bijnaam ‘De Druiper’ gehoord, ook had ik het beeld nog nooit echt opgemerkt. Vanaf nu zal ik -wanneer ik daar kom- altijd even stil staan bij dat beeld. Gewoon om te beseffen waar ik vandaan kom en hoeveel sterker ik uit de strijd gekomen ben.


De Verwoeste Stad (kunstenaar: Ossip van Zadkine)

Dit beeld kent iedereen. Ik denk zelfs dat dit geen uitleg nodig heeft. Veel mensen zien in het gat midden in de romp van de ontredderde man het verwoeste stadshart van Rotterdam. Maar wist je dat –volgens de geruchten– Zadkine dit beeld ook geprobeerd heeft te verkopen aan Warschau en Coventry? Eigenlijk is dit beeld dus voor alle gebombardeerde steden. Maar hé, je bent een Rotterdammert of je ben het niet. En ik ben dat wel, dus in mijn ogen zal dat beeld altijd staan voor de verwoesting van het hart van Rotterdam!

Hoorn Des Overvloed (kunstenaar: Arno Van Coenen)

Via de Nederlandse Handelsmaatschappij (kunstenaar: Nel Klaassen), Het Twentsche Ros (was nog ff zoeken) (kunstenaar: Cor Van Kralingen), The River (kunstenaar: Lon Pennock), Alles van Waarde is Weerloos (kunstenaar: Toni Burgering) en de Hommage aan Marten Toonder (kunstenaar: De Artoonisten) kwamen we bij de Hoorn Des Overvloed in de Markthal. In eerste instantie wilde ik niet naar binnen gaan. Het is daar altijd zo druk. En onder het mom van “dan kan je toch niet op je gemak foto’s maken” wilde ik in eerste instantie doorlopen. Tot Jeff zei dat het helemaal niet zo druk was. Toch maar even naar binnen dan. En wat ik daar zag… Corona invloed ten top? Ik schrok ervan. De laatste keer dat ik in de Markthal was, was het stervensdruk. Je kon er letterlijk over de hoofden lopen. Nu was er niemand. Maar dan ook echt niemand. Er liep echt maar een handje mensen binnen. Wat een in- en intriest gezicht. Het heeft voor mijn gevoel Corona een gezicht gegeven.

Erasmus (kunstenaar: Hendrick De Keyser)

Er werd in de uitleg gezegd dat Erasmus een bladzijde omslaat als de klok klinkt. Nou… ik heb er op staan wachten, maar dat is niet waar hoor!

Desiserius Erasmus is natuurlijk by far de meest bekende Rotterdammer ooit. Ik vond het vooral interessant om te horen dat dit beeld de oorlog heeft overleefd doordat hij door een Rotterdammer onopvallend van zijn sokkel was gehaald en verborgen in de tuin van het Boymans van Beuningen. Hoe gaaf is dat?!

Eigen route

Daarna kwamen we langs ‘De slachtoffers van het Bombardement (kunstenaar: Johan van Berkel), welke we evenmin echt konden vinden. Er zouden er 7 moeten zijn, we zagen er slechts 3! Wederom een tegenvaller. Vervolgens zijn we langs de Nieuwe Delftse Poort (kunstenaar: Cor Kraat) gelopen en niet verder de route gevolgd, maar de gele brug opgegaan. Door de Biergarten heen (Hèhè, ben ik daar dan ook eindelijk eens geweest) en via de Delftse straat weer richting de parkeergarage waar de auto stond.

Aanrader?

Ondanks dat de app geen gesproken richting aangeeft en de richtingsmeldingen op het scherm regelmatig vastliepen, zou ik je zeker willen aanraden deze route eens te lopen. Moet wel zeggen dat wij gelukkig de stad een beetje kennen en het daardoor niet echt heel erg is als hij weer vastloopt, maar als je de stad helemaal niet kent, kan het een probleem worden om de volgende hotspot te vinden. Het leert je de stad vanuit een ander oogpunt bekijken.

Lieve groetjes M0n13k

Voetnoot: Alle informatie over de diverse kunstwerken komt uit de app RDAM ROUTES!

Depressief

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: