Podcast

Hoelang kan je twijfelen over iets? Hoe spannend kan je iets vinden? Hoe onzeker kan je zijn over iets? Dat zal ik je vertellen.

Twijfelen

Een tijdje geleden heb ik jullie verteld (kruispunt) dat ik zou gaan meewerken aan een podcast. Er moest alleen nog even een datum geprikt worden, waarop we allebei zouden kunnen. En dat is gebeurd. Vanaf dat moment, het moment dus waarop we afspraken snel wat af te spreken, begon bij de mij de twijfel toe te slaan. Maar hé, kom op! Die twijfel gaat het niet winnen van mij. Dus toen zij kwam met een datum, heeft het niet lang geduurd voor ik zei dat die dag prima was voor mij.  En dus gingen we afgelopen zondag (08-11-2020) de podcast opnemen.

Hiep hiep hoera!

Het was nog even kijken hoe of wat, aangezien we eigenlijk ook nog een verjaardag zouden hebben die dag. Helaas door de coronamaatregelen kon deze niet gevierd worden. Hoewel we ons daardoor niet uit het veld hebben laten staan. Ik ben ’s ochtend vroeg bij de AH voor de deur gaan liggen – oké overdreven, maar was er wel heel vroeg- voor warme broodjes, lekker verse jus d’orange oftewel om een uitgebreid ontbijt samen te stellen voor de jarige. Deze hebben we al zingend naar binnen gebracht. Ik heb lang niet iemand zo verrast zien kijken. (of was het verschrikt? Als je me wel eens hebt horen zingen, zou je het begrijpen haha) Gelukkig hebben we op deze manier de dag toch nog een beetje feestelijk kunnen maken.

Spannend

Oh! Het was zo ongelooflijk spannend. De zenuwen gingen door mijn lijf toen ik onderweg was naar Zoetermeer. Omdat ik niet wist hoe ik er aan toe zou zijn na de opnames, was Jeff zo lief om me weg te brengen. Iets te vroeg kwamen we aan op de plek van bestemming. En dan gaat er door mijn hoofd….. Ik kan natuurlijk in de auto blijven zitten en met Jeff en Jesse meegaan naar het bos… Oi oi oi wat was ik zenuwachtig. Doodeng vond ik het. En dat is gek, want Brigitte (van Soulinsight) is iemand waar ik me juist altijd bij op mijn gemak voel. Nu dus ff niet. Althans…. Het was het opnemen van de podcast wat me zenuwachtig maakte. Niet Brigitte zelf.

En op zich is het niet gek om het spannend te vinden, het is nogal niet niks om over je depressie te praten. Maar dat is dus ook mijn doel. Ik weet namelijk dat ik niet de enige ben die het eng vindt om over zijn/ haar depressie te praten, terwijl dat niet zo zou moeten zijn. Het zou niet eng moeten zijn en je zou niet zenuwachtig moeten zijn voor de oordelen van andere mensen.

Oké, terug naar zondag. Tot het moment van opnemen heb ik -denk ik- wel 300x gedacht…. “ik kan nu nog weg!” en toch bleef ik zitten. En toen ging het opnameapparaatje aan. Ergens in mij gaf dat de trigger om te stoppen met ademhalen. Dit duurde tot ik begon te praten. We hadden natuurlijk van te voren wel een beetje doorgesproken hoe het zou verlopen. Juist omdat ik zo zenuwachtig was. Zo had Brigitte al verteld dat ze wat vragen in haar hoofd had, zodat ze kon helpen als ik te chaotisch zou worden. Dat was zo’n grote angst van mij. Dat ik van de hak op de tak zou springen. Daar ben ik namelijk nogal goed in.

Gelukkig liep het allemaal vrij soepel. Ik merkte al snel dat ik echt mezelf was. Mijn humor kwam naar voren, maar ook mijn verdriet en andere emoties waren te horen. Ik was ik in de podcast.

Wel was er een schrikmomentje. Op een gegeven moment heb ik het over mijn opname in Dordt. En op dat moment bedacht ik me dat ik daar nog nooit echt open over ben geweest. (wil je weten wat voor opname hier bedoeld wordt? Luister dan de podcast 😉) Maar misschien kan ik dat nu wel zijn, nu het toch uitgesproken is. Wie weet voor een volgende keer.

Ook was er een heel bijzonder moment. Een moment waarbij het kippenvel enorm was en ik een soort openbaring had. Een moment waarop ik me besefte hoever ik al gekomen ben. Een moment waarop ik besef hoe sterk ik aan het worden ben. Als je luistert zal je direct horen wat ik bedoel!

Onzeker

Zo! En of ik onzeker was. Vanaf het moment dat we de afspraak voor de opname maakten tot het moment dat ik het terugluisterde. Heb ik het wel goed gedaan? Heb ik mensen beledigd? Kan het zijn dat ik mensen hier pijn mee heb gedaan? Zoveel, zoveel ging er door mijn hoofd. De hele middag heb ik Jeff wel 100x gevraagd: “Zullen we nu luisteren?” en steevast was het antwoord: “Straks, als het rustig is in huis.” ARGH! Ik wilde weten wat hij er van vond en ik wilde weten wat ik er van vond. Jeff vond het een duidelijk en rustig verhaal. (En dat terwijl ik er juist zo bang voor was niet duidelijk en rustig te kunnen zijn.) Vooral door mijn ‘openbaring’ was hij geëmotioneerd. Dat doet hem natuurlijk ook supergoed om te horen. Hij vond het (en vindt het nog steeds) jammer dat ik ‘De zwarte hond’ niet heb gebruikt als metafoor. Die lag kennelijk te ver weggestopt om een plekje in de podcast te krijgen.

En ik? Ik vind het fantastisch! Toen we het luisterden viel me op dat ik het niet eens raar vond om naar mezelf te luisteren. Ja, er zitten emotionele momenten tussen, die mij ook bij het terugluisteren enorm raakten! Maar bovenal vind ik dat we samen (Brigitte en ik) een prachtige podcast hebben neergezet. Zonder haar begeleiding was dit me niet gelukt.

Maar vandaag kwam de onzekerheid weer terug, want ik wilde voor ik dit blog ging plaatsten, dat mijn zusje, mijn ouders, kinderen en schoonouders het gehoord zouden hebben. En wat zouden zij er van vinden? Jeetje, wat was dat spannend. Gelukkig kreeg ik al heel snel de reactie dat ze het heel mooi vonden. Mijn zusje zei zelfs dat ik zo helemaal mezelf was in de podcast. En weg was de spanning weer. Nou ja, behalve dan de gezonde spanning over de vraag wat jullie er van vinden natuurlijk.

Trots

Dat ben ik zeker! Ik denk namelijk dat we zeker mensen kunnen helpen met deze podcast. Dat mensen zich er in kunnen herkennen en wellicht een (beginnende) depressie bij zichzelf herkennen en sneller aan de bel zullen trekken. Wellicht zijn er mensen die hierdoor beseffen dat depressie geen taboe zou moeten zijn, dat depressie echt een ziekte is.

Dank

Dank je wel Brigitte! Dank je wel dat je mij gevraagd hebt om te gast te zijn. Dank je wel dat je mij deze kans hebt gegeven. Dank je wel voor dit mooie podium. Dank je wel voor je steun (en niet alleen die tijdens de podcast, maar dat weet je wel!). Dank je wel voor alles!

Luisteren

Ik snap dat je nu denkt….”Ja, leuk! Maar waar vind ik nou die podcast?

Je kan hem hier luisteren op Youtube en je kan hem hier luisteren op Spotify.
Het blog wat Brigitte erbij geschreven heeft, vind je hier.

Tot slot wil ik nog even kwijt dat ik het fijn zou vinden als jullie een reactie achterlaten. ❤

Lieve groetjes M0n13k

Depressief

1 Comment Plaats een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: