Geplaatst in actualiteit, It's my life

Vreemd

Is dit het juiste woord, ‘vreemd’? Ja, het leven is nu vreemd, raar, eng en bijna surrealistisch.

We mogen niet naar buiten, althans niet onnodig. Gelukkig mogen we nog wel een blokje om lopen. Behalve wanneer je klachten hebt natuurlijk. Het is dan alleen weer niet de bedoeling dat we met honderden tegelijk op het strand of in het bos lopen. Ik snap dat er mensen boos zijn geworden over de beelden van afgelopen weekend op het nieuws. Waar we zagen, zoals het werd gebracht, hoe een groot deel van Nederland op de stranden, in bossen en parken liepen, zonder acht te slaan op de 1,5 meter regel.

Maar misschien kunnen we het een beetje relativeren door in te zien dat we niet elke Nederlander kunnen vragen wat zijn/haar plannen zijn die dag. Zodat we zelf een andere plek kunnen opzoeken. Dus dat er veel mensen op 1 plek zijn, kan gebeuren. Handig is het niet! En JA! Je kan natuurlijk van te voren bedenken dat meer mensen een frisse neus willen halen en dat graag op het strand doen. Maar laten we er vanuit gaan dat niet iedereen op het strand, lak heeft aan de regels.

Wat ik wel vind, is dat men meer aan de regel van 1,5 meter afstand had moeten denken. Of beter, niet alleen er aan denken, maar er ook naar handelen. Er is ook niet verboden om naar buiten te gaan, maar HOUD AFSTAND! Ga je boodschappen doen (je moet toch eten!), maar HOUD AFSTAND! Ga niet bij de ander in de nek staan hijgen. Kan je er even niet langs zonder de afstand bewaren, wacht dan gewoon even. Met zijn allen kunnen we dit toch gewoon doen? Laten we nou zorgen dat we met zijn allen snel de verspreiding van dit virus tegengaan. Des te eerder kan het normale leven weer beginnen.

Want heel eerlijk (en misschien wel een beetje egoïstisch), ik wil weer ‘normaal’ naar therapie kunnen. Het (verplicht) binnen zitten, helpt mij niet in mijn strijd tegen de depressie. De neerslachtigheid wordt eigenlijk elke dag weer een stukje groter. En dat zal vast niet alleen voor mij gelden. Ik denk dat vele medepatiënten dit zullen ervaren. Wat mij is opgevallen is dat er in het nieuws ook weinig gezegd wordt over de ggz en hoe die om moeten gaan met de huidige situatie. Gelukkig heb ik een geweldig vangnet thuis en kan ik mijn therapeut mailen wanneer ik het nodig heb en hebben we 1x per week telefonisch (of via facetime) contact met elkaar. Het is een beetje behelpen, maar het is iets.

Gisteren werden de aangescherpte maatregelen bekend gemaakt! Top! Maar tegelijkertijd is er nog wel veel onduidelijk. De maatregelen zijn doorgetrokken naar 1 juni! Tot 1 juni. Tot die tijd zien we dus vrijwel niemand. Kan niet langs mijn (schoon)ouders en ook naar mijn zus gaan is niet mogelijk nu. Ook de Opa en Oma’s kunnen we niet bezoeken. Tot 6 april. Dat was nog enigszins te overzien. Maar tot 1 juni. Mijn hemel! Dat is echt heel lang! Geen verjaardagen, geen visite, geen feestjes what so ever. Ook geen examenfeestjes!

Examenfeestjes? Ja! Rick doet dit jaar eindexamen VMBO. Nou ja, doet eindexamen? We hebben dus net gehoord dat de Centraal Examens niet zullen doorgaan. Dat betekend dat de resultaten van de schoolexamens tellen. Gelukkig staat hij er goed voor en hoeven we ons geen zorgen te maken. Maar toch. Hoe raar is het om examen te doen zonder de centrale examens. En de diploma-uitreiking? Die kan ook geen doorgang vinden. Weet je wat nog het meest bizarre was van dit hele verhaal? Rick baalde als een stekker dat die landelijke examens niet doorgaan. Dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht. Nu maar hopen dat hij zijn schoolexamens goed zal afronden verder, zodat we hem in ieder geval kunnen feliciteren.

En wat betekent het verder dat de maatregelen zijn doorgetrokken naar 6 juni? Kappers en andere ‘contact-beroepen’ moeten hun deuren sluiten. De Horeca die nog langer dicht moet blijven. Ik kan alleen maar hopen dat al deze bedrijven het gaan redden en er na de Coronacrisis niet nog veel meer slachtoffers blijken te zijn. Gaan de scholen wel weer door? (lijkt me niet, want waarom dan de examens schrappen?) De kinderopvangcentra, blijven die ook gesloten voor kinderen waarvan de ouders geen vitaal beroep hebben?

Gaan mensen zich nu wel aan de regels houden? Of wordt het binnenkort allemaal nog strenger? Hoe gaan we die tijd doorkomen? Wanneer kunnen we iedereen weer zien. Ik weet dat het geen zin heeft om me dit soort dingen allemaal af te vragen, omdat ik niet anders kan doen. Ik hou me aan de afspraken. Ik blijf zoveel mogelijk binnen (of in de tuin), hoeveel moeite het me ook kost. Ook de kinderen blijven zoveel mogelijk binnen. Doen jullie dat ook?

Even terug. Ik weet dat het geen zin heeft om me hier druk over te maken, omdat ik er geen invloed op heb. Is dit mijn kronkel? Of maken meer mensen zich druk over hoe het nu allemaal verder moet? Hoe kom jij de tijd door?

Dikke knuffel M0n13k

Stay Safe!

Geplaatst in actualiteit, Depressief, It's my life

Heeft de Corona-crisis ook voordelen?

Cruijff zei het al: “Elk nadeel heb zijn voordeel.” Maar heeft deze Corona-crisis ook voordelen? Ik bedoel, dat er bergen nadelen aanzitten, daar zijn we inmiddels wel achter toch? Jullie hebben al kunnen lezen dat ik ook bang ben voor wat er momenteel allemaal gebeurt. Maar dat ik zou zeggen dat er voordelen aan zitten? Dat had je waarschijnlijk niet verwacht… of wel? Het is wel zo. Cruijff had gelijk. Elk nadeel heb zijn voordeel!

Ik begin even met de nadelen. Saving the best for last.

Sociale contacten:

In het begin van mijn depressie had ik met niemand contact. Ik kon het niet. Geen energie en wilde mensen niet lastig vallen met mijn ‘gedoe’. Dat trok naarmate de therapie vorderde weer bij. In februari heb ik een flinke terugval gehad. Een week of 2 geleden merkte ik dat ik wederom bezig was om me af te zonderen in mijn eigen kleine wereldje hier thuis. En juist… op het moment dat ik besluit om hier echt wat aan te gaan doen, krijgen we te horen dat we sociale contacten zoveel mogelijk moeten vermijden. Nah! Lekker dan. Daar gaat mijn goede voornemen.

Angst:

Net als een groot deel van Nederland heb ik ook angst voor dit Corona-virus. En door alle maatregelen die er genomen worden, wordt deze alleen maar groter. Bij mij komt deze angst er op een gegeven moment als een paniekaanval uit. Want.. hoe ga ik me hier doorheen slaan? Hoe kan ik mijn kinderen blijven steunen. Die vinden dat continu thuis zitten toch ook echt niet makkelijk. Wat gaat de toekomst ons brengen? Wat voor maatregelen komen er nog meer? Kan ik nog wel naar de winkels of is dat te gevaarlijk? Als mijn kinderen maar niet ziek worden. (Danisha had Corona-gelijkende klachten) Wanneer bel je de dokter? Nou ja, je begrijpt het wel, denk ik.

Eten:

Jaja, we komen weer op het hamsteren. Het asociale gedrag van onze medemens. Ze kopen de hele supermarkt leeg, waardoor er, als ik boodschappen ga halen, niets meer te krijgen is. Hierdoor eten we wat er bij de supermarkt in de schappen ligt in plaats van datgene wat we graag willen eten. (klein voordeel: Je creativiteit om er wat van te maken, wordt wel gestimuleerd zo) Maar gezond eten werd wel een uitdaging de afgelopen dagen.

Verveling:

Echt hoor, na slechts een week thuiszitten slaat de verveling bij de kinderen al toe. Geen trainingen, geen wedstrijden, geen sportschool en geen school. De eerste dag was het nog wel grappig. Want, dachten ze, we hebben vakantie!!!! Laat dat nou even een tegenvaller zijn. School gaat gewoon door, maar dan net even anders. Nu zijn mijn kinderen behoorlijke gewoontediertjes -van wie zouden ze dat nou hebben?- en hadden ze wel even wat tijd nodig voor de gewenning. Maar geloof dat we de thuisscholing nu wel onder de knie hebben.

Opleiding:

Ja, wat gaat dat nu worden met hun opleidingen? Rick zit in het examenjaar, Danisha eerstejaars HBO. De 1 moet genoeg punten hebben voor haar propedeuse en om over te gaan naar het tweede jaar. De ander moet schoolexamens en landelijke examens doen om naar zijn vervolgopleiding te kunnen. Waar het inschrijvingstraject ook ineens heel anders verloopt. Nu heb ik inmiddels begrepen dat ze nu aan het kijken zijn voor een oplossing voor de examenleerlingen, zodat zij hun examens dit jaar gewoon kunnen doen. Hopelijk missen ze niet te veel, waardoor het te moeilijk gaat worden voor ze. En wat ze gaan doen bij het HBO? Geen idee! Ik heb al wel gelezen dat er een Hoge School is waarbij de eerstejaars studenten een soort overgangszekerheid hebben, door deze bizarre situatie.

Maar wat zijn dan de voordelen?

Het is er eigenlijk (tot nu toe) maar 1. Maar wel een hele belangrijke. Het gezin is bij elkaar. Elke dag samen eten. Elke dag bij elkaar. Waar er normaal altijd wel iemand ontbrak aan tafel, is dat nu niet het geval. Iedereen is gewoon thuis. Er werd zelfs vanmorgen gevraagd of we vandaag een spelletje konden doen met zijn allen. Daar is niet meer op terug gekomen, maar dat ter zijde. Het is wel gevraagd.

Ow wacht eens. Het zijn er al 2. Want ik vergat even helemaal de naastenliefde die nu ineens volop aanwezig is in Nederland. Mensen gaan elkaar helpen. Staan echt voor de ander klaar. Wie had dat een maand geleden kunnen denken?

Hoop dat we dit voort kunnen zetten als we deze crisis met zijn allen hebben overwonnen en niet direct terug gaan naar de orde van de dag.

Dikke (veilige digitale) knuffel M0n13k

P.S. Nog even een corona-updeetje van mijn kant. Afgelopen woensdag werd ik heel benauwd wakker. Dinsdagavond was ik al niet lekker -veel hoesten en keelpijn-, woensdag was het helemaal bal. De dokter gebeld en ik moest absoluut even langs de praktijk komen. De dokter helemaal in speciale kleding met masker en bril voor. Ook wij (Jeff ging met mij mee) kregen een masker om op te doen. (Nee! Geen foto van gemaakt) Longen klonken goed en ik had ook geen koorts. Maar om alles uit te sluiten, kreeg ik een kalmeringstablet. Als de benauwdheid daar niet over mee zou gaan, gingen we verder kijken. Helaas bleef de benauwdheid aanhouden en heeft de huisarts daarom de internist om raad gevraagd. Omdat mijn suikers stabiel zijn, was het advies toch nog even af te wachten.

Vanmorgen was de benauwdheid een stuk minder, maar ik mag dus niet meer naar buiten tot alle klachten weg zijn. En als het erger wordt, direct bellen. We wachten het maar af! Hopelijk is het snel weg en blijkt het een pittige paniekaanval te zijn geweest.

Geplaatst in actualiteit, Gedachtenkronkels

De Hamster

Ik wil graag mijn spreekbeurt houden over de hamster. Oké, mijn opstel.. want het is natuurlijk alleen een geschreven stuk. Nou daar gaan we!

De hamster.

De hamster is een klein knaagdier met bolle wangetjes, waar ze hun eten in opslaan. Hamsters zijn diertjes die graag alleen leven en niet samen met soortgenoten.

Nu hebben we het natuurlijk over de hamster zoals we hem allemaal hebben leren kennen. Maar wat blijkt.. de hamster is gemuteerd! Hij loopt tegenwoordig op 2 benen, lijkt hierbij heel erg op de mens zoals wij deze kennen. Daarnaast slaat hij zijn eten niet meer op in zijn wangen, maar in overdreven gevulde winkelwagentjes. Waarbij ze niet schuwen om spullen voor andermans neus weg te pakken of erger nog uit de kar van een ander te halen. Hieruit blijkt maar weer dat de hedendaagse hamster nog steeds erg solitair is. Solitair en egoïstisch. De hedendaagse hamster gaat puur voor eigen gewin en het maakt hem niet uit of anderen daardoor in de problemen komen.

Oké, nu even zonder grappen. Het is toch niet normaal wat er gebeurt! Ja! Ook ik ben bang voor het Coronavirus en vooral wat de gevolgen zijn van de maatregelen die het kabinet afkondigt en voor de maatregelen die er nog gaan komen. Want dat het serious business is, dat lijkt me voor iedereen wel duidelijk, toch? Alleen, ondanks mijn angst haal ik niet het eten en toiletpapier onder ieders neus vandaan. Dit in tegenstelling tot de hamsters onder ons. De mensen lijken echt gek te zijn geworden. Er heerst een complete massahysterie. Winkels gaan om 8 uur open en om 8:05 zijn de schappen leeg. Hoe dan?!

Ach, weet je. Wij laten onze boodschappen bezorgen, dus hebben er (tot nu toe) minder last van. Maar helaas vergeet je dan ook wel eens dingen (of blijkt vlees wat in de vriezer lag niet meer zo lekker te ruiken, waardoor je het niet meer durft te eten.) Zo ook vandaag. De kip stonk! Maar dan bedoel ik ook echt dat de kip stonk. Tot kokhalzen aan toe. Dus er moest nieuwe komen. Het was nog voor twaalven, dus toog ik -samen met de kleine man- naar de winkel om kip te halen. Echt, ik begrijp dat je om 18 uur bijna geen vlees meer kan krijgen, maar om 12 uur? Serieus? Geen kip meer te bespeuren in de winkel. En dan heb ik dus 2 supermarkten bezocht. Bij geen van beide lag er nog kip in de koeling. DRAMA!

Bedankt lieve hamsters! Ik waag me dus de drukte in, wat me nog steeds niet makkelijk afgaat. De paniek nam in de winkel al snel de overhand en ik wilde niets liever dan weg…weg…weg. Maar ik moest kip hebben. Dus dan kan ik niet weg zonder die kip. Uiteindelijk kwam dan toch het besef dat ik daar wel naar die lege schappen kon blijven staren als een gehypnotiseerd spookdiertje, maar die kip zou echt niet uit zichzelf komen aanvliegen.

Met het laatste halfje Koolhydraat Verlaagd brood en een broodje voor Jeff (Zelfs geen kaasstengel voor Jesse meer te bekennen…) verlaat ik de supermarkt en heb ik uit pure frustratie een rookworst bij de Hema gehaald. Op naar h

Maar even terugkomend op die belachelijke massahysterie. Mensen. Er wordt zo vaak gezegd dat er genoeg eten is. Wat moet je in hemelsnaam met 3 dozen pasta en 2 dozen pastasaus? Ga je alleen nog maar pasta eten dan? En al die frisdrank… Mijn hemel! Drink je dan niks anders? (Hmmm.. dat kan ik me dan nog wel voorstellen. Tot voor kort dronk ik ook voornamelijk cola natuurlijk.) En zoveel toiletpapier? Wat ga je doen? Ze uitdelen bij mensen die het nu niet hebben kunnen kopen doordat jij zo nodig de volledige voorraad moest opkopen? Gelukkig heb ik nog een klein voorraadje van een rolletje of 6 in huis, maar hoe vervelend is dit voor mensen die misgrijpen? Echt mensen! Denk even na. En probeer niet zo’n egoïstische hamster te zijn. Zorg dat de mensen om je heen ook wat te eten hebben de komende tijd. Of weet je wat?….. Jullie hebben zoveel ingekocht, maak eens wat lekkers voor je buren of iets! Doe er iets nuttigs mee!

Ik kan natuurlijk heel veel gaan roepen, maar geen hond die naar mij luistert! Maar ik denk wel dat als ik binnenkort in de supermarkt loop –terwijl jullie allemaal weer aan het inslaan zijn en karren met een kop er op voortduwen alsof je leven er van afhangt– ik het makkelijker zal trekken als ik jullie voorstel als allemaal van die lieve kleine hamstertjes met bolle wangen i.p.v. volle karren.

Dikke knuffel M0n13k

En voor degene onder ons die niet diep van binnen een hamster zijn. Succes met boodschappen doen (en vinden). Hopelijk is deze hysterie snel voorbij.

Geplaatst in actualiteit, Gedachtenkronkels, It's my life

Bang

Ja ik ben bang. Ik was het nog niet. Althans niet echt. Maar, zojuist keek ik naar wat nou precies de risicogroepen met betrekking tot Corona zijn.

Hier staan ze:

Overzicht risicogroepen

  • Ouderen
  • Mensen met hart- en vaatziekten
  • Mensen die medicijnen gebruiken waardoor hun immuunsysteem verzwakt is, zoals veel MS-patiënten
  • Diabetespatiënten
  • Mensen met een hoge bloeddruk

Ook mensen met kanker lopen een verhoogd risico op ernstige complicaties, omdat hun immuunsysteem vaak verzwakt is.

Bronnen: RIVM, WHO

Begrijp je mijn angst nu… Ik zat de persconferentie te kijken en daarin werd o.a. gezegd dat risicogroepen het ov moeten vermijden. Ook sociaal contact en groepen moeten vermeden worden. Dat terwijl mijn psycholoog zeg dat ik juist niet meer moet vermijden. Hier raak ik wel een beetje van in de war. Rutte zei ook dat bezoek aan iemand in de risicogroepen vermeden moet worden. Dussss, had je langs willen komen. Doe maar even niet. Hoe vervelend en jammer ik het ook vind. (Net of ik niet alweer een tijdje bezig was mezelf langzaam maar zeker in een sociaal isolement te storten. Waarom? Geen idee, het gebeurt! Dat schijnt een van de symptomen van de depressie te zijn.)

Maar wat betekent Corona voor de risicogroepen? Dat is me niet helemaal duidelijk. Gaat het erom dat ik het sneller kan krijgen? Of is het dat, als ik het krijg, ik er zieker van word dan iemand die niet tot 1 van de bovenstaande groepen behoort.

Allemaal leuk en aardig, maar ik kan toch niet alleen maar binnen zitten? Ik moet toch af en toe boodschappen doen ofzo? Als ik alleen maar thuis zit, dan is de kans dat ik weer terugval -naar waar ik vorig jaar zat- heel erg aanwezig natuurlijk. Daar zit ik dan ook weer niet op te wachten. Het is allemaal zo dubbel en onduidelijk en engig.(Engig is geen woord, maar het maakt precies duidelijk hoe ik me voel)

Er zullen nu vast mensen zijn die roepen dat het allemaal veel erger wordt gebracht dan dat het daadwerkelijk is. En dat mag. Je mag dat vinden, dat is je goed recht.

Het is gewoon een griepje. Dat is wat sommigen roepen. Een griepje, dat valt dus best mee. Ja klopt. Maar vergis je niet dat de risicogroepen elk jaar de griepprik krijgen om te voorkomen dat de gevolgen ervan te erg worden. En hiervoor is nog geen prikje beschikbaar. Voor mensen die een goeie weerstand hebben, zal het inderdaad meevallen. Maar je kan natuurlijk wel mensen aansteken die wel heel kwetsbaar zijn. 

Weet je, bagatelliseer de angst van anderen alsjeblieft niet! En geloof me, ik ben echt niet heilig wat dat betreft hoor. Ik maak ook grappen over Corona. En probeer het ook weg te lachen. Maar ik merk ook dat hoe angstiger het allemaal wordt, hoe meer grappen ik er over maak. Soort van ‘als ik er grappig over doe, is het niet zo erg’, denk ik. Beetje zelfbescherming ook misschien. Om niet compleet door te draaien (voor zover dat nog mogelijk is dan).

Hoe sta jij hierin? Ben jij ook bang? Of vind je het allemaal maar onzin? Wat vind jij van de Coronacrisis?

Dikke knuffel (een digitale dus hè, voor de veiligheid 😉) M0n13k

Geplaatst in actualiteit

M.A.F.S. 2020

Ik schrijf niet vaak over televisieprogramma’s. Heb dat volgens mij pas 1x eerder gedaan (Five Days Inside). Maar de uitkomst van Married At First Sight heeft me zo verrast, dat ik er wel even wat woorden aan moest vuil maken. En natuurlijk niet alleen de uitkomst hoor, maar eigenlijk wel alle afleveringen. Henkie en Wenkie (Chantal) niet in de laatste plaats. Kannonnuh! Wat hebben die het programma schwung gegeven. Al hadden ze dat waarschijnlijk liever op een andere manier gedaan. Natuurlijk begrijp ik dat veel aandacht naar hun avontuur ging. Dat trekt kijkers. Wel vind ik het jammer dat dit ten koste is gegaan van de tijd voor de andere deelnemers.

Zoals je begrijpt heb ik -zoals elk jaar- ook dit jaar weer naar Married At First Sight gekeken. En zoals elk jaar weer nieuwsgierig naar hoe de koppels het gingen redden. Bij sommigen had ik al snel door dat het niks zou worden. En bij anderen leek het helemaal goed te gaan. Wat kan je het mis hebben zeg. OEF!

Weet je wat? Ik ga ze gewoon even allemaal af….

Thierry en Sanne: Ik wist zeker dat die het zouden gaan redden. Vanaf het begin. Die oogjes toen ze voor het altaar stonden. Hoewel ik me voor kan stellen dat het voor Thierry heel dubbel moet zijn geweest, aangezien zijn ouders er niet bij wilden zijn. Zelfs na het ijsjes-incident tijdens de huwelijksreis, wist ik: “Dit komt goed!” Wat heb ik genoten van hun verhaal en het aftasten van elkaar, het elkaar leren kennen. Heerlijk. En hoe mooi was het dan om te zien dat ze getrouwd wilden blijven. Serieus, ik zat bijna te juichen op de bank.

Kimberly en Robin: OMG! Toen die elkaar voor het altaar zagen, gebeurde er toch iets? Of was ik echt de enige die dat zag? Nee toch? De beelden van de huwelijksreis beloofden heel veel goeds. Groot was dan ook mijn verbazing dat ze na 1 dag samenwonen al naar huis wilden. In shock was ik! Echt in shock! En dan moest ik ook nog eens een week wachten om de reden te horen. De redenen die ze gaf, lieten mij merken dat ik er volledig naast zat. Wat een ***. Je voldoet niet aan mijn ‘eisen’, want je hebt geen racefiets en je bent niet sportief. Serieus??? Hoe kan iemand zo zijn? Ik heb oprecht te doen met Kimberly, die oprecht op zoek was naar de ware Jacob.

Antoine en Jeroen: Die oogjes als ze naar elkaar keken. Die lach die niet van hun gezichten af te rammen was. Althans zo leek het in ieder geval. Maar Antoine was al snel bang dat hij over Jeroen heen zou lopen. Hierdoor leek het er even op, dat dit huwelijk ook al op zijn einde aan het lopen was. Maar bij ‘thuiskomst’ liet Jeroen ineens zijn gevoelens zien en Antoine was hier oprecht blij mee. Dat zag je aan alles. Maar zou het meer dan vriendschap worden? Ik wist het niet! Ze hebben het -naar mijn idee- echt alles gegeven. Helaas hebben zij het niet gered en het huwelijk omgezet in een vriendschap. Oh, wat hoop ik voor die twee dat die vriendschap standhoudt. Ik vind ze zo leuk samen!

Henk en Chantal: Tsja, is hier niet al genoeg over gezegd? Zucht! Met een mengeling van gevoelens heb ik hiernaar zitten kijken. Wat moesten we hier nu over denken? Zij gaf helemaal niks aan hem, behalve een berg commentaar. “Ik mot ff pissen!”  Ja! Dat trok ze echt niet. Oké, dat kan… Maar als we teruggaan naar de eerste of tweede aflevering heb ik het haar toch ook horen zeggen: “Hebbie nou weer zitten pissen joh?!”  Het was dan weliswaar tegen haar hondje, maar toch. Waarom mag jij het wel zeggen en hij niet? Waarom iemand zo onderuithalen, door in het bijzijn van zijn dochter even net iets te hard te zeggen “Wat een strafkamp!” over je huwelijksreis. Dat doe je gewoon niet! Ik wil hier niet te veel woorden over vuil maken. Dat hebben de diverse media al gedaan. En je weet natuurlijk nooit wat ze allemaal niet hebben laten zien.

Chantal en Ingeborg: Wat leuk! Voor het eerst in al die seizoenen een lesbisch koppel. Helaas was voor mij al vanaf moment 1 duidelijk dat zij het niet gingen redden. Chantal was zo terughoudend. En toen ze tijdens de huwelijksreis Ingeborg zo te kakken zette bij het uitgaan door te blijven zitten, was het helemaal duidelijk. (Even voor de volledigheid: Ik denk niet dat ze haar echtgenote bewust zo te kakken zette!) Heel even leek het erop dat de lucht daarna geklaard was en ze het wel erg leuk hadden met elkaar. Maar niets bleek minder waar. De ietwat ‘koude’ knuffel aan het einde van de samenwoonperiode bevestigde dat voor mij wel. Jammer! Ik had ze meer gegund. Ik hoop dat Chantal de tijd gaat nemen om zichzelf (en haar geaardheid) te accepteren. De woorden van Ingeborg over Chantal bij de evaluatie waren heel mooi. Al kan ik me voorstellen dat het hard over kan komen. Maar of het dan handig is om weg te lopen? En dan het gezicht van Ingeborg toen het nieuws kwam dat ze weg was gelopen. Carlo die haar op een enigszins Telekids-achtige manier (op zijn Carlo’s dus) terughaalde.

Ferry en José: LIEFDE! VERLIEFDHEID! Dat is wat er vanaf moment 1 afspatte. “Ja, het was een erg lange zoen. Ik dacht: ik doe niks, ik blijf lekker hangen!”, aldus José.  Wat heerlijk! En dat al direct na het huwelijk. Tijdens de huwelijksreis leek het allemaal ook heel erg goed te gaan. Ze hadden leuke gesprekken en waren heel knuffelig samen. Dat belooft veel goeds! Ja toch? Niet dus. Want al snel zei José, dat ze – in tegenstelling tot Ferry- dat gevoel maar niet kreeg. *jank* Tijdens de samenwoonperiode leek het gevoel dan eindelijk aan te wakkeren en te komen. En tijdens de evaluatie liet ze duidelijk merken dat ze begreep dat dit niet van de een op andere dag kon gebeuren en daarom gaf ze het huwelijk een kans en wilde ze getrouwd blijven. *springt op en neer op de bank van vreugde* Dat Ferry getrouwd wilde blijven, was geen verrassing. Wat wel een verrassing was –voor de kijkers die bleven hangen bij Jinek-, is dat Ferry daar wist te vertellen dat ze later alsnog gescheiden zijn. Maarrrrr, doordat hij de stoute schoenen had aangetrokken en haar had meegevraagd voor een weekendje weg, zijn de gevoelens toch weer aangewakkerd en zijn ze lekker aan het daten nu. Wees verliefd, leuk stel! En neem jullie tijd! Ik denk dat met mij heel MAFS-kijkend Nederland jullie dit geluk gunt!

Jeetje, dat is een lang verhaal geworden. Maar ja, het is natuurlijk ook een programma wat bij veel mensen nogal wat losmaakt. Maar als we nu terugblikken:

Geen enkel stel heeft het gered (Oeps Spoiler! Vandaag stond in het AD dat ook Thierry en Sanne zijn gescheiden). Ferry en José zijn dan wel aan het daten, maar het huwelijk heeft geen standgehouden. Is hiermee aangetoond dat matchen op wetenschappelijke basis misschien toch niet succesvol is? Dat het misschien toch beter is elkaar in het echie te ontmoeten en eerst te leren kennen, voor je gaat trouwen? Wie zal het zeggen. Wellicht dat een volgend seizoen wel heel succes- en liefdevol zal zijn.

Dikke knuffel M0n13k

Eigenlijk ben ik wel nieuwsgierig of jullie het ook gekeken hebben. En zo ja, hoe hebben jullie het beleefd?

Geplaatst in actualiteit, It's my life

Huishoudbeurs 2020

De afgelopen jaren ben ik elk jaar naar de huishoudbeurs geweest. Voor sommige de hel, voor anderen het paradijs. Ik vind het er heerlijk. Gezellig een dagje de nieuwste snufjes bekijken, uitproberen en proeven. Kan het nog beter?

Zoals jullie vorig jaar konden lezen, was het helemaal de bedoeling er dit jaar weer bij te zijn. Zeker omdat het de 75ste editie is. Vorige week vroeg ik aan Danisha of ze weer mee wilde gaan, toen ze zei dat ze dat wel wilde, maar even moest kijken wanneer ze kon, kreeg ik het wel even benauwd. Ik zie mezelf daar dit jaar dus echt niet lopen. Alleen het idee zorgt al voor nachtmerries en paniekaanvallen. Die drukte, de chaos en het lawaai. Mijn hemel nee zeg. Mij niet gezien!

En nu? Nu hij vandaag van start is gegaan? Nu baal ik. Ik baal van mezelf dat ik het niet trek. Ik baal van mezelf dat ik me er niet toe kan zetten toch te gaan. Ik baal van de hele situatie, de situatie waardoor ik nu dus thuis zit en niet in de RAI loop. Maar echt hoor. KAKdepressie!

Dit jaar geen BN-ers om te spotten, geen blauwe enkels van die irritante boodschappenwagentjes (Waar ik zelf ook mee zou hebben gelopen natuurlijk), geen kilo’s onnodige spullen, die ontzettend veel kastruimte innemen. Geen nieuwe soorten eten, schoonmaakmiddelen en snoepjes. Geen cocktailijsjes (die we overigens nooit meer hebben gegeten na de huishoudbeurs vorig jaar). Geen veel te dure lunch en tussendoortjes. Geen goodiebags, geen duizenden gratis flyers. En ook geen pijn in mijn voeten en rug na een dag slenteren. Helemaal niks van dit alles.

Volgend jaar weer een nieuwe huishoudbeurs, ja dat weet ik.
Het is elk jaar veelal hetzelfde, ja dat weet ik ook.
Jeff houdt nu al dat geld in zijn zak. I know! (Dat vindt hij dan weer niet vervelend)

En toch… Ga ik dat jaarlijkse gezellige dagje met Danisha missen en dat vind ik erg!

Voor alle mensen die wel naar de huishoudbeurs gaan….. Heel veel plezier! Geniet van een leuke dag!


Dikke knuffel M0n13k!

Geplaatst in actualiteit, Gedachtenkronkels

Zwarte Pieten Discussie 2019

Harde kans dat ik hiermee mensen tegen me in het harnas ga jagen. Niet dat ik hierop uit ben, maar er zijn nu eenmaal twee kampen en er is –zoals ik het zie– geen ‘veilige’ zone. Je bent voor of tegen. Er is geen middenweg.

Op zich is hier natuurlijk niets mis mee, maar de manier waarop voor en tegen met elkaar omgaan…die vind ik echt verschrikkelijk. Het is niet de eerste keer dat ik hier over schrijf. (Zie de zwarte pieten discussie en de zwarte pieten discussie 2018)

Het is November. Sinterklaas is in aantocht. Nog een paar nachtjes slapen en hij doet -samen met zijn pieten- ons land weer aan. Maar wat een spannende tijd voor de kindjes moet zijn –gaat hij het dit jaar wel redden? Of zijn de problemen onderweg te groot? We gaan het zien in het Sinterklaas Journaal-, is nu meer een spannende tijd voor de ouders en de voor- en tegenstanders van Zwarte Piet.

Maar eerlijk is eerlijk… Het is een feest voor de kinderen en de kinderen maakt het geen bal uit of we een zwarte, blauwe, gele of roetveegpiet hebben. De kinderen willen genieten van het feest van Sinterklaas. Van de spanning die het met zich mee brengt of er de volgende ochtend wat in hun schoen zal zitten.

Daarnaast heb ik makkelijk praten. I know! Mijn oudste twee kids zijn oud genoeg om te weten dat Sinterklaas niet bestaat en de jongste heeft nog nooit van zwarte piet gehoord. Die gaat lekker mee in de viering zoals hij nu gevormd wordt. En zijn mamma en pappa? Die vinden het allemaal nog net zo leuk en spannend en zitten -zoals elk jaar- vanaf vanavond voor de tv voor het sinterklaasjournaal.

Inmiddels is er al jaren gedoe rondom de intocht en hoe het gevierd ‘moet’ worden. Maar jongens…. Wat er nu toch gebeurt… Mensen die een intocht met zwarte pieten sponsoren worden bedreigd/geïntimideerd. Mensen die tegen zwarte piet zijn en samenkomen, worden belaagd met (onder andere) vuurwerk. Jongens! Wees eerlijk! Dit is toch van de zotte?! Of niet? We kunnen elkaar toch in de waarde laten? Waarom met zoveel geweld? Ik val in herhaling als ik zeg dat het een kinderfeest is en dat dat is wat het moet blijven. In wat voor vorm dan ook?

Dat geweld zorgt ervoor dat een hoop ouders niet naar een intocht durven gaan met hun kinderen, misschien zelfs geen Sinterklaas met pieten durven in te huren voor pakjesavond. Ik zou bijvoorbeeld heel graag naar een intocht willen met de kleine man, maar het idee dat er voor- en tegenstanders tegenover elkaar komen te staan en wij daar dan tussen staan… brr nee hoor. Ik kijk wel lekker thuis. En toch geeft het mij een gevoel alsof ik hem iets ontneem. Nu niet hoor. Nu is hij nog net te klein en snapt er nog niet veel van. (Hoewel hij wel een herkenning heeft als hij sinterklaas op tv ziet…hoe leuk!!!!) Maar over een jaartje of 2 hoop ik toch wel naar een intocht te kunnen gaan met hem. En dat er tegen die tijd rust in de discussie is gekomen.

Er wordt zelfs geroepen (gelezen op Twitter) dat mensen die voor zwarte piet zijn, dezelfde ideeën hebben als neonazi’s… Dit vind ik oprecht vreselijk om te lezen. Ik bedoel…. Ik hou van Zwarte Piet. Hij heeft een speciaal plekje in mijn hart en zal dat altijd houden, ook al hebben pieten nu roetvegen of zijn ze rood of blauw. Wegwijspiet, Huispiet, en Hoofdpiet, ze zullen altijd blijven in mijn herinnering. Mijn herinnering aan mijn kindertijd. Maar ik ben zeker geen neonazi en heb ook niet dezelfde denkwijze als een neonazi. Het feit dat iemand dit durft te beweren steekt misschien nog wel harder dan al het geweld. Er worden mensen beschuldigd van deze denkwijze, terwijl ze alleen maar Sinterklaas willen vieren zoals zij dat vroeger hebben gevierd. Persoonlijk (en nee, ik kan niet voor anderen spreken) vind ik zeker niet dat iemand die voor Zwarte Piet is discrimineert. Iedereen heeft zijn eigen idee hierbij en dat moet kunnen. Toch?

En tijden veranderen. Ik bedoel…Kan je je nog voorstellen dat we vroeger geen telefoon hadden? Dat onze ouders geen idee hadden waar we uit hingen als we een paar minuten te laat waren? Dat we slechts 3 televisiezenders hadden? Dat er geen internet was? Met die veranderingen zijn we toch ook meegegaan? Laten we –voor onze kinderen- dan ook meegaan in deze verandering. Want er is gebleken dat niet alle veranderingen slecht zijn. 😉 Dus misschien kunnen we proberen om deze verandering (voor onze kindjes) ook te omarmen.

Maar (aangezien ik eerder toch ook al in herhaling ben gevallen) laten we dit kinderfeest echt een feest voor kinderen laten zijn!

Dikke knuffel M0n13k

Reacties zijn uiteraard van harte welkom, maar zullen we het netjes houden en elkaars standpunt respecteren

Geplaatst in actualiteit

Niet zo ver van mijn bed show.

Mijn hemel! Wat gebeurt er allemaal? Ik had me voorgenomen me niet meer druk te maken over het nieuws. Maar als het ineens niet meer zover van je bed is, dan kan je bijna niet anders meer. ‘Druk maken’ is misschien niet helemaal de juiste bewoording. Maar kan even niet de woorden vinden die precies weergeven wat ik hier voel.

Maandag begon de ellende. Na een tripje naar mijn therapie voor niks (iets met beveiligingsissues, waardoor het niet door ging), kreeg ik een melding op mijn telefoon over een steekincident op metrostation Capelse Brug. De reden van nog niet duidelijk, maar dat het niet goed was afgelopen al wel.

Een steekincident? Is het niet gewoon een ordinaire steekpartij? Of is dat dan alleen als er meerdere een mes hebben en omdat er nu van 1 kant werd gestoken is het een incident? En ook bij het woord incident kan je je vraagtekens zetten, want is dit echt een incident? Je hoort niets anders meer. –

Later werd bekend dat het slachtoffer het plan had opgevat niet te betalen voor zijn metrorit. De dader was daar niet van gediend en na een ruzie hierover is de zwartrijder neergestoken. Ondanks de adequate hulpverlening heeft hij het niet gered.

Oké, het is misschien een beetje kortzichtig en kil zoals ik het beschrijf, maar ik was er dan ook niet bij en heb dit uit de media vernomen.

Maar even hè……. Neergestoken worden omdat je zwart rijdt!!! Is dat waar we naar toe gaan. Ik vind persoonlijk die boete op zich wel straf genoeg. Het is niet echt een laag bedrag ofzo. Zwartrijden met de dood moeten bekopen is wel heel bizar.

En dan lees je op twitter van die mensen die semi-slachtoffer zijn, want zij komen ook wel eens op het metrostation. Ow, hier jaag ik echt mensen mee de kast op waarschijnlijk. Maar bedoel het niet zo rot als het er staat. Alleen, als iemand dit heeft zien gebeuren en daar wat over zegt, heeft het dan nut te reageren dat je er ook wel eens komt en die dag gelukkig niet, maar wel eng dat je volgende maand weer langs dat metrostation moet (lichtelijk overdreven I know!) Maar nee! In mijn ogen heeft dat geen zin. Is het niet genoeg om zo’n persoon sterkte te wensen bij het verwerken van deze gebeurtenis? Om de familie en bekende van het slachtoffer sterkte te wensen in de komende tijd. Bij deze wil ik dat doen…. sterkte voor de familie en bekenden van het slachtoffer in de moeilijke tijd die ze nu doormaken.

Die nacht werd ik wakker van sirenes. Althans wakker? Ik wist niet of ik wakker was of het droomde. Tot ik net hoorde dat er die nacht vlakbij een auto in de brand was gestoken. Ah! Oké, niet gedroomd dus. Echt sirenes gehoord. Bizar hoe droom en werkelijkheid verweven raken met elkaar als je in een staat van halfslaap (heet dat zo?) verkeert.

Denk je alles gehad te hebben…. Krijg je woensdagochtend een pushbericht op je telefoon over een schietpartij bij het Alexandrium… What??? Op klaarlichte dag! Terwijl de winkels open zijn!!! Why! Waarom anderen in gevaar brengen? En of dit nog niet erg genoeg was, hebben ze onder dwang van een wapen een vrouw haar auto afgenomen, om deze later ergens achter te laten.

Ik kan er serieus met mijn hoofd niet bij! Dat je elkaar overhoop wilt knallen, snap ik al niet. Maar als je dat dan zo nodig wilt doen, doe het dan op een plek waar je anderen niet in gevaar brengt. Volgens mij zijn er genoeg plekken waar dat kan. Niet dat ik mensen op ideeën wil brengen…..

Ze zeggen dat het steeds veiliger wordt op straat, maar als ik het nieuws zo eens zie, dan heb ik daar toch mijn twijfels over.

Het scheelt dat ik toch al niet alleen over straat durf, maar hier word je toch op zijn minst een stuk voorzichtiger van? Of zie ik dat helemaal verkeerd?

Kunnen we niet gewoon allemaal lief zijn voor elkaar en in plaats van te schieten of te steken, glimlachen en hallo zeggen?

Zo! Dit moest ik echt even kwijt!

Dikke knuffel M0n13k

Geplaatst in actualiteit

Typisch Nederlands Gezeik

https://www.ad.nl/show/jochem-myjer-over-kritiek-op-ongezond-kinderliedje-dit-is-typisch-nederlands-gezeik~a178f2d9/

Maandag (26-08-2019) kreeg ik bovenstaand artikel onder ogen. Zoals waarschijnlijk iedereen in Nederland dacht ik hier wat van. Ik heb zitten denken of ik er een blog over zou schrijven, maar twijfelde te sterk. Tot dinsdagavond (27-08-2019), toen mijn zusje mij deze link stuurde met de tekst: “Hier kan jij vast een leuk stukje over schrijven voor je blog.”

Tsja, als mijn zusje zegt dat ik dat kan, dan doe ik dat ook. (Werkt dat bij jullie ook zo?) Is overigens niet bij alles wat ze zegt hoor… Ik doe ook vaak zat het tegenovergestelde. Maar nu zaten wij zo op 1 lijn dat de keus snel gemaakt was.

Heb je het artikel al gelezen? Dan weet je waar het over gaat. Nog niet gelezen? Dan hier in het kort:

Jochem Myer heeft samen met Tjeerd Oosterhuis een nieuw Kinderen voor Kinderen liedje geschreven. Mensen die mij kennen weten: M0n13k heeft een zwak/voorliefde voor Kinderen voor Kinderen liedjes. Tussen jou en mij gezwegen: Van de eerste 25 albums kan ik meer dan 80% van de liedjes foutloos meezingen. En met foutloos bedoel ik niet dat ik zuiver zing… Allesbehalve!

Ik dwaal af. Jochem Myer heeft dus, samen met Tjeerd Oosterhuis (of is het Tjeerd Oosterhuis samen met Jochem Myer), de tekst voor dit liedje geschreven. Reis mee, heet het. Dus dat… Pizza, Pasta en Patat. Het zit nu al in mijn hoofd, wat een lekker liedje. (En echt niet alleen vanwege al het lekkere eten wat erin voorkomt.) Nu is het liedje uitgebracht en wat denk je? Mensen vinden het een ongezond liedje, kinderen worden aangespoord tot het eten van ongezond voedsel. Er zijn zelfs mensen die beweren dat het obesitas kan veroorzaken bij kinderen.

Wat ik mij dan afvraag: Zijn dit dezelfde mensen die keihard meezongen dat ze een Pluto wilden of toch liever een Holky-Day (want die bederft toch niet de eetlust) en dan namen ze er ook nog een zakje P&P bij. Of zijn het de mensen die in 1989 riepen dat ze geen spruitjes wilden, maar Kip, Patat en Appelmoes? Alsof dat zo lekker gezond is! Zijn al deze mensen nu dan heel ongezond doordat ze die liedjes zongen. Hebben alle kinderen die zongen over de kriebeltrui die hun oma had gemaakt nu ruzie met hun oma? (Mijn oma ❤ kon daar gelukkig hard om lachen)

En sinds wanneer trekken we ons veel aan van de teksten van liedjes? Ik bedoel… Toen kinderen meezongen met K3 (Doe het heel zachtjes. Geen kreetjes en geen lachjes) waren alle ouders toen ook bang dat hun kinderen het raam open zouden laten voor een spannende nacht? Of toen Peter Koelewijn zong over mevrouw Jansen op het dak, was toen heel Nederland in paniek over kinderen die het dak op zouden klimmen? En wat denken we van Seks on the Beach, Don’t Stop Wiggle Wiggle en…. Ach ja, ik kan zo nog wel even doorgaan.

Daarnaast kunnen mijn kinderen keihard roepen dat ze in de vakantie alleen maar Pizza, Pasta en Patat willen eten. Dat wil toch niet zeggen dat ze dat elke dag krijgen? (Hoewel het wel erg makkelijk is in de vakantie.) Nee! Dat zegt het zeker niet. Ze eten namelijk wat de ouders bepalen dat er gegeten wordt! En dan kunnen ze 100x dit liedje zingen. Het enige wat ze daarmee bereiken is dat ik het keihard mee zal zingen met ze.

Wat wil ik hier nou mee zeggen? Behalve dat ik het eens ben met Jochem Myer en dat dit typisch Nederlands gezeik is? Nou dat dus eigenlijk. Dat het typisch Nederlands gezeik ik. Geloof me, mijn kinderen hebben ergere dingen gezongen en gelukkig (nog) nooit ten uitvoer gebracht. Zo geloof ik ook dat de kinderen van Nederland dit liedje met veel plezier zullen meezingen en misschien zullen er een paar zijn die vervolgens elke dag om een ijsje vragen…Het is nog altijd de ouder die ja (of nee) moet zeggen. Daarbij, er zijn genoeg kinderen die voor de komst van dit liedje al elke dag om een ijsje vroegen of alleen Pizza, Pasta en Patat wilden eten.

Dus laten we ophouden met zeuren en gewoon genieten van de leuke liedjes die Kinderen voor Kinderen elk jaar weer uitbrengt.

Dikke knuffel M0n13k (die het liedje ‘Snoepverslaving niet meer uit haar hoofd krijgt sinds het schrijven van dit blog)

Hé, heb jij zin in een KNEDER (toen Raider, nu Twix)
In een WIP-WAP (KitKat) of een AFTER DRIE (After Eight)?
Hap je liever in een PLUTO (Mars)?
Ja, die geeft meteen weer energie!
Heb je zin in een COUNTRY ( Bounty)
Smul je liever van een HOLKI-DAY (Milky-Way)?
Die bederft ook niet je eetlust
Dus wie wil er nog een zakje P & P(M&M)? Hééé!

Geplaatst in actualiteit

Utrecht

Utrecht

Geen foto’s!

Geen plaatjes!

Een kaal blog. Een blog met alleen naar tekst. Tekst over een vreselijk verdrietige situatie. Niet alleen verdrietig, maar ook beangstigend.

Utrecht

Het begon daar vanmorgen vast ook heel rustig (of eigenlijk heel hectisch door de ov staking natuurlijk). Maar de ochtend had een drama in petto. Een drama dat, naar alle waarschijnlijkheid, een terreuraanslag is geweest.

Een man is de tram in gestapt en gaan schieten. Er zijn gewonden en waarschijnlijk een dode. (Op het moment van schrijven was dat nog niet duidelijk)

Utrecht

Een stad in rep en roer.

Op de snelwegen er naar toe zijn de linkerbanen afgezet, zodat de hulpdiensten vrije doorgang hebben. (En nu maar hopen dat men de rode kruizen respecteert!)

Utrecht

Een stad in angst

De dader is voortvluchtig!

Scholen houden hun deuren dicht. Kinderen zijn veilig. Maar wat moet dat eng zijn als je niet naar buiten mag/kan!

Men wordt gewaarschuwd niet in de buurt van de plaats delict te komen.

Zoals vele met mij snap ik werkelijk niet dat mensen dit doen! En waarom, heeft hij gekeken naar het nieuws uit Christchurch Nieuw-Zeeland en is hij daardoor op een zieke manier geïnspireerd geraakt?

Op Twitter las ik het volgende:

Wat moeten we met zijn allen doen om dit soort geweld uit te bannen.???? Leven en laten leven, en ieder in zijn waarde laten, telt allang niet meer!!!!😢😢😢😢😢😢😢

Het is helaas de waarheid!

Utrecht

Een stad met een rouwrandje.

En de rest van het land rouwt mee!

Utrecht

Mijn hart huilt met je mee.

Dikke knuffel M0n13k

Geplaatst in actualiteit, It's my life

Zwarte Pieten Discussie 2018

We zijn twee jaar verder sinds het blog over de Zwarte Pieten discussie en inmiddels is er, as we speak (of beter gezegd, terwijl ik dit schrijf), een rechtszaak gaande over de intocht van Sinterklaas, met als inzet Zwarte Piet.
 
Er is dit jaar 1 zwarte piet aan boord van de stoomboot!! 1 Zwarte Piet! (Althans ik heb er nog maar 1 gezien) En die mag dan misschien niet eens bij de intocht aanwezig zijn. Wat moet hij dan? Overboord springen vlak voor ze bij Nederland zijn? Hij zit al op de boot en die is al onderweg.
 
Ik weet dat ik twee jaar geleden heb gezegd dat ik me er niet over uit ga laten, dat ik iedereen in zijn waarde zal laten over wat ze denken en over hoe ze zich voelen. Maar, kom op jongens! Het is een kinderfeest!
 
En weet je wat nou zo bijzonder is aan kinderen? Die denken niet in kleuren. Die zien mensen, geen kleuren. Daar zou iedereen eens een voorbeeld aan moeten nemen.
 
Oké. Focus! Terug naar de rechtszaak.. Gaan we nu serieus een rechtszaak beginnen of zwarte piet al dan niet bij de intocht aanwezig mag zijn. Of dat zwarte piet nog wel in het sinterklaasjournaal te zien mag zijn? Al jarenlang allerlei protesten en dat mondt nu hierin uit. Ik ben normaal niet zo van het live volgen van rechtszaken. Vind het vaak maar saai en langdradig. Voor deze zaak maak ik graag een uitzondering. Zodra ik las dat de uitspraak live te volgen was (dit was om 15:55), heb ik mijn laptop aangezet en was precies op tijd in de digitale rechtszaal aanwezig. Precies op tijd om te zien dat Huispiet gewoon bij de intocht aanwezig mag zijn. (Gelukkig maar, hoeft hij het laatste stuk niet te zwemmen ofzo)
 
Ben ik dan zo naïef dat ik toch hoopte dat het dit jaar zonder gezeur gevierd zou kunnen worden. De NPO heeft de roetveegpieten in het leven geroepen om de mensen tegemoet te komen. Oké, Huispiet is nog steeds zwart, maar dat is huispiet… zo hoort hij te zijn.. Ik zou hem anders niet herkennen. En een sinterklaasfeest zonder Huispiet is toch geen sinterklaasfeest. We moeten Wegwijspiet, Hoge Hoogte Piet en natuurlijk Profpiet ook al missen. ❤ En geloof me, Wegwijs zit nog steeds in mijn hart.<3
 
Nu heb ik natuurlijk het ‘geluk‘ dat mijn oudste twee kiddoos al een tijdje niet meer ‘geloven’ en de kleine man het allemaal nog niet snapt. Die groeit vanzelf in het ‘nieuwe‘ sinterklaas vieren. En wij groeien met hem mee. Desondanks mis ik stiekem de ‘echte’ Pieten wel een beetje. Is het jeugdsentiment? Misschien, maar ik kan er (nog) niet aan wennen dat langzaam maar zeker de Zwarte Piet verdwijnt.
 
Ja! Ik ben ‘voor’ Zwarte Piet (als je echt van voor of tegen moet spreken)! Maar ondanks dat ben ik absoluut TEGEN racisme.
 
En laten we wel even heel duidelijk stellen, dat ik iedereen in zijn waarde laat. Wat hun opvatting ook is. Net zoals ik hoop dat iedereen mij in mijn waarde zal laten over mijn ideeën.
 
Maar laten we bovenal een kinderfeest voor alle kindjes in Nederland een kinderfeest laten blijven.

Dikke feestknuffel m0n13k

 

 


Reacties zijn uiteraard van harte welkom, maar zullen we het netjes houden en elkaar in de waarde laten. 🙂

Geplaatst in actualiteit, It's my life

Drama!

Uit respect voor de nabestaanden wilde ik dit niet plaatsen voor het perfect was. Maar hoe? Hoe kan een blog over zoiets vreselijk perfect zijn? Dat gaat niet, daarom heb ik besloten het online te zetten zoals het is. Zonder foto’s, zonder plaatjes, zonder wat voor opschmuck dan ook. Gewoon zoals het is.  Lees verder “Drama!”