Geplaatst in actualiteit, Gedachtenkronkels

Lezersvraag

Een tijdje geleden vroeg ik op Instagram wat jullie graag zouden willen lezen. Hier heb ik welgeteld 1 reactie op gekregen. *SCHRIK*

Heel eerlijk, in eerste instantie was ik enorm teleurgesteld. Hierdoor had ik besloten om dan die ene reactie te negeren en er lekker niks mee te doen. (Sorry Peter!) Maar vanmorgen dacht ik er weer even aan terug en ben ik gaan omdenken. Want, als jullie niets weten te verzinnen waarover ik zou kunnen schrijven, bied ik kennelijk genoeg variatie aan en zijn jullie dik tevreden met hetgeen wat ik schrijf!

Maar goed, 1 reactie dus. En dat was dan ook nog eens een reactie over een onderwerp waar ik eigenlijk echt helemaal niks mee heb… VOETBAL en wat ik vind van het feit dat de UEFA dreigt met sancties bij het niet uitspelen van de competitie.

Goeie vraag! (Bedankt Peter!) Want eigenlijk weet ik daar dus helemaal niets over. Had er ook helemaal niets over gehoord. Tsja, ik kijk en luister dan wel veel naar het nieuws, maar het sportnieuws eigenlijk zeer weinig. Behalve in de tijd van het wielrennen en het schaatsen. Dan natuurlijk wel.

Zo was ik wel al op de hoogte van het verplaatsen van de diverse wielerrondes en de Olympische Spelen. Waar ik uiteraard volledig begrip voor heb! Sterker nog, ik zou het maar raar vinden als ze dat niet zouden doen.

Het lijkt erop dat ze vinden dat ze –bij de UEFA– de volksgezondheid van ondergeschikt belang vinden. Althans dat is wat er door mij heen gaat als ik zoiets lees, hiermee wil ik natuurlijk niet zeggen dat ze dat echt vinden natuurlijk. Maar hoe kan je in vredesnaam verwachten dat men de nationale competities door laat gaan, wanneer er sprake is van een pandemie in deze omvang. Overal ter wereld wordt opgeroepen om minimaal 1,5meter afstand te houden van elkaar, maar laten we dan vooral de verschillende landen gaan dwingen hun nationale competities af te ronden. Ik vermoed dat het vrijwel onmogelijk is om het spelletje spannend te houden als je 1,5meter afstand van elkaar moet houden.

Kortom, persoonlijk vind ik het een vreemde actie van de UEFA. Zoals de zaken er nu voorstaan is het naar mijns inziens niet mogelijk om de competities af te ronden. Natuurlijk begrijp ik dat het voor de sport en ook voor de Europese competities beter en eerlijker zou zijn als de competities zouden worden afgerond, maar er moet toch ook naar de omstandigheden gekeken worden. En zoals het er nu…. Nou ja, ik treed in herhaling… Je snapt me wel!

Gelukkig hoef ik dit soort beslissingen niet te nemen en kan ik dat aan anderen overlaten. Scheelt een hoop slapeloze nachten en pijnstillers tegen een enorme hoofdpijn.

Dikke sportieve knuffel M0n13k

P.S. Peter bedankt voor deze uitdaging. Sorry dat je er wat langer op moest wachten.

Geplaatst in actualiteit, Gedachtenkronkels

De Hamster

Ik wil graag mijn spreekbeurt houden over de hamster. Oké, mijn opstel.. want het is natuurlijk alleen een geschreven stuk. Nou daar gaan we!

De hamster.

De hamster is een klein knaagdier met bolle wangetjes, waar ze hun eten in opslaan. Hamsters zijn diertjes die graag alleen leven en niet samen met soortgenoten.

Nu hebben we het natuurlijk over de hamster zoals we hem allemaal hebben leren kennen. Maar wat blijkt.. de hamster is gemuteerd! Hij loopt tegenwoordig op 2 benen, lijkt hierbij heel erg op de mens zoals wij deze kennen. Daarnaast slaat hij zijn eten niet meer op in zijn wangen, maar in overdreven gevulde winkelwagentjes. Waarbij ze niet schuwen om spullen voor andermans neus weg te pakken of erger nog uit de kar van een ander te halen. Hieruit blijkt maar weer dat de hedendaagse hamster nog steeds erg solitair is. Solitair en egoïstisch. De hedendaagse hamster gaat puur voor eigen gewin en het maakt hem niet uit of anderen daardoor in de problemen komen.

Oké, nu even zonder grappen. Het is toch niet normaal wat er gebeurt! Ja! Ook ik ben bang voor het Coronavirus en vooral wat de gevolgen zijn van de maatregelen die het kabinet afkondigt en voor de maatregelen die er nog gaan komen. Want dat het serious business is, dat lijkt me voor iedereen wel duidelijk, toch? Alleen, ondanks mijn angst haal ik niet het eten en toiletpapier onder ieders neus vandaan. Dit in tegenstelling tot de hamsters onder ons. De mensen lijken echt gek te zijn geworden. Er heerst een complete massahysterie. Winkels gaan om 8 uur open en om 8:05 zijn de schappen leeg. Hoe dan?!

Ach, weet je. Wij laten onze boodschappen bezorgen, dus hebben er (tot nu toe) minder last van. Maar helaas vergeet je dan ook wel eens dingen (of blijkt vlees wat in de vriezer lag niet meer zo lekker te ruiken, waardoor je het niet meer durft te eten.) Zo ook vandaag. De kip stonk! Maar dan bedoel ik ook echt dat de kip stonk. Tot kokhalzen aan toe. Dus er moest nieuwe komen. Het was nog voor twaalven, dus toog ik -samen met de kleine man- naar de winkel om kip te halen. Echt, ik begrijp dat je om 18 uur bijna geen vlees meer kan krijgen, maar om 12 uur? Serieus? Geen kip meer te bespeuren in de winkel. En dan heb ik dus 2 supermarkten bezocht. Bij geen van beide lag er nog kip in de koeling. DRAMA!

Bedankt lieve hamsters! Ik waag me dus de drukte in, wat me nog steeds niet makkelijk afgaat. De paniek nam in de winkel al snel de overhand en ik wilde niets liever dan weg…weg…weg. Maar ik moest kip hebben. Dus dan kan ik niet weg zonder die kip. Uiteindelijk kwam dan toch het besef dat ik daar wel naar die lege schappen kon blijven staren als een gehypnotiseerd spookdiertje, maar die kip zou echt niet uit zichzelf komen aanvliegen.

Met het laatste halfje Koolhydraat Verlaagd brood en een broodje voor Jeff (Zelfs geen kaasstengel voor Jesse meer te bekennen…) verlaat ik de supermarkt en heb ik uit pure frustratie een rookworst bij de Hema gehaald. Op naar h

Maar even terugkomend op die belachelijke massahysterie. Mensen. Er wordt zo vaak gezegd dat er genoeg eten is. Wat moet je in hemelsnaam met 3 dozen pasta en 2 dozen pastasaus? Ga je alleen nog maar pasta eten dan? En al die frisdrank… Mijn hemel! Drink je dan niks anders? (Hmmm.. dat kan ik me dan nog wel voorstellen. Tot voor kort dronk ik ook voornamelijk cola natuurlijk.) En zoveel toiletpapier? Wat ga je doen? Ze uitdelen bij mensen die het nu niet hebben kunnen kopen doordat jij zo nodig de volledige voorraad moest opkopen? Gelukkig heb ik nog een klein voorraadje van een rolletje of 6 in huis, maar hoe vervelend is dit voor mensen die misgrijpen? Echt mensen! Denk even na. En probeer niet zo’n egoïstische hamster te zijn. Zorg dat de mensen om je heen ook wat te eten hebben de komende tijd. Of weet je wat?….. Jullie hebben zoveel ingekocht, maak eens wat lekkers voor je buren of iets! Doe er iets nuttigs mee!

Ik kan natuurlijk heel veel gaan roepen, maar geen hond die naar mij luistert! Maar ik denk wel dat als ik binnenkort in de supermarkt loop –terwijl jullie allemaal weer aan het inslaan zijn en karren met een kop er op voortduwen alsof je leven er van afhangt– ik het makkelijker zal trekken als ik jullie voorstel als allemaal van die lieve kleine hamstertjes met bolle wangen i.p.v. volle karren.

Dikke knuffel M0n13k

En voor degene onder ons die niet diep van binnen een hamster zijn. Succes met boodschappen doen (en vinden). Hopelijk is deze hysterie snel voorbij.

Geplaatst in actualiteit, Gedachtenkronkels, It's my life

Bang

Ja ik ben bang. Ik was het nog niet. Althans niet echt. Maar, zojuist keek ik naar wat nou precies de risicogroepen met betrekking tot Corona zijn.

Hier staan ze:

Overzicht risicogroepen

  • Ouderen
  • Mensen met hart- en vaatziekten
  • Mensen die medicijnen gebruiken waardoor hun immuunsysteem verzwakt is, zoals veel MS-patiënten
  • Diabetespatiënten
  • Mensen met een hoge bloeddruk

Ook mensen met kanker lopen een verhoogd risico op ernstige complicaties, omdat hun immuunsysteem vaak verzwakt is.

Bronnen: RIVM, WHO

Begrijp je mijn angst nu… Ik zat de persconferentie te kijken en daarin werd o.a. gezegd dat risicogroepen het ov moeten vermijden. Ook sociaal contact en groepen moeten vermeden worden. Dat terwijl mijn psycholoog zeg dat ik juist niet meer moet vermijden. Hier raak ik wel een beetje van in de war. Rutte zei ook dat bezoek aan iemand in de risicogroepen vermeden moet worden. Dussss, had je langs willen komen. Doe maar even niet. Hoe vervelend en jammer ik het ook vind. (Net of ik niet alweer een tijdje bezig was mezelf langzaam maar zeker in een sociaal isolement te storten. Waarom? Geen idee, het gebeurt! Dat schijnt een van de symptomen van de depressie te zijn.)

Maar wat betekent Corona voor de risicogroepen? Dat is me niet helemaal duidelijk. Gaat het erom dat ik het sneller kan krijgen? Of is het dat, als ik het krijg, ik er zieker van word dan iemand die niet tot 1 van de bovenstaande groepen behoort.

Allemaal leuk en aardig, maar ik kan toch niet alleen maar binnen zitten? Ik moet toch af en toe boodschappen doen ofzo? Als ik alleen maar thuis zit, dan is de kans dat ik weer terugval -naar waar ik vorig jaar zat- heel erg aanwezig natuurlijk. Daar zit ik dan ook weer niet op te wachten. Het is allemaal zo dubbel en onduidelijk en engig.(Engig is geen woord, maar het maakt precies duidelijk hoe ik me voel)

Er zullen nu vast mensen zijn die roepen dat het allemaal veel erger wordt gebracht dan dat het daadwerkelijk is. En dat mag. Je mag dat vinden, dat is je goed recht.

Het is gewoon een griepje. Dat is wat sommigen roepen. Een griepje, dat valt dus best mee. Ja klopt. Maar vergis je niet dat de risicogroepen elk jaar de griepprik krijgen om te voorkomen dat de gevolgen ervan te erg worden. En hiervoor is nog geen prikje beschikbaar. Voor mensen die een goeie weerstand hebben, zal het inderdaad meevallen. Maar je kan natuurlijk wel mensen aansteken die wel heel kwetsbaar zijn. 

Weet je, bagatelliseer de angst van anderen alsjeblieft niet! En geloof me, ik ben echt niet heilig wat dat betreft hoor. Ik maak ook grappen over Corona. En probeer het ook weg te lachen. Maar ik merk ook dat hoe angstiger het allemaal wordt, hoe meer grappen ik er over maak. Soort van ‘als ik er grappig over doe, is het niet zo erg’, denk ik. Beetje zelfbescherming ook misschien. Om niet compleet door te draaien (voor zover dat nog mogelijk is dan).

Hoe sta jij hierin? Ben jij ook bang? Of vind je het allemaal maar onzin? Wat vind jij van de Coronacrisis?

Dikke knuffel (een digitale dus hè, voor de veiligheid 😉) M0n13k

Geplaatst in Gedachtenkronkels, It's my life

Dag 2019, hallo 2020

Het is morgen alweer de laatste dag van het jaar. Als ik aan het afgelopen jaar denk, dan denk ik aan de aanslag in Utrecht, het overlijden van Jules Deelder en Martine Bijl, maar ook denk ik dan aan alle geweldsmisdaden die dagelijks in het nieuws kwamen.

Laten we de vonkenregen over Scheveningen niet vergeten tijdens de vorige jaarwisseling. Hoe vreselijk waren die beelden? Aan het einde van dit jaar kwam er het verbod tegen de vreugdevuren (waaruit die vonkenregen is ontstaan) wat een enorme onrust ontketende in Den Haag en Scheveningen.

De brand in de Notre-Dame van Parijs. Compleet in shock heb ik hiernaar zitten kijken. Verschrikkelijk. Ik had de Notre-Dame zo graag eens bezocht. Helaas is dat er, toen we een paar jaar geleden in Parijs waren, niet van gekomen.

De boeren die het Malieveld betreden om te protesteren. Een groot deel van het land stond achter ze, tot ze dreigden om ervoor te zorgen dat supermarkten geen leveringen zouden krijgen rond de kerst. Echt jongens, ik begrijp jullie insteek en ik sta erachter, maar zorg wel dat de consument er geen last van heeft, zij/wij zijn onschuldig in deze.

Aanslagen all over the globe. Sri Lanka, Londen, Utrecht, Christchurch, maar ook de aanslag op Derk Wiersum, omdat hij zijn werk deed?! Waar gaat het heen? En hoe vaak heb ik mezelf het afgelopen jaar deze vraag gesteld?

Gelukkig zijn er ook leuke dingen gebeurd. Gedenkwaardige dingen. Dank je wel Duncan Laurence voor het winnen van het Eurovisie Songfestival! Eindelijk! Eindelijk eindigden we een keer niet al na de halve finale, maar zaten we zelfs in de finale. En wat heel het land hoopte, maar niemand durfde te denken, gebeurde…..Duncan ging er met de winst van door! Heel het circus naar Rotterdam in 2020!  Dat zal een gekkenhuis gaan worden. Ik kijk wel op tv.


Ook werden er in de zomer diverse warmterecords gebroken. 40,7 graden in Gilze Rijen en het is zelfs nog ruim 41 graden geworden ergens in België. OMG! Hier ben ik dus echt niet voor gemaakt.

Rico die wereldkampioen blijft! Helaas gewonnen op een manier waarop je –lijkt mij– niet wilt winnen. Badr moest opgeven door een blessure. Maar toch….Hij blijft de wereldkampioen! Congrats Rico.

De Leeuwinnen die tweede werden op het wereldkampioenschap. Knappe prestatie dames! Kunnen de mannen een voorbeeld aan nemen 😉!


En het Nederlands vrouwen Handbalteam wat wereldkampioen geworden is. Als ik het goed  begrepen heb, zelfs voor het eerst! En dan als klap op de vuurpijl worden jullie ook nog benoemd tot sportploeg van het jaar! WAUW! Wees trots meiden! Nederland is trots op jullie.

Behalve dat er een heleboel hele leuke baby’s zijn geboren het afgelopen jaar – Ik heb ze voorbij zien komen, maar helaas niet allemaal onthouden. De kleine Archie van Meghan en Harry is wel blijven hangen, maar daar kan je dan ook bijna niet omheen. (Figuurlijk dan hè). – hebben we ook afscheid moeten nemen van een aantal hele mooie mensen. Ik haal er een paar uit, allemaal wordt wat veel denk ik zomaar.

Paulien van Deutekom. Wat hebben we genoten van jouw prestaties op het ijs.

Karl Lagerfeld. Haute Couture zal nooit meer hetzelfde zijn.
Doris Day. While we work from 9 to 5 we will always love you!

Martine Bijl. Jij was het echte zonnetje in huis. Je moet de groe(n)ten van ons hebben.

Barry Hughes. Zou hij zijn kamerbreed tapijt al gevonden hebben?

Rutger Hauer. Van Floris met wat Turks Fruit als Soldaat van Oranje naar succes in Hollywood!

Jules Deelder. Rotterdamse aucteur. Nachtburgermeester. ‘De omgeving van de mens is de medemens’. Heeft alles gebruikt wat god verboden heeft en van alles waarvan god het bestaan niet weet.

Ik ben blij dat ik je vorig jaar nog een keer heb mogen ontmoeten.

Fred Emmer. Een kleurrijke nieuwslezer. Althans dit hoorde ik eerste kerstdag. We wisten toen nog niet dat hij de dag ervoor overleden was.

2019 een jaar met een gouden randje en een zwart lintje. Een jaar met ups en downs. Een rollercoaster. Een jaar met tegenstanders en medestanders op allerlei fronten.

Maar ook persoonlijk is het een roerig jaar geweest. Met pieken, maar ook hele diepe dalen. En weet je, die dalen? Die maken je uiteindelijk alleen maar sterker. Ik weet alleen even niet op welke termijn. Hier hoop ik in 2020 achter te gaan komen. (Ben je hier voor het eerst en vraag je je af wat ik hier in vredesnaam mee bedoel? Voel je vooral vrij om de voorgaande blogs te lezen. Deze zullen een hoop verklaren. Uiteraard staat vragen vrij. 😉 )

Ik wil jullie allemaal een fantastisch 2020 wensen. Een jaar met veel liefde en een goede gezondheid. En een jaar waarop je aan het eind van elke dag kan zeggen: “Wat hebben we weer gelachen!”

Dikke knuffel M0n13k

P.S. Kijken jullie uit met vuurwerk? Zonder vingers is het zo lastig om een reactie achter te laten 😉

P.S.P.S. Wat staat jou het meeste bij van 2019?

Geplaatst in actualiteit, Gedachtenkronkels

Zwarte Pieten Discussie 2019

Harde kans dat ik hiermee mensen tegen me in het harnas ga jagen. Niet dat ik hierop uit ben, maar er zijn nu eenmaal twee kampen en er is –zoals ik het zie– geen ‘veilige’ zone. Je bent voor of tegen. Er is geen middenweg.

Op zich is hier natuurlijk niets mis mee, maar de manier waarop voor en tegen met elkaar omgaan…die vind ik echt verschrikkelijk. Het is niet de eerste keer dat ik hier over schrijf. (Zie de zwarte pieten discussie en de zwarte pieten discussie 2018)

Het is November. Sinterklaas is in aantocht. Nog een paar nachtjes slapen en hij doet -samen met zijn pieten- ons land weer aan. Maar wat een spannende tijd voor de kindjes moet zijn –gaat hij het dit jaar wel redden? Of zijn de problemen onderweg te groot? We gaan het zien in het Sinterklaas Journaal-, is nu meer een spannende tijd voor de ouders en de voor- en tegenstanders van Zwarte Piet.

Maar eerlijk is eerlijk… Het is een feest voor de kinderen en de kinderen maakt het geen bal uit of we een zwarte, blauwe, gele of roetveegpiet hebben. De kinderen willen genieten van het feest van Sinterklaas. Van de spanning die het met zich mee brengt of er de volgende ochtend wat in hun schoen zal zitten.

Daarnaast heb ik makkelijk praten. I know! Mijn oudste twee kids zijn oud genoeg om te weten dat Sinterklaas niet bestaat en de jongste heeft nog nooit van zwarte piet gehoord. Die gaat lekker mee in de viering zoals hij nu gevormd wordt. En zijn mamma en pappa? Die vinden het allemaal nog net zo leuk en spannend en zitten -zoals elk jaar- vanaf vanavond voor de tv voor het sinterklaasjournaal.

Inmiddels is er al jaren gedoe rondom de intocht en hoe het gevierd ‘moet’ worden. Maar jongens…. Wat er nu toch gebeurt… Mensen die een intocht met zwarte pieten sponsoren worden bedreigd/geïntimideerd. Mensen die tegen zwarte piet zijn en samenkomen, worden belaagd met (onder andere) vuurwerk. Jongens! Wees eerlijk! Dit is toch van de zotte?! Of niet? We kunnen elkaar toch in de waarde laten? Waarom met zoveel geweld? Ik val in herhaling als ik zeg dat het een kinderfeest is en dat dat is wat het moet blijven. In wat voor vorm dan ook?

Dat geweld zorgt ervoor dat een hoop ouders niet naar een intocht durven gaan met hun kinderen, misschien zelfs geen Sinterklaas met pieten durven in te huren voor pakjesavond. Ik zou bijvoorbeeld heel graag naar een intocht willen met de kleine man, maar het idee dat er voor- en tegenstanders tegenover elkaar komen te staan en wij daar dan tussen staan… brr nee hoor. Ik kijk wel lekker thuis. En toch geeft het mij een gevoel alsof ik hem iets ontneem. Nu niet hoor. Nu is hij nog net te klein en snapt er nog niet veel van. (Hoewel hij wel een herkenning heeft als hij sinterklaas op tv ziet…hoe leuk!!!!) Maar over een jaartje of 2 hoop ik toch wel naar een intocht te kunnen gaan met hem. En dat er tegen die tijd rust in de discussie is gekomen.

Er wordt zelfs geroepen (gelezen op Twitter) dat mensen die voor zwarte piet zijn, dezelfde ideeën hebben als neonazi’s… Dit vind ik oprecht vreselijk om te lezen. Ik bedoel…. Ik hou van Zwarte Piet. Hij heeft een speciaal plekje in mijn hart en zal dat altijd houden, ook al hebben pieten nu roetvegen of zijn ze rood of blauw. Wegwijspiet, Huispiet, en Hoofdpiet, ze zullen altijd blijven in mijn herinnering. Mijn herinnering aan mijn kindertijd. Maar ik ben zeker geen neonazi en heb ook niet dezelfde denkwijze als een neonazi. Het feit dat iemand dit durft te beweren steekt misschien nog wel harder dan al het geweld. Er worden mensen beschuldigd van deze denkwijze, terwijl ze alleen maar Sinterklaas willen vieren zoals zij dat vroeger hebben gevierd. Persoonlijk (en nee, ik kan niet voor anderen spreken) vind ik zeker niet dat iemand die voor Zwarte Piet is discrimineert. Iedereen heeft zijn eigen idee hierbij en dat moet kunnen. Toch?

En tijden veranderen. Ik bedoel…Kan je je nog voorstellen dat we vroeger geen telefoon hadden? Dat onze ouders geen idee hadden waar we uit hingen als we een paar minuten te laat waren? Dat we slechts 3 televisiezenders hadden? Dat er geen internet was? Met die veranderingen zijn we toch ook meegegaan? Laten we –voor onze kinderen- dan ook meegaan in deze verandering. Want er is gebleken dat niet alle veranderingen slecht zijn. 😉 Dus misschien kunnen we proberen om deze verandering (voor onze kindjes) ook te omarmen.

Maar (aangezien ik eerder toch ook al in herhaling ben gevallen) laten we dit kinderfeest echt een feest voor kinderen laten zijn!

Dikke knuffel M0n13k

Reacties zijn uiteraard van harte welkom, maar zullen we het netjes houden en elkaars standpunt respecteren

Geplaatst in Gedachtenkronkels

Een vrolijke noot?

Ik dacht: Weet je wat? Weer eens een blog wat niet draait om mij en mijn depressiviteit. Even proberen een vrolijke noot op mijn blog te krijgen. Voor jullie ook veel leuker natuurlijk. 

Dan komt het bedenken er van. Ik kan je vertellen, dat is soms best lastig. De tv is niet de beste inspiratiebron momenteel. Dat is echt één doffe ellende. Het nieuws is ronduit vreselijk. De ene schietpartij na de andere bij de (Wall Markt) Winkels in U.S.A. Kinderen die vermist worden in vakantielanden en helaas vaak te laat terug gevonden worden. Ongelukken met hele gezinnen op vakantie. Nee! Geen goede inspiratiebron om uit te putten voor leuke dingen.

Het weer? Met onweer op de achtergrond wat ik langzaam hoor komen aanrollen, kan ik niet bepaald zeggen dat dat heel positief is. Als ik op mijn telefoon naar de weersverwachting kijk, dan zie ik alleen maar huilende wolkjes. Snap ik wel. Wekenlang hebben die wolkjes kunnen luieren, hebben ze niets hoeven doen en nu ineens weer keihard werken. Life is so unfair! En wat denk je van de stormgod, die afgelopen weekend ineens uit zijn bed getrommeld werd om de boel even op stelten te zetten? (Had lekker blijven liggen. Een keer uitslapen is echt niet erg.) Nee! Het weer is op dit moment ook geen goede inspiratiebron.

Internet? Absoluut niet! Op twitter wordt een pastoor bestookt met allemaal scheldtweets. En waarom? Omdat hij de moslims een feestelijk offerfeest heeft gewenst. Absurd! Maar nee! Internet is dus ook geen goede inspiratiebron

Eigenlijk liep ik een beetje vast. Als het al moeilijk is om zelf positief te zijn, is het bijna niet te doen om positief te schrijven (en ik doe echt wel mijn best!). En toen gebeurde het….. (Tip: Denk ik beelden)

Na de zoveelste was in de machine te hebben gepropt en de droger voor de 100ste keer te hebben aangezet (100x met andere inhoud hè, niet dat je denkt dat ik hem 100x aan zet met dezelfde was er in), nam ik even een momentje de tijd om uit het raam te kijken. In de straat zie ik een kat jagen op een eend. Lekker bijzonder!?!?, hoor ik je denken. En nee, heel bijzonder is het niet. Maar (best) wel grappig. Die eend rende voor zijn leven, letterlijk! De kat er achter zag je nog net niet glimlachen op het moment dat hij wel heel dichtbij kwam. Eerlijk gezegd, die eend was wel slim, geen enkele keer achterom gekeken (dat kost tijd!). Kunnen veel wielrenners nog wat van leren.

Op het moment dat de kat voor de genadeklap ging, zich schrap zette en al bijna in de lucht hing om die eend te bespringen, bedacht die eend zich ineens dat ie kan vliegen en ging er vandoor. De kat landde op de grond en bleef even verbijsterd staan kijken naar zijn zojuist weggevlogen avondmaal. Hoe moet ie dat nou weer gaan vertellen thuis?

Grappig? Nee, misschien niet. Op dat moment echt wel. (Sorry😉) Het is denk ik een je-had-er-bij-moeten-zijn-momentje.

Maar ik denk voor veel mensen wel een beetje herkenbaar. Als je denkt dat iets helemaal in kannen en kruiken is en je jezelf al rijk rekent, komt er net weer wat tussendoor. Gebeurt dat niet rond elke 10de van de maand? De 9de ben je nog aan het bedenken wat je allemaal met het gewonnen geld gaat doen en de 11de bedenk je je, dat je toch echt weer zelf je eten moet klaar maken, geen geld voor een privékok. Tsja, de 9de zat je je net als die kat rijk te rekenen. De 10de ging je helemaal voor het grote geld, net als die kat voor de genadeklap. En de 11de zit je te kijken hoe het aan je neus voorbij is gegaan.

Ach! Deze kat en de eend hebben een leermomentje gehad. Nu maar hopen dat die eend zich de volgende keer eerder bedenkt dat ie kan vliegen. Scheelt hem een hoop kopzorgen.

Dikke knuffel M0n13k, die hoopt jullie hier een beetje mee te hebben vermaakt.

Geplaatst in Gedachtenkronkels

Drama in de nagelsalon

(Ont)spanning

Heerlijk even ontspannen je nageltjes laten doen. Geen haast, gewoon even een uurtje helemaal niks! Althans, dat is hoe ik mijn nagels laat doen. Geen gehaast, geen gedoe. Heerlijk! Maar kennelijk denken sommige mensen er heel anders over. Lees verder “Drama in de nagelsalon”

Geplaatst in Gedachtenkronkels

Tipping Point

Ik schrijf niet vaak reviews. Maar hier hangt zo’n geweldig mooi verhaal aan vast, dat ik eigenlijk niet anders kan. (Althans ik vind het persoonlijk een geweldig mooi verhaal)

Not feeling so good

Het is november 2016 en ik zit helemaal niet lekker in mijn vel. Al een flinke tijd proberen we zwanger te raken, wat niet lukt. Pas geopereerd aan mijn galblaas en enorm veel last van mijn rug. Dit alles zorgde er wel voor dat ik mij (op zijn zachtst gezegd) niet heel lekker voelde. Behoorlijk terneergeslagen zeg maar.

De Kaarten

Ik ben toen voor een Reiki sessie naar Brigitte gegaan. Dat zou mij even rust geven voor de komende tijd. Voor ze aan de behandeling begon gaf ze mij een kistje. In dat kistje zaten een heleboel kaarten, rode, groene en gele en alles netjes op kleur gesorteerd. Ik kijk haar vragend aan, want eerlijk gezegd had ik geen idee wat ik met deze kaartjes aan moet.

Nou zegt ze: De rode kaarten staan voor jouw hindernissen, de groene geven je handvatten om hiermee om te gaan en de gele geven je een steuntje in de rug. Je pakt 1 rode, 3 groene en een gele kaart en legt ze voor je neer.  Zo gezegd ze gedaan.

Betekenis

Rood: De overtuiging dat je gefaald hebt – hmmm dat klopt wel. Het lukt niet met zwanger worden, daar faal ik dus in. Ach, dit is slechts 1 van de dingen, waarvan ik toen vond dat ik er in faalde.

Groen: Vertrouwen, Vergeving en Een goed boek. – Die snapte ik wel.

Vertrouwen – Vertrouwen in mezelf en de toekomst. Het komt allemaal goed. Alles gebeurd met een reden.

Vergeving – Mezelf vergeven, niet altijd de schuld bij mezelf leggen.

Een goed boek – Er is niets wat mij zo goed helpt ontspannen als een goed boek.

Geel: Verwacht een wonder. – Tsja, een wonder? Hiervan weet ik niet wat ik er van moet denken. Zij zegt: Wacht maar af, je zult het zien.

Daarna heb ik de reiki behandeling ondergaan. Deze heeft zijn werk (of haar werk) overigens prima gedaan. Voelde me stukken beter daarna. Het gaf mij de lichamelijke en geestelijk kracht om weer door te gaan.

Wonder?

De dagen er na, bleef ik maar denken aan die gele kaart. Een wonder? Wat kan dat nou zijn? Ik was ondertussen in een staat waarin alles eenwonder zou kunnen zijn. Tot 23 november! Toen heeft het wonder zich geopenbaard. Hoe? In een zwangerschapstest. Eindelijk, na bijna 2 jaar teleurstellingen was ik zwanger! En direct wist ik…. Dit is het wonder! En dat was het. Als 40+er is het al lastig om zwanger te worden, als je dan ook nog iets (was niet veel meer maar toch) zwaarder bent, wordt het nog wat lastiger. En die problemen met mijn galblaas hielpen er ook niet bij natuurlijk. Maar het is gelukt. Ik was zwanger. (ja was, want inmiddels is ons wondertje een mooie stoere kleine man van 18 maanden)

Dit is een voorbeeld van 1 set kaarten die ik getrokken heb, ik doe het regelmatig en het helpt mij door moeilijke momenten heen of bij lastige keuzes.

Het leuke is dat er nu 10% korting is (tot 31 januari) en je maakt ook nog eens kans om je aankoopbedrag terug te krijgen.

Je kan de aanbieding terug vinden via Facebook. Ben je benieuwd naar meer? Neem dan eens een kijkje op de website.

Dikke knuffel M0n13k

Geplaatst in Gedachtenkronkels

2 jaar later

Het is 2 jaar later. 2 Jaar waarin de tijd niet heeft stilgestaan. 2 Jaar waarin de wereld verder leefde. Ik ook! 2 Jaar met nog steeds die vluchtelingenproblematiek. Nog steeds is het moeilijk voor mensen zoals jij om voor zichzelf en hun familie een veilige plek te vinden.

Life goes on

Zoals ik al zei, mijn leven ging ook verder. En er is veel gebeurd in de tussentijd. Ik heb zelfs nieuw leven op deze wereld gezet. En jij Hoessein? Jij stopte 2 jaar geleden, een bewuste keus gedreven door wanhoop. Heel eerlijk ben ik als ik zeg dat ik echt niet elke dag aan je heb gedacht. Toen ik 2 jaar geleden over jouw verhaal schreef, (De enige uitweg?) was jouw verhaal volop in het nieuws. Het greep me aan. Dat heeft iedereen kunnen lezen. Het leed van de vluchteling grijpt me aan. Hoe vreselijk moet het zijn om niet veilig te zijn, om altijd in angst te moeten leven!

System says no

2 jaar geleden was ik geschokt! Geschokt dat iemand zo’n keus denkt te moeten maken, doordat het systeem hem volledig tegenwerkt. Natuurlijk besef ik me terdege dat jij niet de enige bent die dit is overkomen. Jouw verhaal werd ‘toevallig’ nieuws.

Memories

Elk jaar op 16 januari word ik er aan herinnerd. Lang leve de herinneringen op Facebook en Timehop! Vorig jaar was het een jaar, ik zag het, ik heb het opnieuw gelezen en ik heb het naast me neer gelegd. Er valt niets meer aan te veranderen.

Vandaag is het 2 jaar geleden. Ik zag het, ik las het en ik vroeg me af hoe het nu met je vrouw en kinderen is. Zijn ze veilig? Leven ze nog? Hebben ze inmiddels weer middelen om in hun dagelijkse behoeftes te kunnen voorzien. Of hebben ze het niet gered? Zijn ze in de oorlog omgekomen door geweld? Of misschien wel door ziekte of onhygiënische omstandigheden. Of heeft je vrouw voor haar en de kinderen een zelfde uitweg gekozen als jij? En zijn jullie nu alsnog weer samen? Het zal een vraag blijven. Ik heb geen contactgegevens. En jij kunt het ook niet meer vertellen.

Angst

Soms denk ik dat veel mensen niet beseffen hoe goed we het eigenlijk hebben hier. Jaja, ho stop! Ook hier in ons land zijn er mensen die het niet altijd goed hebben. Leven mensen onder de armoedegrens. En dat is vreselijk! Dat weet en besef ik me echt wel. Maar dat is toch anders dan de constante reële angst dat je de dag niet zult overleven doordat je in een opstand terecht komt tijdens het boodschappen doen. Of je brengt je kinderen naar school en je rijdt zo een hinderlaag in (of hoe je dat ook noemt.) Je moet uitkijken waar je loopt, om niet het risico te lopen dat je op een landmijn stapt.. Moet ik nog even doorgaan?

Dankbaar

Het is 2 jaar later. 2 Jaar waarin er heel veel gebeurd is. Bij het lezen van jouw verhaal en mijn reactie er op, weet ik dat ik dankbaar moet zijn. Dankbaar dat ik en mijn familie in vrijheid mogen leven. Dankbaar dat wij niet elke dag weer in angst moeten leven. Dankbaar dat we bij elkaar kunnen zijn.

Droom

Hoe mooi zou het zijn als dit voor iedereen zou gelden. Dat niemand bang hoeft te zijn en dat iedereen in vrijheid kan leven. I know! Dit is een wens die waarschijnlijk nooit uit zal komen. Maar een mens mag dromen niet waar?

In dat geval droom ik nog even door over een veilige wereld en hoop ik dat de vrouw en kinderen van Hoessein op een goede plek terecht zijn gekomen.

Dikke knuffel M0n13k

 

Geplaatst in Gedachtenkronkels

De allerlaatste van 2018

Het is dan toch eindelijk zover. De laatste dag van 2018. Mijn terugblik op afgelopen jaar hebben jullie natuurlijk allang gelezen. Toch? Maar ik wil toch ook nog de meest gelezen blogs van afgelopen jaar met jullie delen.

Na een jaar afwezigheid (in 2017 heb ik niet heel veel geschreven.) Ben ik halverwege 2018 weer met enige regelmaat gaan schrijven. In eerste instantie wilde ik een top 3 maken, maar ik heb uiteindelijk besloten om alle blogs met 100+ weergaven te delen. Dat zijn er 5 geworden. 100+ weergaven, voor sommige zal het echt klinken als peanuts. Maar voor iemand die is begonnen te schrijven voor zichzelf, is het stiekem toch best een eer dat er meer dan 100 mensen mijn blogs lezen. Dank jullie wel daarvoor.

En dan nu de top 5! We tellen af!

Vijfde plaats

Kampioenen Euro Stars  sluiten de rij van blogs met 100+ weergaven. En dit is leuk. Dit blog is namelijk ook in het Thuishonk (clubblad) geplaatst. (Mag ik even trots zijn?) Dus feitelijk heeft deze veel meer lezers, maar die worden dan weer niet door WordPress geteld.

Vierde plaats

De vierde plaats is gereserveerd voor Angst met 114 weergaven. Nooit had ik verwacht dat dit zoveel zou losmaken. Zowel via Facebook als via Instagram (gebruikersnaam: Mniekie) heb ik heel veel reacties gekregen. Maar ook mensen die mij persoonlijk erop aanspraken. Bedankt voor alle reacties die ik hierop heb gehad. Dat heeft mij oprecht goed gedaan.

Derde plaats

Direct gevolgd door November 2017 met 136 weergaven. Deze post heeft mij een stapje verder geholpen in de verwerking van een bizarre gebeurtenis.

Tweede plaats

Op een mooie tweede plaats komt Survived met 145 weergaven. Survived gaat over de 18de verjaardag van Danisha. Een feest waar we met een goed gevoel op terug kijken.

Eerste plaats

Het blog met de meeste weergave is Verlof. Dit blog heb ik geschreven in 2017, maar in 2018 is het, met 260 weergaven, het meest gelezen blog geworden. Het gaat over mijn zwangerschapsverlof. De bedoeling was om juist in die tijd wat meer te gaan schrijven. Jullie op de hoogte te houden van het reilen en zeilen tijdens mijn verlof. En ik had natuurlijk tijd genoeg. Het is echter uitgedraaid op verlof nemen van alles.

Dikke knuffel van een heel dankbare M0n13k!

P.S. delen en volgen mag 😉 Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Jatoch? Niettan?

2019vuurwerk

Geplaatst in Gedachtenkronkels

Angst

Ik denk dat dit de post is waar ik het meest over getwijfeld heb. Dat dit een post is waarvan ik het echt heel eng vind om hem te posten.

Waarom? Omdat dit een zeer persoonlijke post is. Ik heb hier geen onderzoeken voor gedaan. Ook heb ik er geen wetenschappelijke bewijzen voor en heb ik niet de moeite genomen om anderen te vragen hoe zij hier tegenover staan voordat ik ben gaan schrijven.

Het is puur ontstaan door een gevoel. Wat voor gevoel? Dat is heel lastig uit te leggen. Sorry! Misschien wordt het duidelijk als je verder leest.

Lees verder “Angst”

Geplaatst in Dromen, Gedachtenkronkels

The dark side

Een inkijkje

Is inkijkje echt een woord? Ja toch? Het klinkt zo raar. Het is in ieder geval wat ik nu doe, jullie een inkijkje geven in mijn hoofd. De ‘donkere’ kant van mijn gedachtes. Waarom de donkere kant? Omdat die overheerst momenteel? Omdat ik genoeg heb van te doen alsof ik mij top voel. Omdat ik door het op te schrijven, probeer om de donkere kant opzij te schuiven. Want als ik het opschrijf, is het uit mijn hoofd en kan ik weer even ademhalen.

Lees verder “The dark side”