Geplaatst in Depressief, It's my life

Dit is geen afscheid

Hoe vaak hoor je dat wel niet? Nee dit is geen afscheid, maar tot ziens. Ik denk dat ik het zelf ook een ontelbaar aantal keren heb gezegd. Nee! Dit is geen afscheid. We zeggen gewoon tot ziens! Als we eerlijk zijn, weten we allemaal dat van de 10x dat je dat gezegd hebt, het 9 keer toch eigenlijk wel een afscheid was.

Lees verder “Dit is geen afscheid”
Geplaatst in Depressief, It's my life

Zoek de verschillen

Je kan aan iemand zien hoe deze in zijn vel zit. Dat klopt! Ik keek al jaren niet meer in de spiegel, omdat ik vond dat ik er slecht uit zag. Aangezien ik niet wilde weten dat het niet goed ging, keek ik maar niet. En ja, ik weet dat ik mij het afgelopen jaar niet echt heel goed verzorgde. Pas toen ik de foto’s zag die gemaakt waren in deze periode, zag ik hoe slecht ik mezelf verzorgde.

Een paar weken geleden vertelde ik al hoe erg ik geschrokken was van een foto van vorig jaar en dat ik daarna weer in een negatieve spiraal raakte. Nu heb ik mezelf belooft om niet gelijk weer in die negativiteit terecht te komen. Dat heeft me wel even wat moeite gekost. Tot ik er een foto van een week of twee geleden naast zette. Toen zag ik dat ik niet zo negatief over mezelf moet denken. Dat ik er veel sterker uitzie nu.

Weet je wat ik niet meer zag? Die depressieve oude vrouw. Nee! Ik zie nu een stoer wijf wat vecht met alles wat ze in zich heeft om dit gevecht te winnen!

Haar?

Vogelnest! Als ik alleen al kijk naar mijn haar. Uitgroei niet te zuinig, niet geborsteld, gewoon bij elkaar gepakt en vastgezet en maar denken dat het er wel oke uit ziet. Kan ook niet anders, ik keek niet in de spiegel. Dus had geen idee hoe het er uit zag. Nu krijgt mijn haar de nodige verzorging en wordt het geborsteld (voor ik het in een staart gooi 😉)

Huid?

Mijn huid was dof en mat. Ook niet zo gek als je totaal geen verzorgingsmiddelen gebruikt. Nu straalt mijn huid weer. Ze is echt blij met alle smeerseltjes en maskertjes. Maar ook de make-up helpt bij een heldere en gezondere look & feel.

Lach?

Ik lachte, maar mijn ogen deden niet mee. Het was echt lachen als een boer met kiespijn. Als ik zo naar mezelf kijk, dan zie ik een echte zombie. Ik had zo mee kunnen doen in The Walking Dead. Dat denk ik echt. Gelukkig is dat nu anders. Als ik lach, lachen mijn ogen ook weer gezellig mee.

Schouders

Wat je niet ziet op deze foto is dat mijn schouders die strakgespannen waren. Op de tweede foto is dat niet.

Stem

En wat je ook niet ziet is mijn stem. Ik hoorde het zelf niet, maar iemand zei mij laatst dat er weer leven in mijn stem zit en dat ze dat een hele tijd niet gehoord had.

Ogen?

Ze zeggen dat je ogen de spiegel zijn van je ziel. Nou, weinig spiegeling in mijn ogen. Jeetje wat een doffe blik zat daarin zeg. En dat in tegenstelling tot de recentere foto, waar mijn ogen wat meer sparkelen.

Kilo’s?

Ojee, alle kilo’s die er inmiddels af zijn, zie je wel terug op de eerste foto… (mocht je ze missen 😛)

Ben je al benieuwd naar de foto’s? Ik heb ze even naast elkaar gezet voor je.

Komen ze:

Links: Januari 2019
Rechts: Mei 2019

Dikke knuffel M0n13k

Geplaatst in Boeken, It's my life

Boekenwurm

Dat ik me de afgelopen tijd wat beter voelde en dat het weer wel heel erg meezat, heeft geleid tot het lezen van 3 boeken! 3! Wauw! Dat is meer dan in de afgelopen 13 maanden bij elkaar. Wacht! Eigenlijk waren het 4 boeken, maar 1 was meer een verhalenbundel die tel ik niet mee.

Vroeger (tot een jaar of twee geleden) was ik een echte boekenwurm, altijd aan het lezen. De afgelopen jaren lukte het me steeds maar niet. Geen concentratie, geen zin, geen energie! En nu krijg ik langzaam maar zeker wat meer zin om weer te gaan lezen. En nog mooier, het lukt me ook weer.

Welke boeken ik dan gelezen heb? Die heb ik hier even voor je op een rijtje gezet.

Ach Moedertje! – Hugo Borst


Net zoals ik Ma! zijn ook hier zijn columns gebundeld. De meesten al verschenen in de krant, anderen speciaal voor het boek geschreven. Maar stuk voor stuk waargebeurd. Door het lezen van dit boek krijg je een kijkje in de keuken van het verpleeghuis en hoe het is om te leven met een dierbare met Alzheimer. Het is een boek wat je door je tranen heen leest en even laten is het lastig lezen door het lachen.

De Stroopwafelshop – Astrid Harrewijn

Heb jij ook altijd gedroomd om het avontuur aan te gaan? Om alles achter te laten voor het onbekende? Om een reis naar de andere kant van de wereld te maken en te kijken of je daar kan (over)leven? Ik niet! Daar was ik nooit stoer genoeg voor.

Suze kreeg een uitdaging en greep deze kans zonder een seconde na te denken. De uitdaging was om in een opkomende wijk (Bushwick, Brooklyn) in New York een koffietentje te beginnen waar ze ook verse stroopwafels verkoopt.  Haar twee vrienden, die ook meedoen aan deze uitdaging, beginnen een koffietentje in Rome en Parijs. De winnaar krijgt 100.000 euro!

Als ze aankomt ziet ze dat deze ‘upcoming’ wijk nog heel erg crimineel is en wil ze het liefst asap naar huis. Thuis, waar alles goed ging, lieve vriend, lieve ouders en haar beste vriendin die binnenkort gaat trouwen. Het pand waar haar koffietentje moet komen, heeft wel wat werk nodig. Gelukkig vindt ze al snel 4 Mexicanen die haar hierbij helpen. Dit levert een mooie vriendschap op. En dat is wel waar het in dit boek om draait. Vriendschap!

Voor ik alles ga vertellen, kan je misschien beter zelf het boek gaan lezen. Het staat bol van de humor en je blijft erin lezen. Althans ik wel. En of ze de hoofdprijs wint? Tsja, ga dat ook maar zelf uitvinden!

Hoera! Een depressie! – Ron van den Bovenkamp

Dit boek had ik bij de bibliotheek gehaald, maar het lukte me maar niet om erin te beginnen. Het voelde een beetje te persoonlijk. Vlak voor ik het boek terug moest brengen, werd besloten dat de bibliotheek niet meer open mocht. Dat heeft er uiteindelijk toe geleid dat ik het toch ben gaan lezen.

Het is het verhaal van een zakenman pur sang en zijn gevecht tegen een zware depressie. Hij neemt je afwisselend mee in zijn succesvolle periode als eigenaar van de eerste Pizza &Sparerib service van Rotterdam en zijn jaren waarin hij vocht tegen zijn depressie en verslaving.

Hij neemt je mee in zijn behandelingstraject. Zonder schaamte vertelt hij over de medische behandelingen en over wat hij dacht en voelde.

Hoewel het op veel vlakken heel erg herkenbaar was, was het vooral inspirerend. Het is lekker vlot geschreven, met een flinke scheut Rotterdamse humor. Je voelt zijn pijn, maar toch zit je te lachen!? Dat is een kunst om dat als schrijver voor elkaar te krijgen.  
Ron is er weer boven opgekomen. En is nu weer gezond. Geen terugval gehad en geen medicatie meer! Met zijn open en eerlijke manier van schrijven probeert het taboe wat nog steeds rond depressiviteit hangt te doorbreken.

Deze drie boeken uitgelezen. En nu? Mijn e-reader ligt geduldig te wachten op het tafeltje. De kleine man slaapt. Dus ik ga hem zo aanzetten en eens kijken welk boek het volgende gaat worden.

Dikke knuffel M0n13k

Geplaatst in De strijd tegen de kilootjes, It's my life

Summerbody

Bye bye, zwaai zwaai! Dag dag kilo’s! En (hopelijk snel) HELLO summerbody!

Yups! Je leest het al. Het afvallen gaat best lekker. De laatste dagen ben ik behoorlijk beroerd geweest, waardoor mijn eetlust enorm is afgenomen en ik dus ook een stuk minder eet.

Lees verder “Summerbody”
Geplaatst in It's my life, Maand in beeld

April in beeld

Met grote regelmaat maak ik foto’s van alles wat los en vast zit. Soms zijn ze mislukt, soms zijn ze gewoon leuk en soms zijn ze echt heel mooi.

April was een maand waarin we veel mooi weer hadden en er veel gewandeld kon worden. Ook al werd dat toch behoorlijk beperkt door de intelligente lockdown waar we in verkeren door het Corona-virus.

Geplaatst in Maand in beeld

Maart in Beeld

Met grote regelmaat maak ik foto’s van alles wat los en vast zit. Soms zijn ze mislukt (in mijn ogen), soms zijn ze gewoon leuk en soms zijn ze echt heel mooi. Nu had ik het idee om aan het einde van de maand een aantal foto’s van die maand te laten zien. Ik trap af met de maand Maart.

Wat vinden jullie van dit idee?

Maart was een maand van ups en downs. Welke maand niet? Een paar mooie momenten van deze maand vast weten te leggen op de digitale plaat.

Geplaatst in It's my life

Avontuur op de fiets

Zondagavond aan Jesse beloofd dat we een stukje zouden gaan fietsen maandag. Zo gezegd, zo gedaan!

We besluiten om een rondje Nieuwerkerk te fietsen. Terwijl we onderweg waren, leek het mij ineens heel leuk om langs het oude huis van mijn opa en oma te rijden. En natuurlijk weet ik na al die jaren het adres nog precies te vinden!

Lees verder “Avontuur op de fiets”