Gedichten uit de oude doos

Hoi Allemaal,

Welkom op de pagina die speciaal voor mijn oude gedichten in het leven is geroepen.
Hier zal ik met enige regelmaat “nieuwe” oude gedichten bij zetten.
Sommige gedichten zijn nogal persoonlijk, sommige zijn behoorlijk ‘donker’. Schrik niet, inmiddels sta ik heel anders in het leven 😉


Twee kanten

Je moet Van twee kanten Komen Om elkaar Te ontmoeten
Je moet eigenlijk Toevallig Onderweg zijn

Je moet Geen doel Voor ogen hebben
En je moet Laten gebeuren Waarvoor je bang bent

Je moet niet alles Willen Verklaren
Voor je het weet Verklaar je De oorlog

Jy moet Van twee kanten Komen Om mekaar Te ontmoeten
Je moet jezelf In de ander Willen zien

Zonder In die ander Te verdwalen
Het kan opeens Zomaar Voor je staan

Het lijkt op iets Om uit de weg te gaan
Dit is het vreemde van geluk

Je maakt het waar Of maakt het stuk
Het kan je bedreigen Het kan je behoeden

Maar je moet Van twee kanten Komen Om elkaar Te ontmoeten


Wat is….?

Wat is Batman zonder Robin

Wat is Bonny zonder Clyde

Wat is Jozef zonder Maria

Wat is Clark zonder Lois.

Wat is leven zonder liefde

Wat is een zanger zonder stem

Wat is choco zonder slagroom

Wat is slaap zonder een droom

Wat is muziek zonder noten

Wat is Blijdorp zonder Zoo

Wat is een vlieger zonder touw…

Wat ben ik zonder jou?


Stil

Het is stil,
Het is stil
En toch is er zoveel herrie
Herrie in mijn hoofd
Herrie veroorzaakt chaos
Chaos in mijn leven
Leven in chaos
Chaos veroorzaakt herrie
En toch is het stil


Mijn Ukkepuk

Zittend op de rand van je bed
Aai ik zacht over je haar
Je handje in de mijne
Dit is een moment wat ik bewaar

Je vingers klemmend
Om de mijne heen
Vol liefde en vertrouwen
Dit moment is als geen een

 Zittend op de rand van je bed
Kijk ik hoe je slaapt
Een glimlach rond je lippen, je lijkt wel blij
Dit is ons moment, alleen van jou en mij

 Een traan prikt in mijn ogen
En nu eens niet 1 van verdriet
Dit is een traan van puur geluk
Jij hoort bij mij, mijn kind, mijn ukkepuk

Ik hou van jou fluister ik zacht
En zie hoe je slaperig naar me lacht


De laatste keer

De laatste keer dat ik je zag,

Ik weet het nog,

als was het gisteren

Ik ging weg,

jij zwaaide

Jij ging weg,

ik kon niet meer zwaaien.

Het was te laat

Het kon niet meer.

Je zou het niet meer zien.

Jaren later,

al heel lang

niet meer hier,

Maar altijd

bij mij.

In mijn hart

In mijn herinneringen

Die altijd weer

een lach

toveren om mijn gezicht.

Alsof ze zijn

een mooi gedicht


Oneerlijk

Ik ben hier

Maar was daar

Jij bent daar

Maar was hier

Er was een strijd

Een winnaar

Een verliezer

Een oneerlijke strijd

De verliezer kom hem

nooit winnen.


1 Comment »

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s