Geplaatst in actualiteit, Depressief, It's my life

Coronantie

Inmiddels zijn we alweer in week 5 van de quarantaine.

Waar we toch een paar weken geleden dachten dat het maar tot 6 april zou duren, zijn we daar alweer een dikke week voorbij en ziet het er niet naar uit dat het snel voorbij zal zijn.

Het nieuwe normaal! Wat is dat? Voor altijd die 1,5 meter afstand maatschappij? Voor altijd in je eentje naar de winkels om boodschappen te gaan doen? Geen (grote) evenementen meer? Dat kan toch niet? We kunnen elkaar toch niet voor altijd blijven ontwijken op straat alsof de ander melaats is ofzo.

En dat thuisscholing kan toch ook niet voor altijd zo doorgaan. Mensen gaan er langzaam aan kapot. En dan niet alleen de ouders die naast hun eigen werk ook nog als leraar aan de slag moeten. Maar ook de leraren die op een heel andere manier moeten lesgeven en niet de aandacht kunnen geven die ze zo graag willen geven. En dan vergeten we natuurlijk de kinderen niet. De eerste weken was het allemaal nieuw en leuk en spannend. Maar nu beginnen ze door te krijgen dat de tv ook overdag aan kan. En dat de computer gewoon werkt tijdens schooltijden. Met dat warme weer lijkt het me helemaal lastig om ze gemotiveerd en geconcentreerd te laten blijven.

Dat merk ik hier thuis in ieder geval wel. Als het aan de kinderen (de oudste twee!) ligt, liggen ze tot in de middag op bed. En gaan ze dan eens kijken wat de dag brengt. Na dit een paar dagen te hebben aangekeken, heb ik ze er maar eens op aangesproken en aangegeven dat het geen vakantie is.
Nee, dan mijn bijdehandje met haar 19 jaar. Nee mam, het is geen vakantie! Het is coronantie! (Toch een veel leuker woord dan Quarantaine?!?!)

Serieus??? CORONANTIE? Maar eerlijk is eerlijk! Het is wel goed gevonden. Dus so it is! coronantie! Wat alleen jammer was, is dat ik als eerste was met de invulling van de coronantie. En dat betekent dat schoolwerk gewoon gedaan wordt. Andere dingen doen is prima! Maar wel zorgen dat je schoolwerk op orde is.

Hoe ik de Coronatie doorbreng? Op de bank! Nou ja, thuis! Zo veel mogelijk in ieder geval. Ik moet elke dag even wandelen. En dat doe ik in de buurt en probeer zoveel mogelijk om andere mensen te ontwijken. Maar om niet knetterhard terug in het zwarte gat te vallen, is die wandeling noodzakelijk. Verder heb ik in de coronantie ook weer een begin gemaakt met hardlopen. Gisteren voor het eerst de hardloopschoenen weer eens aangedaan. Helaas moet ik het doen zonder Evy. Zij heeft haar abonnementen aangepast, waardoor het oude is komen te vervallen. Erg jammer! En ik weiger opnieuw te betalen voor iets waar ik al eens voor betaald heb. Dus heb ik op gevoel gelopen. En dat ging redelijk. Ik denk dat het beter was gegaan als ik iets meer tijd had genomen om een beetje warm te lopen. Voor de volgende keer. Eerst een paar minuten wandelen en niet direct van start gaan. Mijn kuiten begonnen weer vrij snel te branden, maar ik kon dus wel verklaren waardoor dat kwam.

Een kwartier heb ik het volgehouden. Een kwartier waarin ik in de eerste 9 minuten een kilometer heb weten af te leggen. En volgens mij ben ik daarna kruipend verder gegaan, want in de volgende 5 minuten heb ik slechts 0,45km afgelegd. Hoewel dat eigenlijk niet heel veel langzamer is dan de eerste kilometer. Al met al, ben ik niet geheel ontevreden. Sterker nog, voor een eerste keer vind ik het best een aardige prestatie!

Ik durf niet te gaan zeggen dat deze tijd goed is voor het proces waar ik middenin zit, maar tot nu toe gaat het wel redelijk en dat is meer dan ik een paar weken geleden durfde te verwachten. Ik was enorm bang voor een terugval. Nog steeds ben ik niet 100% zeker van mijn zaak, maar ben een stuk minder bang dan de afgelopen tijd. En toch hoop ik dat ik snel weer ‘normale’ therapie kan krijgen, wellicht dat dan het herstel een extra boost zal krijgen.

Hoe komen jullie de coronantie door? Redden jullie het Social Distancing nog een beetje? Moet heel eerlijk zeggen dat het mij zwaar valt. Gelukkig kunnen we bellen en videobellen, maar het blijft anders dan echt contact.

Laten we dit samen nog even volhouden, dan krijgen we met zijn allen dat virus er wel onder.

Dikke knuffel M0n13k!

#STAYHOME #STAYSAFE

Geplaatst in actualiteit, It's my life

Vreemd

Is dit het juiste woord, ‘vreemd’? Ja, het leven is nu vreemd, raar, eng en bijna surrealistisch.

We mogen niet naar buiten, althans niet onnodig. Gelukkig mogen we nog wel een blokje om lopen. Behalve wanneer je klachten hebt natuurlijk. Het is dan alleen weer niet de bedoeling dat we met honderden tegelijk op het strand of in het bos lopen. Ik snap dat er mensen boos zijn geworden over de beelden van afgelopen weekend op het nieuws. Waar we zagen, zoals het werd gebracht, hoe een groot deel van Nederland op de stranden, in bossen en parken liepen, zonder acht te slaan op de 1,5 meter regel.

Maar misschien kunnen we het een beetje relativeren door in te zien dat we niet elke Nederlander kunnen vragen wat zijn/haar plannen zijn die dag. Zodat we zelf een andere plek kunnen opzoeken. Dus dat er veel mensen op 1 plek zijn, kan gebeuren. Handig is het niet! En JA! Je kan natuurlijk van te voren bedenken dat meer mensen een frisse neus willen halen en dat graag op het strand doen. Maar laten we er vanuit gaan dat niet iedereen op het strand, lak heeft aan de regels.

Wat ik wel vind, is dat men meer aan de regel van 1,5 meter afstand had moeten denken. Of beter, niet alleen er aan denken, maar er ook naar handelen. Er is ook niet verboden om naar buiten te gaan, maar HOUD AFSTAND! Ga je boodschappen doen (je moet toch eten!), maar HOUD AFSTAND! Ga niet bij de ander in de nek staan hijgen. Kan je er even niet langs zonder de afstand bewaren, wacht dan gewoon even. Met zijn allen kunnen we dit toch gewoon doen? Laten we nou zorgen dat we met zijn allen snel de verspreiding van dit virus tegengaan. Des te eerder kan het normale leven weer beginnen.

Want heel eerlijk (en misschien wel een beetje egoïstisch), ik wil weer ‘normaal’ naar therapie kunnen. Het (verplicht) binnen zitten, helpt mij niet in mijn strijd tegen de depressie. De neerslachtigheid wordt eigenlijk elke dag weer een stukje groter. En dat zal vast niet alleen voor mij gelden. Ik denk dat vele medepatiënten dit zullen ervaren. Wat mij is opgevallen is dat er in het nieuws ook weinig gezegd wordt over de ggz en hoe die om moeten gaan met de huidige situatie. Gelukkig heb ik een geweldig vangnet thuis en kan ik mijn therapeut mailen wanneer ik het nodig heb en hebben we 1x per week telefonisch (of via facetime) contact met elkaar. Het is een beetje behelpen, maar het is iets.

Gisteren werden de aangescherpte maatregelen bekend gemaakt! Top! Maar tegelijkertijd is er nog wel veel onduidelijk. De maatregelen zijn doorgetrokken naar 1 juni! Tot 1 juni. Tot die tijd zien we dus vrijwel niemand. Kan niet langs mijn (schoon)ouders en ook naar mijn zus gaan is niet mogelijk nu. Ook de Opa en Oma’s kunnen we niet bezoeken. Tot 6 april. Dat was nog enigszins te overzien. Maar tot 1 juni. Mijn hemel! Dat is echt heel lang! Geen verjaardagen, geen visite, geen feestjes what so ever. Ook geen examenfeestjes!

Examenfeestjes? Ja! Rick doet dit jaar eindexamen VMBO. Nou ja, doet eindexamen? We hebben dus net gehoord dat de Centraal Examens niet zullen doorgaan. Dat betekend dat de resultaten van de schoolexamens tellen. Gelukkig staat hij er goed voor en hoeven we ons geen zorgen te maken. Maar toch. Hoe raar is het om examen te doen zonder de centrale examens. En de diploma-uitreiking? Die kan ook geen doorgang vinden. Weet je wat nog het meest bizarre was van dit hele verhaal? Rick baalde als een stekker dat die landelijke examens niet doorgaan. Dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht. Nu maar hopen dat hij zijn schoolexamens goed zal afronden verder, zodat we hem in ieder geval kunnen feliciteren.

En wat betekent het verder dat de maatregelen zijn doorgetrokken naar 6 juni? Kappers en andere ‘contact-beroepen’ moeten hun deuren sluiten. De Horeca die nog langer dicht moet blijven. Ik kan alleen maar hopen dat al deze bedrijven het gaan redden en er na de Coronacrisis niet nog veel meer slachtoffers blijken te zijn. Gaan de scholen wel weer door? (lijkt me niet, want waarom dan de examens schrappen?) De kinderopvangcentra, blijven die ook gesloten voor kinderen waarvan de ouders geen vitaal beroep hebben?

Gaan mensen zich nu wel aan de regels houden? Of wordt het binnenkort allemaal nog strenger? Hoe gaan we die tijd doorkomen? Wanneer kunnen we iedereen weer zien. Ik weet dat het geen zin heeft om me dit soort dingen allemaal af te vragen, omdat ik niet anders kan doen. Ik hou me aan de afspraken. Ik blijf zoveel mogelijk binnen (of in de tuin), hoeveel moeite het me ook kost. Ook de kinderen blijven zoveel mogelijk binnen. Doen jullie dat ook?

Even terug. Ik weet dat het geen zin heeft om me hier druk over te maken, omdat ik er geen invloed op heb. Is dit mijn kronkel? Of maken meer mensen zich druk over hoe het nu allemaal verder moet? Hoe kom jij de tijd door?

Dikke knuffel M0n13k

Stay Safe!

Geplaatst in actualiteit, Depressief, It's my life

Heeft de Corona-crisis ook voordelen?

Cruijff zei het al: “Elk nadeel heb zijn voordeel.” Maar heeft deze Corona-crisis ook voordelen? Ik bedoel, dat er bergen nadelen aanzitten, daar zijn we inmiddels wel achter toch? Jullie hebben al kunnen lezen dat ik ook bang ben voor wat er momenteel allemaal gebeurt. Maar dat ik zou zeggen dat er voordelen aan zitten? Dat had je waarschijnlijk niet verwacht… of wel? Het is wel zo. Cruijff had gelijk. Elk nadeel heb zijn voordeel!

Ik begin even met de nadelen. Saving the best for last.

Sociale contacten:

In het begin van mijn depressie had ik met niemand contact. Ik kon het niet. Geen energie en wilde mensen niet lastig vallen met mijn ‘gedoe’. Dat trok naarmate de therapie vorderde weer bij. In februari heb ik een flinke terugval gehad. Een week of 2 geleden merkte ik dat ik wederom bezig was om me af te zonderen in mijn eigen kleine wereldje hier thuis. En juist… op het moment dat ik besluit om hier echt wat aan te gaan doen, krijgen we te horen dat we sociale contacten zoveel mogelijk moeten vermijden. Nah! Lekker dan. Daar gaat mijn goede voornemen.

Angst:

Net als een groot deel van Nederland heb ik ook angst voor dit Corona-virus. En door alle maatregelen die er genomen worden, wordt deze alleen maar groter. Bij mij komt deze angst er op een gegeven moment als een paniekaanval uit. Want.. hoe ga ik me hier doorheen slaan? Hoe kan ik mijn kinderen blijven steunen. Die vinden dat continu thuis zitten toch ook echt niet makkelijk. Wat gaat de toekomst ons brengen? Wat voor maatregelen komen er nog meer? Kan ik nog wel naar de winkels of is dat te gevaarlijk? Als mijn kinderen maar niet ziek worden. (Danisha had Corona-gelijkende klachten) Wanneer bel je de dokter? Nou ja, je begrijpt het wel, denk ik.

Eten:

Jaja, we komen weer op het hamsteren. Het asociale gedrag van onze medemens. Ze kopen de hele supermarkt leeg, waardoor er, als ik boodschappen ga halen, niets meer te krijgen is. Hierdoor eten we wat er bij de supermarkt in de schappen ligt in plaats van datgene wat we graag willen eten. (klein voordeel: Je creativiteit om er wat van te maken, wordt wel gestimuleerd zo) Maar gezond eten werd wel een uitdaging de afgelopen dagen.

Verveling:

Echt hoor, na slechts een week thuiszitten slaat de verveling bij de kinderen al toe. Geen trainingen, geen wedstrijden, geen sportschool en geen school. De eerste dag was het nog wel grappig. Want, dachten ze, we hebben vakantie!!!! Laat dat nou even een tegenvaller zijn. School gaat gewoon door, maar dan net even anders. Nu zijn mijn kinderen behoorlijke gewoontediertjes -van wie zouden ze dat nou hebben?- en hadden ze wel even wat tijd nodig voor de gewenning. Maar geloof dat we de thuisscholing nu wel onder de knie hebben.

Opleiding:

Ja, wat gaat dat nu worden met hun opleidingen? Rick zit in het examenjaar, Danisha eerstejaars HBO. De 1 moet genoeg punten hebben voor haar propedeuse en om over te gaan naar het tweede jaar. De ander moet schoolexamens en landelijke examens doen om naar zijn vervolgopleiding te kunnen. Waar het inschrijvingstraject ook ineens heel anders verloopt. Nu heb ik inmiddels begrepen dat ze nu aan het kijken zijn voor een oplossing voor de examenleerlingen, zodat zij hun examens dit jaar gewoon kunnen doen. Hopelijk missen ze niet te veel, waardoor het te moeilijk gaat worden voor ze. En wat ze gaan doen bij het HBO? Geen idee! Ik heb al wel gelezen dat er een Hoge School is waarbij de eerstejaars studenten een soort overgangszekerheid hebben, door deze bizarre situatie.

Maar wat zijn dan de voordelen?

Het is er eigenlijk (tot nu toe) maar 1. Maar wel een hele belangrijke. Het gezin is bij elkaar. Elke dag samen eten. Elke dag bij elkaar. Waar er normaal altijd wel iemand ontbrak aan tafel, is dat nu niet het geval. Iedereen is gewoon thuis. Er werd zelfs vanmorgen gevraagd of we vandaag een spelletje konden doen met zijn allen. Daar is niet meer op terug gekomen, maar dat ter zijde. Het is wel gevraagd.

Ow wacht eens. Het zijn er al 2. Want ik vergat even helemaal de naastenliefde die nu ineens volop aanwezig is in Nederland. Mensen gaan elkaar helpen. Staan echt voor de ander klaar. Wie had dat een maand geleden kunnen denken?

Hoop dat we dit voort kunnen zetten als we deze crisis met zijn allen hebben overwonnen en niet direct terug gaan naar de orde van de dag.

Dikke (veilige digitale) knuffel M0n13k

P.S. Nog even een corona-updeetje van mijn kant. Afgelopen woensdag werd ik heel benauwd wakker. Dinsdagavond was ik al niet lekker -veel hoesten en keelpijn-, woensdag was het helemaal bal. De dokter gebeld en ik moest absoluut even langs de praktijk komen. De dokter helemaal in speciale kleding met masker en bril voor. Ook wij (Jeff ging met mij mee) kregen een masker om op te doen. (Nee! Geen foto van gemaakt) Longen klonken goed en ik had ook geen koorts. Maar om alles uit te sluiten, kreeg ik een kalmeringstablet. Als de benauwdheid daar niet over mee zou gaan, gingen we verder kijken. Helaas bleef de benauwdheid aanhouden en heeft de huisarts daarom de internist om raad gevraagd. Omdat mijn suikers stabiel zijn, was het advies toch nog even af te wachten.

Vanmorgen was de benauwdheid een stuk minder, maar ik mag dus niet meer naar buiten tot alle klachten weg zijn. En als het erger wordt, direct bellen. We wachten het maar af! Hopelijk is het snel weg en blijkt het een pittige paniekaanval te zijn geweest.

Geplaatst in actualiteit, Gedachtenkronkels

De Hamster

Ik wil graag mijn spreekbeurt houden over de hamster. Oké, mijn opstel.. want het is natuurlijk alleen een geschreven stuk. Nou daar gaan we!

De hamster.

De hamster is een klein knaagdier met bolle wangetjes, waar ze hun eten in opslaan. Hamsters zijn diertjes die graag alleen leven en niet samen met soortgenoten.

Nu hebben we het natuurlijk over de hamster zoals we hem allemaal hebben leren kennen. Maar wat blijkt.. de hamster is gemuteerd! Hij loopt tegenwoordig op 2 benen, lijkt hierbij heel erg op de mens zoals wij deze kennen. Daarnaast slaat hij zijn eten niet meer op in zijn wangen, maar in overdreven gevulde winkelwagentjes. Waarbij ze niet schuwen om spullen voor andermans neus weg te pakken of erger nog uit de kar van een ander te halen. Hieruit blijkt maar weer dat de hedendaagse hamster nog steeds erg solitair is. Solitair en egoïstisch. De hedendaagse hamster gaat puur voor eigen gewin en het maakt hem niet uit of anderen daardoor in de problemen komen.

Oké, nu even zonder grappen. Het is toch niet normaal wat er gebeurt! Ja! Ook ik ben bang voor het Coronavirus en vooral wat de gevolgen zijn van de maatregelen die het kabinet afkondigt en voor de maatregelen die er nog gaan komen. Want dat het serious business is, dat lijkt me voor iedereen wel duidelijk, toch? Alleen, ondanks mijn angst haal ik niet het eten en toiletpapier onder ieders neus vandaan. Dit in tegenstelling tot de hamsters onder ons. De mensen lijken echt gek te zijn geworden. Er heerst een complete massahysterie. Winkels gaan om 8 uur open en om 8:05 zijn de schappen leeg. Hoe dan?!

Ach, weet je. Wij laten onze boodschappen bezorgen, dus hebben er (tot nu toe) minder last van. Maar helaas vergeet je dan ook wel eens dingen (of blijkt vlees wat in de vriezer lag niet meer zo lekker te ruiken, waardoor je het niet meer durft te eten.) Zo ook vandaag. De kip stonk! Maar dan bedoel ik ook echt dat de kip stonk. Tot kokhalzen aan toe. Dus er moest nieuwe komen. Het was nog voor twaalven, dus toog ik -samen met de kleine man- naar de winkel om kip te halen. Echt, ik begrijp dat je om 18 uur bijna geen vlees meer kan krijgen, maar om 12 uur? Serieus? Geen kip meer te bespeuren in de winkel. En dan heb ik dus 2 supermarkten bezocht. Bij geen van beide lag er nog kip in de koeling. DRAMA!

Bedankt lieve hamsters! Ik waag me dus de drukte in, wat me nog steeds niet makkelijk afgaat. De paniek nam in de winkel al snel de overhand en ik wilde niets liever dan weg…weg…weg. Maar ik moest kip hebben. Dus dan kan ik niet weg zonder die kip. Uiteindelijk kwam dan toch het besef dat ik daar wel naar die lege schappen kon blijven staren als een gehypnotiseerd spookdiertje, maar die kip zou echt niet uit zichzelf komen aanvliegen.

Met het laatste halfje Koolhydraat Verlaagd brood en een broodje voor Jeff (Zelfs geen kaasstengel voor Jesse meer te bekennen…) verlaat ik de supermarkt en heb ik uit pure frustratie een rookworst bij de Hema gehaald. Op naar h

Maar even terugkomend op die belachelijke massahysterie. Mensen. Er wordt zo vaak gezegd dat er genoeg eten is. Wat moet je in hemelsnaam met 3 dozen pasta en 2 dozen pastasaus? Ga je alleen nog maar pasta eten dan? En al die frisdrank… Mijn hemel! Drink je dan niks anders? (Hmmm.. dat kan ik me dan nog wel voorstellen. Tot voor kort dronk ik ook voornamelijk cola natuurlijk.) En zoveel toiletpapier? Wat ga je doen? Ze uitdelen bij mensen die het nu niet hebben kunnen kopen doordat jij zo nodig de volledige voorraad moest opkopen? Gelukkig heb ik nog een klein voorraadje van een rolletje of 6 in huis, maar hoe vervelend is dit voor mensen die misgrijpen? Echt mensen! Denk even na. En probeer niet zo’n egoïstische hamster te zijn. Zorg dat de mensen om je heen ook wat te eten hebben de komende tijd. Of weet je wat?….. Jullie hebben zoveel ingekocht, maak eens wat lekkers voor je buren of iets! Doe er iets nuttigs mee!

Ik kan natuurlijk heel veel gaan roepen, maar geen hond die naar mij luistert! Maar ik denk wel dat als ik binnenkort in de supermarkt loop –terwijl jullie allemaal weer aan het inslaan zijn en karren met een kop er op voortduwen alsof je leven er van afhangt– ik het makkelijker zal trekken als ik jullie voorstel als allemaal van die lieve kleine hamstertjes met bolle wangen i.p.v. volle karren.

Dikke knuffel M0n13k

En voor degene onder ons die niet diep van binnen een hamster zijn. Succes met boodschappen doen (en vinden). Hopelijk is deze hysterie snel voorbij.

Geplaatst in actualiteit, Gedachtenkronkels, It's my life

Bang

Ja ik ben bang. Ik was het nog niet. Althans niet echt. Maar, zojuist keek ik naar wat nou precies de risicogroepen met betrekking tot Corona zijn.

Hier staan ze:

Overzicht risicogroepen

  • Ouderen
  • Mensen met hart- en vaatziekten
  • Mensen die medicijnen gebruiken waardoor hun immuunsysteem verzwakt is, zoals veel MS-patiënten
  • Diabetespatiënten
  • Mensen met een hoge bloeddruk

Ook mensen met kanker lopen een verhoogd risico op ernstige complicaties, omdat hun immuunsysteem vaak verzwakt is.

Bronnen: RIVM, WHO

Begrijp je mijn angst nu… Ik zat de persconferentie te kijken en daarin werd o.a. gezegd dat risicogroepen het ov moeten vermijden. Ook sociaal contact en groepen moeten vermeden worden. Dat terwijl mijn psycholoog zeg dat ik juist niet meer moet vermijden. Hier raak ik wel een beetje van in de war. Rutte zei ook dat bezoek aan iemand in de risicogroepen vermeden moet worden. Dussss, had je langs willen komen. Doe maar even niet. Hoe vervelend en jammer ik het ook vind. (Net of ik niet alweer een tijdje bezig was mezelf langzaam maar zeker in een sociaal isolement te storten. Waarom? Geen idee, het gebeurt! Dat schijnt een van de symptomen van de depressie te zijn.)

Maar wat betekent Corona voor de risicogroepen? Dat is me niet helemaal duidelijk. Gaat het erom dat ik het sneller kan krijgen? Of is het dat, als ik het krijg, ik er zieker van word dan iemand die niet tot 1 van de bovenstaande groepen behoort.

Allemaal leuk en aardig, maar ik kan toch niet alleen maar binnen zitten? Ik moet toch af en toe boodschappen doen ofzo? Als ik alleen maar thuis zit, dan is de kans dat ik weer terugval -naar waar ik vorig jaar zat- heel erg aanwezig natuurlijk. Daar zit ik dan ook weer niet op te wachten. Het is allemaal zo dubbel en onduidelijk en engig.(Engig is geen woord, maar het maakt precies duidelijk hoe ik me voel)

Er zullen nu vast mensen zijn die roepen dat het allemaal veel erger wordt gebracht dan dat het daadwerkelijk is. En dat mag. Je mag dat vinden, dat is je goed recht.

Het is gewoon een griepje. Dat is wat sommigen roepen. Een griepje, dat valt dus best mee. Ja klopt. Maar vergis je niet dat de risicogroepen elk jaar de griepprik krijgen om te voorkomen dat de gevolgen ervan te erg worden. En hiervoor is nog geen prikje beschikbaar. Voor mensen die een goeie weerstand hebben, zal het inderdaad meevallen. Maar je kan natuurlijk wel mensen aansteken die wel heel kwetsbaar zijn. 

Weet je, bagatelliseer de angst van anderen alsjeblieft niet! En geloof me, ik ben echt niet heilig wat dat betreft hoor. Ik maak ook grappen over Corona. En probeer het ook weg te lachen. Maar ik merk ook dat hoe angstiger het allemaal wordt, hoe meer grappen ik er over maak. Soort van ‘als ik er grappig over doe, is het niet zo erg’, denk ik. Beetje zelfbescherming ook misschien. Om niet compleet door te draaien (voor zover dat nog mogelijk is dan).

Hoe sta jij hierin? Ben jij ook bang? Of vind je het allemaal maar onzin? Wat vind jij van de Coronacrisis?

Dikke knuffel (een digitale dus hè, voor de veiligheid 😉) M0n13k