Geplaatst in actualiteit, It's my life

Zwarte Pieten Discussie 2018

We zijn twee jaar verder sinds het blog over de Zwarte Pieten discussie en inmiddels is er, as we speak (of beter gezegd, terwijl ik dit schrijf), een rechtszaak gaande over de intocht van Sinterklaas, met als inzet Zwarte Piet.
 
Er is dit jaar 1 zwarte piet aan boord van de stoomboot!! 1 Zwarte Piet! (Althans ik heb er nog maar 1 gezien) En die mag dan misschien niet eens bij de intocht aanwezig zijn. Wat moet hij dan? Overboord springen vlak voor ze bij Nederland zijn? Hij zit al op de boot en die is al onderweg.
 
Ik weet dat ik twee jaar geleden heb gezegd dat ik me er niet over uit ga laten, dat ik iedereen in zijn waarde zal laten over wat ze denken en over hoe ze zich voelen. Maar, kom op jongens! Het is een kinderfeest!
 
En weet je wat nou zo bijzonder is aan kinderen? Die denken niet in kleuren. Die zien mensen, geen kleuren. Daar zou iedereen eens een voorbeeld aan moeten nemen.
 
Oké. Focus! Terug naar de rechtszaak.. Gaan we nu serieus een rechtszaak beginnen of zwarte piet al dan niet bij de intocht aanwezig mag zijn. Of dat zwarte piet nog wel in het sinterklaasjournaal te zien mag zijn? Al jarenlang allerlei protesten en dat mondt nu hierin uit. Ik ben normaal niet zo van het live volgen van rechtszaken. Vind het vaak maar saai en langdradig. Voor deze zaak maak ik graag een uitzondering. Zodra ik las dat de uitspraak live te volgen was (dit was om 15:55), heb ik mijn laptop aangezet en was precies op tijd in de digitale rechtszaal aanwezig. Precies op tijd om te zien dat Huispiet gewoon bij de intocht aanwezig mag zijn. (Gelukkig maar, hoeft hij het laatste stuk niet te zwemmen ofzo)
 
Ben ik dan zo naïef dat ik toch hoopte dat het dit jaar zonder gezeur gevierd zou kunnen worden. De NPO heeft de roetveegpieten in het leven geroepen om de mensen tegemoet te komen. Oké, Huispiet is nog steeds zwart, maar dat is huispiet… zo hoort hij te zijn.. Ik zou hem anders niet herkennen. En een sinterklaasfeest zonder Huispiet is toch geen sinterklaasfeest. We moeten Wegwijspiet, Hoge Hoogte Piet en natuurlijk Profpiet ook al missen. ❤ En geloof me, Wegwijs zit nog steeds in mijn hart.<3
 
Nu heb ik natuurlijk het ‘geluk‘ dat mijn oudste twee kiddoos al een tijdje niet meer ‘geloven’ en de kleine man het allemaal nog niet snapt. Die groeit vanzelf in het ‘nieuwe‘ sinterklaas vieren. En wij groeien met hem mee. Desondanks mis ik stiekem de ‘echte’ Pieten wel een beetje. Is het jeugdsentiment? Misschien, maar ik kan er (nog) niet aan wennen dat langzaam maar zeker de Zwarte Piet verdwijnt.
 
Ja! Ik ben ‘voor’ Zwarte Piet (als je echt van voor of tegen moet spreken)! Maar ondanks dat ben ik absoluut TEGEN racisme.
 
En laten we wel even heel duidelijk stellen, dat ik iedereen in zijn waarde laat. Wat hun opvatting ook is. Net zoals ik hoop dat iedereen mij in mijn waarde zal laten over mijn ideeën.
 
Maar laten we bovenal een kinderfeest voor alle kindjes in Nederland een kinderfeest laten blijven.

Dikke feestknuffel m0n13k

 

 


Reacties zijn uiteraard van harte welkom, maar zullen we het netjes houden en elkaar in de waarde laten. 🙂

Geplaatst in Gedachtenkronkels

Even terug in de tijd

En dan kom je op Facebook een bericht tegen, wat je binnen een seconde terug in de tijd zet.
Binnen een zucht sta je die eerste schooldag weer voor dat inmense gebouw.
Mijn hemel wat vond ik het eng.
Ik was nog zo klein. Net 11 geworden, vroege leerling, en daarbij ook echt heel klein voor mijn leeftijd.
De rest van de leerlingen leken wel reuzen. Er was er niet 1 die ik normaal aan kon kijken. Ik moest altijd omhoog kijken. Nou ja, zo voelde het voor mij in ieder geval.

Ik zal er geen doekjes om winden. Het eerste jaar was er niet 1 voor in de boeken. Dat jaar wil ik eigenlijk het liefste vergeten.
Hoorde nergens echt bij, had geen vriendinnen. Best zielig zo hè? Viel wel mee hoor, want zodra ik thuis was en lekker naar buiten kon, had ik het wel heel leuk.

‘Gelukkig’ bleef ik dat jaar zitten. Echt gelukkig niet natuurlijk, maar had te veel gemist om naar het tweede jaar te mogen.

Het tweede jaar was al een heel stuk beter. Ik zat bij een vriendinnetje in de klas, waarmee ik ook nog eens 2x per week trainde voor de (jaja kom maar op met de grappen) korfbal en natuurlijk zagen we elkaar elke zaterdag omdat we dan een wedstrijd hadden.
Maar ook kwam ik dat jaar steeds meer met kinderen uit andere klassen in contact en langzaam veranderde dat timide meisje in een iets minder timide meisje.

Pas op het MAVO gebouw ging het echt lekker. Daar voelde ik me veilig, het was er klein en knus, niet te veel leerlingen, een klein en overzichtelijk gebouw. (net als ikzelf dus……Klein)

Maar door een bericht op Facebook kwamen er veel herinneringen naar boven.
Een van de leraren uit die tijd, gaat na 40 jaar lesgeven. 40JAAR!!!! Mijn hemel, hoeveel kinderen heeft hij in zijn lokaal gezien. Hoeveel kinderen hebben van hem Engels gehad? En later geschiedenis?

Ik in ieder geval niet. Maar deze leraar had wel een reputatie. (een goede!) Iedereen wist wie hij was.
Ook diegene die geen les van hem hebben gehad.

Er wordt gevraagd (door mijn oude godsdienstleraar, die overigens ook een bijzondere indruk maakte zijn eerste jaar bij ons, of in ieder geval bij mij.) om een brief te schrijven voor deze man. Deze brieven willen ze gaan bundelen en op die manier een mooi aandenken geven aan 40 jaar (ik blijf het ongelooflijk vinden) onderwijs.
Ik zou niet weten wat ik zou moeten schrijven, aangezien ik geen leerling van hem was, denk ik niet dat hij mij nog zou kennen. Ook al wist ik uiteraard direct wie hij was.
Denk dan ook dat ik geen brief ga schrijven, misschien ooit als ze het voor 1 van mijn leraren doen, maar nu niet.
Vind het in ieder geval een heel leuk idee en het heeft bij mij weer wat verloren momenten naar boven gebracht. De 1 mooier dan de ander.

Wie weet heeft 1 van jullie wel les gehad van deze leraar.
Misschien moet ik hem dan kenbaar maken.
Het gaat om Dhr. Verspeek, leraar op Christelijke SG Melanchthon in Rotterdam.

Knuff M0n13k
(die nog even over de mooie tijden door gaat mijmeren)